Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

VI SA/Wa 2319/21

Sądy administracyjne2022-10-10
Sygnatura
VI SA/Wa 2319/21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2022-10-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Barbara Kołodziejczak-Osetek

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 10 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 1388/20 dotyczącym skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 92/19 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności uchwały postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE M. P. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 1388/20, odrzucającym skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 92/19 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329.), dalej: "p.p.s.a.", można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Jednakże, jak stanowi art. 285 § 1 p.p.s.a., niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Przepis ten stanowi wyraz zasady stabilności orzecznictwa w wymiarze prawomocności orzeczeń i jako taki powinien być wykładany ściśle, a wynikająca z niego zasada - chroniona. Jedyne wyjątki przewidziane zostały w art. 285 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skarga o wznowienie postępowania została oparta na podstawie wznowienia określonej w art. 272 § 1, 2a i 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie wskazane wyjątki jednak nie zachodzą. Uprawomocnienie się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wznowienia postępowania powoduje niedopuszczalność jego ponownego wznowienia niezależnie od podstaw uzasadniających ponowne wznowienie. Ustawa nie określa rodzaju orzeczeń, których prawomocność wywołuje skutek w postaci niedopuszczalności złożenia kolejnej skargi o wznowienie postępowania. Orzeczenie wydane na skutek skargi o wznowienie postępowania to każde orzeczenie, zarówno o charakterze merytorycznym, jak i wyłącznie procesowym. Zatem zakaz dalszego wznowienia dotyczy nie tylko prawomocnych orzeczeń wydanych co do istoty sprawy, ale również orzeczeń, które kończą postępowanie z przyczyn formalnych, bowiem przepis ten nie ustanawia żadnych ograniczeń w tym względzie. Nie można zatem ponownie wystąpić ze skargą o wznowienie postępowania także w przypadku, gdy poprzednia skarga została odrzucona lub wywołane nią postępowanie zostało umorzone (por. post. NSA: z dnia 28 czerwca 2010 r., II OSK 1000/10, z dnia 29 marca 2011 r., II OSK 237/11, z dnia 27 września 2011 r., II OSK 1765/11, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie Skarżący domaga się wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2020 r. sygn. akt I SA/Wa 1388/20 odrzucającym skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 92/19 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności uchwały. W tych okolicznościach należało uznać, że ponowna skarga o wznowienie postępowania sądowego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 285 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.