I OZ 1777/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 27 września 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 1067/16 o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 1067/16 w sprawie ze skargi M. M. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 29 marca 2017 r. (sygn. akt II SA/Ke 1067/16) Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Kielcach oddalił skargę M. M. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Pismem z dnia 6 kwietnia 2017 r. M. M., powołując się na art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - zwanej w dalej: "p.p.s.a."), wniósł o przeprowadzenie postępowania uzupełniającego i uzupełnienie wyżej wymienionego wyroku. We wniosku skarżący podniósł, iż z treści ogłoszonego rozstrzygnięcia i jego ustnego uzasadnienia nie wynika aby Sąd rozpoznał szeroki zakres wniosków i zarzutów strony skarżącej, faktycznie i niezasadnie pomijając znaczny zakres zaskarżenia. Postanowieniem z dnia 27 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach - na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. - odmówił M. M. uzupełnienia wyroku tego Sądu z dnia 29 marca 2017 r., uznając, iż jest on kompletny. Sąd rozstrzygnął bowiem o całości skargi, orzekając o jej oddaleniu. Jak wynika natomiast z uzasadnienia wniosku o uzupełnienie wyroku, skarżący nie zgadza się z treścią rozstrzygnięcia Sądu, zaś pominięty zakres orzeczenia rozumie jako brak uwzględnienia jego stanowiska w sprawie. Taka sytuacja nie wyczerpuje jednak dyspozycji art. 157 § 1 p.p.s.a. Jeżeli M. M. kwestionował wyrok z 29 marca 2017 r. i uznawał, że Sąd nie odniósł się do wszystkich jego zarzutów, mógł wnieść skargę kasacyjną, czego jednak nie uczynił, zaś wyrok objęty wnioskiem o uzupełnienie uprawomocnił się 6 czerwca 2017 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. M., domagając się jego uchylenia. Skarżący podniósł, że lakoniczne stwierdzenie w rozstrzygnięciu wyroku z dnia 29 marca 2017 r. o oddaleniu skargi, nie poparte żądnymi argumentami przeciwko stanowisku strony skarżącej, nie stanowi rozpoznania skargi. Sąd poddał analizie tylko argumentację organu, nie odnosząc się do skargi strony. W ocenie skarżącego Sąd winien rozpoznać skargę w postępowaniu uzupełniającym we właściwym zakresie podmiotowym, przedmiotowym i prawnym z dopełnieniem obowiązku dowodowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest zatem pominięcie w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez Sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 29 marca 2017 r. (sygn. akt II SA/Ke 1067/16) oddalił skargę M. M. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Sąd I instancji orzekł zatem o całości sprawy i dlatego też nie ma podstaw do uzupełnienia ww. orzeczenia. Wskazany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy. Z treści rozpatrywanego wniosku o uzupełnienie powyższego orzeczenia wynika natomiast, że skarżący domaga się zmiany sentencji i uzupełnienia argumentacji uzasadnienia o dodatkowe elementy. Tego rodzaju żądanie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie mieści się jednak w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie. Akcentowane przez skarżącego wadliwości orzeczenia stanowią w istocie okoliczności merytoryczne, których badanie w trybie uzupełnienia orzeczenia niedopuszczalne. W sytuacji gdy strona nie zgadza się z rozstrzygnięciem Sądu i argumentacją prawną przedstawioną w wyroku winna skorzystać z przysługujących jej środków zaskarżenia (w niniejszym wypadku skargi kasacyjnej). Wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie stanowi "dodatkowego środka zaskarżenia" i nie może stanowić polemiki ze stanowiskiem, jakie Sąd zajął w orzeczeniu. Z tych względów, uznając postanowienie Sądu I instancji za prawidłowe i zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.