V SA/Wa 1327/09

SENTENCJA Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 25 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. [...] S. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany; postanawia: - przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. UZASADNIENIE S. [...] S. wnosząc skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] czerwca 2009 r. wystąpił z wnioskiem na o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się ze świadczenia pieniężnego przyznawanego przez Urząd do Spraw Cudzoziemców w wysokości 750 zł. Oświadczył również, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych, oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Wskazał także, iż utrzymuje się z prac dorywczych oraz, że za wynajem lokalu płaci 600 złotych. Wyjaśnił, iż jego partnerka jest w czwartym miesiącu ciąży, jednak razem nie mieszkają. W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z 8 września 2009 r. wezwano zainteresowanego do złożenia dodatkowych informacji poprzez udzielenie odpowiedzi na konkretne pytania, w terminie siedmiu dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. Pismem z 17 września 2009r. skarżący nadesłała dodatkowe oświadczenie, w którym podał, iż nie uzyskuje żadnej pomocy od rodziny i osób trzecich, nie wykonuje prac dorywczych oraz, że nie posiada oszczędności pieniężnych, rachunków bankowych, lokat i majątku ruchomego znacznej wartości. Wskazał, iż jego wydatki wynoszą miesięcznie 600 złotych za mieszkanie oraz 150 złotych za wyżywienie. Oświadczył również, że w czasie procedury otrzymywał pomoc socjalną w wysokości 750 złotych, którą otrzymał po raz ostatni, ze względu na fakt, iż minęły 2 miesiące od daty wydania decyzji ostatecznej. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dokonując takiej oceny, kierowano się przede wszystkim tym, iż cudzoziemiec nie posiada źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym. Już sama okoliczność, iż otrzymuje pomoc od państwa polskiego świadczy o jego trudnej sytuacji materialnej. Jednocześnie podnieść należy, iż owa pomoc jest pożytkowana na wydatki związane z koniecznym utrzymaniem, zaś jej wysokość nie pozwala na czynienie oszczędności przeznaczonych na koszty sądowe. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada nieruchomości, ani przedmiotów wartościowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.