II OZ 1135/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W., J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 794/09 odrzucające zażalenie D. i M. W. oraz M. i J. W. na postanowienie z dnia 6 marca 2012 r. odmawiające D. W. i M. W. zmiany pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 794/09 w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 794/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku D. i M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, przyznał wnioskodawcom prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata (pkt 1), a w pozostałym zakresie wniosek oddalił (pkt 2). Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 794/09 odmówił D. W. i M. W. zmiany pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 794/09. Powyższe postanowienie z dnia 6 marca 2012 r. zostało doręczone pełnomocnikowi D. i M. W. w dniu [...] marca 2012 r. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. D. i M. W. oraz M. i J. W. wnieśli zażalenie na postanowienie z dnia 6 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 794/09 odrzucił zażalenie D. i M. W. oraz Marioli i J. W. na postanowienie z dnia 6 marca 2012 r. W uzasadnieniu orzeczenia sąd wskazał, że zażalenie D. i M. W. zostało wniesione z uchybieniem siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia, gdyż ostatni dzień terminu przypadał na dzień 19 marca 2012 r., a zażalenie zostało nadane 2 kwietnia 2012 r. Natomiast w odniesieniu do zażalenia M. i J. W. sąd stwierdził jego niedopuszczalność, z uwagi na okoliczność, że postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, nie toczyło się z ich wniosku. Z tej również przyczyny, jak wskazał sąd, kwestionowane postanowienie nie podlegało doręczeniu pozostałym stronom postępowania – w tym M. i J. W. Postanowienie sądu z dnia 16 kwietnia 2012 r. zostało doręczone pełnomocnikowi D. i M. W. – adw. A. O. w dniu 18 kwietnia 2012 r., natomiast pełnomocnikowi M. i J. W. – D. W. w dniu 5 maja 2012 r. Zażalenie na powyższe postanowienie w dniu 7 maja 2012 r. złożyli D. W., M. W., M. W. i J. W. wnosząc o jego uchylenie w całości oraz podnosząc, iż jest ono dla nich niesprawiedliwe. Zażalenie to zostało podpisane wyłącznie przez D. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 794/09 odrzucił zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie sądu z dnia 16 kwietnia 2012 r. W uzasadnieniu sąd stwierdził, że D. W. i M. W. wnieśli zażalenie po upływie terminu, określonego w art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", który rozpoczął bieg od dnia doręczenia odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi, tj. od dnia 18 kwietnia 2012 r. Ponadto sąd wskazał, że M. W., pomimo wezwania, nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie lub nadesłanie stosownego pełnomocnictwa. W związku z powyższym do rozpoznania pozostało zażalenie M. W. i J. W. na postanowienie sądu z dnia 16 kwietnia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie M. W. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2012 r. zostało złożone w terminie, jednak nie zasługuje ono na uwzględnienie. W zaskarżonym postanowieniu sąd wskazał, że zażalenie M. i J. W. na postanowienie sądu z dnia 6 marca 2012 r. podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne, gdyż postępowanie w przedmiocie prawa pomocy nie toczyło się z ich wniosku. Na wstępie zauważyć należy, że postępowanie, zakończone postanowieniem sądu z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 794/09 toczyło się w przedmiocie zmiany pkt 2 postanowienia sądu z dnia 10 stycznia 2011 r. wydanego w przedmiocie wniosku D. i M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. A zatem niewątpliwie, wskazane powyżej postępowanie sądowe prowadzone było w sprawie o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 252 § 3 P.p.s.a., postanowienie o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy doręcza się stronie, która złożyła wniosek. Natomiast zażalenie na to postanowienie przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. A zatem z brzmienia powyższego przepisu wynika, że krąg stron w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy ograniczono tylko do podmiotu występującego z takim wnioskiem, a ponadto prawo do zaskarżania orzeczeń dotyczących prawa pomocy przyznano tylko tym osobom, które z wnioskiem o przyznanie tego prawa wystąpiły. Tym samym strona nie występująca z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie ma legitymacji skargowej do wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2012 r. o odrzuceniu zażalenia M. W. i J. W. nie narusza przepisów obowiązującego prawa. M. i J. W. nie byli bowiem osobami uprawnionymi do wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy, które zgodnie z art. 252 § 3 P.p.s.a. przysługuje jedynie wnioskodawcy, którymi w sprawie niniejszej byli D. i M. W. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.