II FZ 592/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Antoni Hanusz, po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Bd 893/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 10 września 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z 5 grudnia 2020 r., I SA/Bd 893/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę S. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z 10 września 2018 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że w przedmiotowej sprawie wpis sądowy nie został uiszczony przez skarżącego przy wniesieniu skargi. Nie został również uiszczony w terminie zakreślonym przez Sąd w pierwotnym wezwaniu. Do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wezwano stronę ponownie zarządzeniem z dnia 2 września 2019 r., które zostało doręczone w dniu 18 września 2019 r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 25 września 2019 r. Z akt sprawy wynika, że strona pomimo prawidłowego wezwania, nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi. Wskazując na art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd stwierdził, że skoro w zakreślonym terminie wymagany wpis nie został uiszczony, to ziściła się przesłanka do odrzucenia skargi. 2. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie. 3. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Argumentacja zażalenia w zasadzie nie kwestionuje, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi, lecz opiera się na przekonaniu skarżącego o konieczności rozpoznania przez Sąd ich kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, który został złożony już po prawomocnym odmownym zakończeniu postępowań w przedmiocie prawa pomocy oraz po otrzymaniu wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Wyjaśnienia wymaga, że złożenie przez skarżącego tzw. "wniosku o reasumpcję", który stanowił w istocie kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie zwalniało go z obowiązku terminowego uiszczenia wpisu na tak skierowane przez Sąd wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia. Tylko bowiem wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przed bądź w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu zakreślonego w zarządzeniu z dnia 4 kwietnia 2019 r. mógłby uchronić skarżącego od skutków związanych z nieuiszczeniem wpisu na wezwanie Sądu. W tej zaś sprawie wniosek o prawo pomocy złożony najpóźniej w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu wynikającego z zarządzenia z 4 kwietnia 2019 r. został prawomocnie rozpoznany odmownie. W orzecznictwie przyjmuje się, że każdy ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony po prawomocnej odmowie uwzględnienia uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie nie wpływa na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienia NSA: z 1 marca 2017 r., I OZ 479/17; z 8 kwietnia 2014 r., II OSK 810/14; z 20 lipca 2011 r., II OSK 1380/11). W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji prawidłowo zatem wyjaśnił skarżącemu omawiane wyżej zagadnienie prawnoprocesowe, albowiem nawet ewentualne pozytywne rozpoznanie przez Sąd kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie miało już wpływu na wymagalność wykonania przez niego zarządzenia o wezwaniu do uiszczeniu wpisu od skargi. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W tych warunkach Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucając skargę w niniejszej sprawie. Skoro wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu doręczono skarżącemu w dniu 18 września 2019 r., do dnia 25 września 2019 r. przysługiwał mu termin do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. W tym terminie skarżący zaś nie uiścił wpisu, opierając się na błędnym przekonaniu, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy uchroni go od skutków prawnych niewykonania w terminie wezwania Sądu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.