I OSK 1328/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec, , , po rozpoznaniu w dniu 1 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 525/09 o odrzuceniu skargi S.G. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1924/06 oddalającym skargę S.G. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o wysokości emerytury za wskazany okres postanawia: oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 525/09, odrzucił skargę S.G. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1924/06 oddalającym jego skargę na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o wysokości emerytury za wskazany okres. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący podał jako przesłankę wznowienia postępowania fakt, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając sprawę nie wziął pod uwagę dokumentów znajdujących się w teczkach zgromadzonych w dokumentacji załączonej do niniejszej sprawy, a w szczególności w teczkach "U", "A", "K" i "E" oraz, że Sąd błędnie ustalił, że pełnomocnik radca prawny W.D. i nie miał uprawnień do złożenia skargi kasacyjnej, mimo jednoznacznych dokumentów potwierdzających wpis na listę radców prawnych, co doprowadziło do odrzucenia wniesionej przez niego skargi kasacyjnej. Dodatkowo pełnomocnik skarżącego wskazał, że S.G. powziął wiadomość co do faktów wskazanych w skardze o wznowienie postępowania po przeanalizowaniu orzeczeń Sądu, w związku z poinformowaniem go w dniu 25 marca 2009 r. o zwrocie tych dokumentów, a zatem w okresie nie późniejszym aniżeli trzy miesiące przed złożeniem skargi o wznowienie postępowania. Sąd pierwszej instancji rozpoznając skargę o wznowienie postępowania stwierdził, iż dokumenty znajdujące się w teczkach "U", "A", "K" i "E" zostały przez skarżącego przesłane do Sądu wraz ze skargą kasacyjną w dniu 16 lipca 2007 r. (data stempla pocztowego na kopercie), podczas gdy wyrok został wydany w sprawie w dniu 8 maja 2007 r. W ocenie Sądu, powyższe oznacza, że co najmniej od dnia 16 lipca 2007 r. skarżący był świadomy faktu, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając sprawę nie mógł zapoznać się z przedmiotowymi dokumentami. A zatem, zdaniem Sądu, co do powyższej podstawy wznowienia został przekroczony trzymiesięczny termin, zakreślony w art. 277 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Odnosząc się do drugiej wskazanej podstawy wznowienia postępowania, tj. błędnego ustalenia, że pełnomocnik skarżącego W.D. nie miał uprawnień do złożenia skargi kasacyjnej Sąd stwierdził, iż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odrzucające skargę kasacyjną S.G.z uwagi na brak uprawnień W.D. do sporządzenia skargi kasacyjnej zostało doręczone S.G. w dniu 10 września 2007 r., zaś o istnieniu dokumentów potwierdzających wpis W. D. na listę radców prawnych S.G. dowiedział się najpóźniej w dniu 23 stycznia 2008 r. (dowód: pismo skarżącego z dnia 23 stycznia 2008 r. - karta 237 akt sprawy sygn. II SA/Wa 1924/06). Zatem również o tej podstawie wznowienia skarżący dowiedział się wcześniej niż trzy miesiące przed złożeniem skargi o wznowienie postępowania. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę odrzucił. S.G. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną (zatytułowaną jako zażalenie) od powyższego postanowienia i zaskarżając je w całości zarzucił naruszenie art. 277 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez błędne ustalenie, że skarżący złożył skargę po terminie 3 miesięcy od powzięcia informacji o podstawie wznowienia. Wskazując na powyższe, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego za pomoc prawną udzieloną z urzędu. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania winien być liczony od dnia 25 marca 2009 r., wtedy bowiem skarżącemu zwrócono teczki "U", "A", "K" i "E" i wtedy też skarżący powziął wiadomość o braku odniesienia się przez Sąd do dokumentów znajdujących się w tych teczkach. Tym samym, zdaniem skarżącego zachowany został termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 P.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Wobec niestwierdzenia nieważności postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany był ograniczyć swoje rozważania wyłącznie do oceny zgłoszonych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia prawa. W niniejszej sprawie podstawę prawną odrzucenia skargi S.G. o wznowienie postępowania stanowił art. 280 § 1 w zw. z art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) W myśl art. 280 § 1 powołanej ustawy, w przypadku wniesienia skargi o wznowienie postępowania, sąd w pierwszej kolejności bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Stosownie do art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W przedmiotowej sprawie skarżący jako podstawę wznowienia postępowania wskazał art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W ocenie skarżącego okolicznością przemawiającą za wznowieniem postępowania był w niniejszej sprawie fakt, iż Sąd pierwszej instancji nie wziął pod uwagę dokumentów znajdujących się w teczkach "U", "A", "K" i "E". Zaznaczyć jednak należy, iż z analizy akt sprawy wynika, że skarżący wiedział o tej okoliczności i dysponował tymi dokumentami najpóźniej w momencie składania skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 8 maja 2007 r., bowiem dołączył je do tej skargi. Zatem trafnie uznał Sąd pierwszej instancji, iż najpóźniej od tego momentu, tj. od dnia 16 lipca 2007 r. należy liczyć termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. W tej sytuacji, mając na względzie treść art. 277 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznać należy, iż termin ten upłynął w dniu 16 października 2007 r., a zatem skargę o wznowienie postępowania wniesioną w dniu 15 kwietnia 2009 r., prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił jako spóźnioną. W związku z powyższym zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 277 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zasługuje na uwzględnienie. Tym samym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.