Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

III SA/Wa 2804/11

Sądy administracyjne2011-11-22
Sygnatura
III SA/Wa 2804/11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2011-11-22
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Lucyna Kaligowska

Treść orzeczenia

SENTENCJA Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł oraz ustanowić na jego rzecz adwokata UZASADNIENIE Skarżący F. T. zwrócił się na formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika, argumentując, że jest ubogim, schorowanym emerytem. Gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną. Oboje są emerytami, których łączny dochód wynosi 3.000 zł. Z kwoty tej po opłaceniu świadczeń i wykupie lekarstw pozostaje 1.200 zł na skromne wyżywienie dla dwóch osób. Często kwota ta nie wystarcza na zakup koniecznych leków. Poza mieszkaniem spółdzielczym Skarżący nie posiada żadnego majątku. Oboje z żoną leczą się, na dowód czego Skarżący przedstawił dokumentację medyczną. Skarżący przedłożył także dowody obrazujące wydatki z tytułu opłat za: lokal, energię elektryczną, gaz, usługi telekomunikacyjne. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący przesłał pismo z 26 października 2011 r., w którym wyjaśnił, że nie uzyskuje dochodów z tytułu praw autorskich lub innych praw majątkowych. Ani Skarżący, ani jego żona nie posiadają rachunków bankowych. Skarżący przedstawił zaświadczenia o wysokości emerytur, zeznania podatkowe, dokumentację dotyczącą spółki "T. ". Uwzględniając powyższe zważono, co następuje: Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że częściowo zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych materiałów wynika, że zarówno Skarżący, jak i jego żona utrzymują się z emerytur, których łączna kwota wynosi 3.000 zł. Wydatki związane z opłatami za mieszkanie, energię elektryczną, gaz, wodę, usługi telekomunikacyjne, komunikację, Sygn. akt III SA/Wa 2804/11 artykuły higieny oraz koszty leczenia Skarżący określił na 1.800 zł. Jak oświadczył pozostała po ich opłaceniu kwota 1.200 zł wystarcza na skromne wyżywienie. Zdaniem referendarza sądowego z kwoty tej Skarżący jest w stanie wygospodarować środki potrzebne na pokrycie części kosztów sądowych. Referendarz sądowy uznał mianowicie, że zapłata kwoty 200 zł nie wywoła negatywnego wpływu na możliwość utrzymania Skarżącego i jego żony. Co prawda uiszczenie tej kwoty - jak każdy wydatek finansowy - powodować może konieczność poczynienia pewnych zmian i oszczędności w wydatkach, niemniej zmian tych i oszczędności Skarżący ma możliwość dokonać, a wygospodarowanie kwoty 200 zł nie odbędzie się kosztem zaspokojenia potrzeb życiowych, rozumianych jako obiektywnie niezbędne. O zdolności poniesienia tej kwoty świadczy chociażby fakt, iż taką właśnie kwotę żona Skarżącego wpłaciła 9 marca 2010 r. tytułem wpisu sądowego należnego w sprawie I SA/Wa 245/10. Z tych wszystkich względów zasadne jest zwolnienie Skarżącego od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł oraz ustanowienie na jego rzecz pełnomocnika. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.