III FZ 380/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1339/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 31 marca 2021 r. Nr 1401-IEE1.711.1.54.2021.2.JŻ w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne" UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z 31 maja 2022r., III SA/Wa 1339/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę M. W. (dalej: "skarżąca", "strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 31 marca 2021 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. 2. Jak wskazano w uzasadnieniu orzeczenia, skarżąca po dwukrotnym rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy (III SPP/Wa 306/21 oraz III SPP/Wa 545/21) - na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 grudnia 2021 r. - została wezwana pismem z 31 grudnia 2021 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Skarżąca w odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 13 stycznia 2022 r., złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy WSA w Warszawie postanowieniem z 28 lutego 2022 r., III SPP/Wa 40/22, umorzył postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniesionego sprzeciwu, postanowieniem z 11 kwietnia 2022 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z 28 lutego 2022 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 28 kwietnia 2022 r. skarżąca została wezwana pismem z 29 kwietnia 2022 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 29 grudnia 2021 r. wzywającego do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie 16 maja 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 27 akt sądowych). Skarżąca, w odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z 17 maja 2022 r. ponownie wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Odrzucając skargę sąd pierwszej instancji wskazał, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 17 maja 2022 r. i upłynął z dniem 23 maja 2022 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. Skarżąca wpisu nie uiściła. Dodatkowo stronie wyjaśniono, że choć skarżąca w zakreślonym do uiszczenia wpisu terminie wystosowała pismo, które stanowi kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, to czynność ta - nawet dokonana w terminie wskazanym w wezwaniu do uiszczenia wpisu - nie mogła uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy i pozostała bez wpływu na bieg przewidzianego w p.p.s.a. terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Na powyższe postanowienie strona wniosła zażalenie zarzucając "błąd w ustaleniach faktycznych, który objawił się wadliwym ustaleniem jakobym jako skarżąca nie uzupełniła braków formalnych pisma w wyznaczonym terminie (opłata sądowa), w sytuacji gdy spełniłam i wykonałam wszelkie wymogi formalne dla skargi". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. W zaskarżonym postanowieniu prawidłowo wskazano na art. 220 § 3 p.p.s.a. jako stanowiący podstawę rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W rozpoznawanej sprawie zanim skarżącą wezwano do uiszczenia wpisu dwukrotnie rozpoznano jej wnioski o zwolnienie z kosztów sądowych. Jak bowiem wynika z akt sprawy, pierwszy wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie strona wniosła wraz ze skargą. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z 16 lipca 2021 r., III SPP/Wa 306/21, odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniesionego sprzeciwu, postanowieniem z 25 sierpnia 2021 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z 16 lipca 2021 r. Skarżąca pismem z dnia 14 września 2021 r. wniosła o reasumpcję postanowienia WSA w Warszawie z 16 lipca 2021 r., III SPP/Wa 306/21, a także uwzględnienie pierwotnie złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z 28 października 2021 r., III SPP/Wa 545/21, odmówił zmiany prawomocnego postanowienia starszego referendarza sądowego z 16 lipca 2021 r., III SPP/Wa 306/21. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniesionego sprzeciwu, postanowieniem z 7 grudnia 2021 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego z 28 października 2021 r. W konsekwencji, na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 grudnia 2021 r. – strona została wezwana pismem z 31 grudnia 2021 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Skarżąca w odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 13 stycznia 2022 r., złożyła kolejny (trzeci) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Po rozpoznaniu tego wniosku (III SPP/Wa 40/22), na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 28 kwietnia 2022 r. strona została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 29 grudnia 2021 r. Jak prawidłowo ustalił sąd pierwszej instancji, wpis nie został uiszczony. Wbrew bowiem twierdzeniom strony, nie opłaciła ona skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 31 marca 2021r. Stanowisko zawarte w zażaleniu o wadliwym ustaleniu stanu faktycznego przez sąd pierwszej instancji nie poparto żadną dokumentacją, np. kopią wpłaty żądanego wpisu. Wprawdzie skarżąca w zakreślonym do uiszczenia wpisu terminie złożyła kolejny (czwarty) wniosek o przyznanie prawa pomocy, to - jak zasadnie wyjaśnił sąd pierwszej instancji - czynność ta - nawet dokonana w terminie wskazanym w wezwaniu do uiszczenia wpisu – w realiach tej sprawy nie mogła uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy i pozostała bez wpływu na bieg przewidzianego w p.p.s.a. terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W konsekwencji, ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że sąd pierwszej instancji na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. miał obowiązek skargę strony odrzucić. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.