I SA/Bk 271/10
Sądy administracyjne2010-12-22
Sygnatura
I SA/Bk 271/10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia
2010-12-22
Rodzaj
Postanowienie WSA w Białymstok
Sędziowie
Barbara Romanczuk
Rozstrzygnięcie
Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu za zastępstwo prawne
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego R. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi I. Rz. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za lata 1995-1998 p o s t a n a w i a przyznać doradcy podatkowemu R. M. kwotę 146,40 zł (sto czterdzieści sześć 40/100 złotych) tytułem wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia i wniesienia opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 23 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznał I. R. prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Stosownie do powyższego, Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy doradcę podatkowego R. M. (k. 30,32).
Dnia 21 grudnia 2010 r. doradca podatkowy R. M. wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 03 listopada 2010 r. oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone (k. 70). Jednocześnie złożył do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 71-72).
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych
w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych
i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 02 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego
w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego
z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075) –- w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawę prowadził ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji, wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w ust. 1, nie mniej niż 120 zł. Zatem biorąc pod uwagę, że stawka minimalna określona w ust. 1 w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 120 zł. Stawkę tę podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (22 %), co w konsekwencji daje kwotę 146,40 zł.
Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia należy uznać, że kwota 146,40 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.
W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 02 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075), orzeczono jak w sentencji.