Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Lu 414/09

Sądy administracyjne2009-09-22
Sygnatura
II SA/Lu 414/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia
2009-09-22
Rodzaj
Postanowienie WSA w Lublinie

Sędziowie

Leszek Leszczyński

Rozstrzygnięcie

Odmówiono przywrócenia terminu

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 22 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. i T. małż. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych w zakresie wniosku A. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia terminu. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła uczestniczka postępowania A. K. Na podstawie zarządzenia z dnia 11 sierpnia 2009 r., wezwano wnoszącą zażalenie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia zostało doręczone A. K. w dniu 18 sierpnia 2009 r. (potwierdzenie odbioru k-74 akt sądowych). W wyznaczonym terminie, nie nadesłano wymaganego odpisu zażalenia. Postanowieniem z dnia 9 września 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie ze względu na nieuzupełnienie braków formalnych. Odpis powyższego postanowienia odebrała osobiście A. K. w dniu 14 września 2009 r. (potwierdzenie odbioru k-135 akt sądowych). W dniu 16 września 2009 r. A. K. złożyła w Biurze Podawczym tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odpisu zażalenia wraz z 5 podpisanymi jego egzemplarzami. Z uzasadnienia powyższego wniosku wynika, że A. K. nie zgadzając się z postanowieniem Sądu o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji z dnia 30 lipca 2009 r. wniosła w terminie przysługujący jej środek odwoławczy. Przez swoją nieuwagę nie dołączyła jednego egzemplarza zażalenia. Dalej we wniosku wskazała, że w jej ocenie jest to jedynie kwestia porządkowa, a Sąd ma swobodę uznania w jakim terminie i od kogo może żądać uzupełnienia kompletu dokumentów. Odnosząc się do powyższych argumentów wskazać należy, iż pisma wpływające do Sądu zawierające braki formalne, a więc niespełniające wymogów przewidzianych przez prawo dla danego rodzaju pisma nie mogą otrzymać prawidłowego biegu, dlatego też stwierdzony brak formalny musi być uzupełniony na stosowne wezwanie przewodniczącego. Warunki formalne pisma to warunki które musi spełniać pismo z mocy konkretnego przepisu ustawy. Takie wymogi formułuje m.in. art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) zgodnie z którym każde pismo strony musi zawierać odpisy pisma i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom postępowania. Brak nawet jednego odpisu uniemożliwia nadanie pismu strony prawidłowego biegu a co za tym idzie wywołania określonych skutków procesowych przez to pismo. Zgodnie więc z brzmieniem art. 49 § 1 w takim przypadku przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Termin ten jest terminem ustawowym. Nie może być skracany ani przedłużany. "Stronie wezwanej do usunięcia braków formalnych złożonego pisma nie przysługuje jakikolwiek margines interpretacyjny odnośnie sposobu wykonania wezwania, jeżeli zawiera ono w sposób szczegółowy i wyraźny czynności których dopełnienie jest wymagane do nadania sprawie dalszego biegu (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2004 r., sygn. akt. III SA/Lu 905/04; B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, s. 96). Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są: uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Zgodnie z literalnym brzmieniem art. 86 § 1 p.p.s.a. oraz jednolitą linią orzecznictwa, przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Jak to zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 139/04), chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przy zachowaniu tego miernika, przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.), czy też w przypadku niezachowania dostatecznej staranności w prowadzeniu spraw (postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.). W ocenie Sądu wniosek A. K. o przywrócenie terminu nie jest zasadny, bowiem nie wskazała w nim żadnych okoliczności, z których wynikałoby, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Zachowanie strony w sprawie niniejszej nosi znamiona winy polegającej na niedbalstwie oraz znamiona braku należytej staranności, która jest także elementem winy. A. K. bowiem uzupełniła braki formalne dopiero po otrzymaniu postanowienia Sądu z dnia 9 września 2009 r. o odrzuceniu jej zażalenia (data doręczenia postanowienia: 14 września 2009 r.; data złożenia wniosku o przywrócenie terminu: 16 września 2009 r.). Mając powyższe na względzie i w oparciu o przytoczone wyżej przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczono jak w sentencji postanowienia.