II SA/Wa 2443/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Protokolant referent stażysta Aneta Kardas po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2020 r. sprawy ze skargi Burmistrza Miasta G. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia upomnienia oddala skargę UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją – wobec skargi p. A.G., zwanej dalej "Wnioskodawcą", na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jej danych osobowych przez Burmistrza Miasta G., zwanego dalej "Burmistrzem" - udzielono mu upomnienia, w związku z udostępnieniem danych osobowych Wnioskodawcy, w zakresie wynikającym z jego żądania o zajęcie się sprawą Przedsiębiorstwa P. w B., zwanym dalej "Przedsiębiorstwem". Jako podstawę prawną orzeczenia wskazano art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", art. 7 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1000 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o danych z 2018 roku", oraz art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 57 ust. 1 lit. a i f oraz art. 58 ust. 2 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 4.05.2016, str. 1 ze zm.), zwanego dalej "RODO". W uzasadnieniu decyzji wskazano na następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy: - w skardze Wnioskodawca podał, że [...] stycznia 2019 r. zwrócił się do Burmistrza z prośbą o zajecie się tematem Przedsiębiorstwa, prowadzącego schronisko; był zaniepokojony brakiem możliwości wejścia do schroniska w celu adopcji psa, a także tym, że schronisko nie ma strony internetowej i nie prowadzi wolontariatu; [...] stycznia 2019 r. do miejsca pracy Wnioskodawcy przyszli współwłaściciele Przedsiębiorstwa; mieli do niego pretensje w związku z pismem, jakie złożył do Burmistrza; Wnioskodawca po tej sytuacji boi się o siebie i swoją rodzinę, - w piśmie z [...] maja 2019 r. - stanowiącym uzupełnienie braków formalnych skargi - Wnioskodawca wniósł o ustalenie, czy przekazanie jego danych osobowych prowadzącym schronisko było zgodne z przepisami o ochronie danych osobowych, - w toku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono następujący stan faktyczny: - Wnioskodawca zaniepokojony sytuacją, jaką zastał w schronisku, pismem (e-mail) z [...] stycznia 2019 r. zwróciła się do Burmistrza z prośbą o wyjaśnienie tej sprawy; w piśmie tym przedstawił ogólne zastrzeżenia, dotyczące funkcjonowania schroniska; Wnioskodawca nie wnosił o wyjaśnienia jego sytuacji, a jedynie sygnalizował Burmistrzowi swoje obawy, - w wyjaśnieniach z [...] maja 2019 r. Burmistrz podał, że - w związku pismem Wnioskodawcy z [...] stycznia 2019 r. - przetwarza jego dane osobowe w zakresie: imienia, nazwiska, adresu zamieszkania, numeru telefonu oraz adresu e-mail; dane te przetwarza - na podstawie art. 6 ust. 2 lit. c, d i e RODO, w związku z art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 994) - w celu wyjaśnienia sprawy opisanej w piśmie Wnioskodawcy; Burmistrz przyznał, że [...] stycznia 2019 r. przesłał skan tego pisma do współwłaścicieli schroniska - na podstawie art. 6 ust. 1 lit b RODO - w związku z umową z [...] lipca 2018 r., zawartą pomiędzy Gminą Miejską G. a Przedsiębiorstwem na prowadzenie działań w zakresie ochrony przed bezdomnością zwierząt, na podstawie uchwały Rady Miejskiej, podjętej w trybie art. 11 a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (aktualnie publ. Dz.U. z 2020 r. poz. 638) i realizowanej zgodnie z art. 11 ust. 1 i 3 tej ustawy oraz na podstawie umowy powierzenia przetwarzania danych, która stanowi załącznik nr 2 do umowy głównej; przekazane dane Wnioskodawcy - imię i nazwisko, adres korespondencyjny i adres e-mail - mieszczą się w zakresie opisanym w § 4 ust. 2 pkt 1 umowy powierzenia przetwarzania danych; stwierdził, że dane osobowe Wnioskodawca przekazano współwłaścicielce schroniska w celu odniesienia się do zarzutów oraz "(...) możliwości identyfikacji osoby a tym, samym sytuacji zaistniałej podczas wizyty w Schronisku dla Zwierząt (...)"; dodał, że podczas kontroli - przeprowadzonej w schronisku - ustalono, że adres miejsca pracy Wnioskodawca przedstawiciele Przedsiębiorstwa wyszukali "na własną rękę" - przy wykorzystaniu ogólnodostępnych, znajdujących się w Internecie, danych, - po rozpatrzeniu zgromadzonego materiału dowodowego stwierdzono, że Burmistrz udostępnił współwłaścicielom schroniska dane osobowe Wnioskodawcy - w zakresie: imienia, nazwiska, adresu zamieszkania, numeru telefonu oraz adresu e-mail (pozyskane przez Burmistrza w związku z e-mailem z [...] stycznia 2019 r. zawierającym wniosek o zajęcie się sprawą schroniska) - bez spełnienia przesłanek określonych w art. 6 RODO, - w art. 5 ust. 1 lit. a RODO określono zasadę zgodności z prawem; stanowi on, że dane osobowe muszą być przetwarzane zgodnie z prawem, rzetelnie, w sposób przejrzysty dla osoby, której dane dotyczą ("zgodność z prawem, rzetelność i przejrzystość"); art. 6 RODO uszczegóławia i nadaje tej zasadzie skonkretyzowaną treść normatywną; z uwagi na konstytucyjnie uregulowaną zasadę legalizmu - według niej organy władzy publicznej (w tej sprawie Burmistrz) działają na podstawie i w granicach prawa - w niniejszej sprawie istotne znaczenie ma art. 6 ust. 1 lit. c i e RODO; z przepisu tego wynika, że przetwarzanie jest zgodne z prawem wyłącznie gdy - i w takim zakresie, w jakim: "c) przetwarzanie jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze;"; "e) przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi;", - jak wynika z materiału dowodowego, dane osobowe Wnioskodawcy we wskazanym zakresie Burmistrz udostępnił współwłaścicielom schroniska, - nie zasługują na uwzględnienie powody udostępnienia współwłaścicielom schroniska danych osobowych Wnioskodawcy, wskazane w wyjaśnieniach Burmistrza; zgodnie z art. 28 K.p.a., stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek; Wnioskodawcy status strony postępowania administracyjnego przysługiwałby dopiero w przypadku wszczęcia postępowania administracyjnego przez podmiot, któremu Burmistrz przekazał pismo z [...] stycznia 2019 r.; postępowanie administracyjne, mające na celu zbadanie, czy współwłaściciele schroniska właściwie realizują postanowienia umowy z [...] lipca 2018 r. na prowadzenie działań w zakresie ochrony przed bezdomnością zwierząt, zawartą pomiędzy gminą a Przedsiębiorstwem, byłoby prowadzone wobec współwłaścicieli schroniska z urzędu; to oni byliby stronami takiego postępowania; natomiast status strony takiego postępowania nie przysługiwałby Wnioskodawcy, który jedynie zawiadomił o potencjalnych nieprawidłowościach w funkcjonowaniu schroniska, organ uprawniony do weryfikacji tych zarzutów; z akt sprawy nie wynika natomiast, aby Wnioskodawca - żądając wyjaśnienia sytuacji w schronisku - czynił to ze względu na swój interes prawny lub obowiązek, - przepisy K.p.a. wyposażają organy administracji publicznej w instrumenty dla zbadania sygnalizowanych przez mieszkańców nieprawidłowości poprzez wszczęcie postępowania z urzędu, bez ujawniania źródła informacji; zgodnie z art. 61 § 1 K.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu; prowadzenie postępowania z urzędu wyklucza możliwość informowania o dokonanych ustaleniach i sposobie rozpatrzenia sprawy osoby zawiadamiającej o potencjalnych naruszeniach; nie przysługuje jej bowiem status strony takiego postępowania, dlatego nie jest ona informowana o jego przebiegu i wynikach, - zgodnie z art. 73 § 1b K.p.a. - wprowadzonym ustawą z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. poz. 730), zwaną dalej "Nowelą z 2019 roku" - wgląd w akta sprawy w przypadku, o którym mowa w art. 236 § 2, następuje z pominięciem danych osobowych osoby składającej skargę, a więc m.in. danych osobowych osoby, której skarga może spowodować wszczęcie postępowania administracyjnego z urzędu (art. 233 zdanie drugie K.p.a.), lub też danych osoby składającej skargę, której materiał organ prowadzący postępowanie powinien rozpatrzyć z urzędu (art. 234 pkt 2 K.p.a.), - reasumując, nieracjonalne i nieuzasadnione jest traktowanie jako strony każdego, kto informuje organ o zaobserwowanych uchybieniach - zwłaszcza osoby w istocie wskazującej na konieczność podjęcia pewnych czynności z urzędu; działanie takie nie tylko budzi sprzeciw, kierujących pisma w takiej formie, osób i naraża organ na zarzut naruszenia ich sfery prywatności, ale przede wszystkim nie znajduje podstaw w przepisach K.p.a., - mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych i prawnych niniejszej sprawy - w tym stwierdzone naruszenie i jego nieodwracalny charakter oraz brak możliwości przywrócenia stanu sprzed naruszenia - organ skorzystał z uprawnienia, o którym mowa w art. 58 ust. 2 lit. b RODO - udzielił upomnienia w związku z zaistniałą sytuacją; udostępnianie danych osobowych bez podstawy prawnej stwarza bowiem ryzyko mogące w szczególności prowadzić do szkód majątkowych lub niemajątkowych osób, których dane dotyczą. W skardze, zarzucono naruszenie przepisów: - postępowania - art. 7, 77 § 1 i art. 80 K.p.a.; upatrywano go w niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz jego dowolnej, nieuprawnionej ocenie; wyrażało się to zwłaszcza w nieuwzględnieniu okoliczności faktycznych i prawnych, stanowiących podstawę czynności podjętych przez Burmistrza (administratora danych) wobec podmiotu przetwarzającego, w zakresie przetwarzania danych osobowych; podstawę wydania rozstrzygnięcia stanowiła błędna i nierzetelna ocena zabranego materiału dowodowego polegająca na: - nie zgromadzeniu materiału dowodowego, umożliwiającego ocenę, a zarazem braku tejże oceny - weryfikacji statusu prawnego i faktycznego, w jakim występowało i podejmowało czynności Przedsiębiorstwo; jest ono w istocie podmiotem przetwarzającym; uzyskał on dane osobowe w ramach realizacji obowiązków, wynikających z umowy zawartej z Burmistrzem wraz z umową powierzenia przetwarzania danych osobowych; organ nie dokonał rozróżnienia i wynikających z tego konsekwencji pomiędzy przedsiębiorcą, prowadzącym działalność w zakresie prowadzenia schronisk dla bezdomnych zwierząt - na podstawie posiadanego zezwolenia, wydanego na podstawie art. 7 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (obecnie opubl w Dz.U. z 2020 r. poz. 1439), zwanej dalej "ustawą o porządku" - a podmiotem świadczącym usługi w zakresie schroniska miejskiego (samorządowego) na rzecz Gminy Miejskiej G. - na majątku stanowiącym własność gminy; - błędnym w uznaniu Przedsiębiorstwa, jako właściciela schroniska, gdy jest ono własnością gminy a Przedsiębiorstwo wykonywało i wykonuje wyłącznie usługę w ramach zawartej z nią umowy; w jej ramach zawarto również umowę powierzenia przetwarzania danych osobowych; strony określiły tam warunki i zasady przetwarzania danych; - błędnej ocenie materiału dowodowego; w jej wyniku wskazano, jakoby Burmistrz przekazał współwłaścicielom schroniska dane osobowe bez spełnienia przesłanek określonych w art. 6 RODO; nie odpowiada to stanowi faktycznemu; przetwarzanie danych osobowych nie było bowiem realizowane pomiędzy Burmistrzem a Przedsiębiorstwem czy właścicielem schroniska -podmiotem działającym wyłącznie, na określonym obszarze na podstawie stosownego zezwolenia na prowadzenie schroniska dla bezdomnych zwierząt, wydanego przez właściwego ze względu na miejsce prowadzenia wójta, burmistrza, prezydenta; przekazanie danych (przetwarzanie) nastąpiło natomiast wyłącznie pomiędzy Burmistrzem a Przedsiębiorstwem jako podmiotem świadczącym - na zlecenie gminy - usługę i podmiotem przetwarzającym, w konsekwencji zawartych umów (w tym umowy powierzenia przetwarzania danych); - błędnej ocenie materiału dowodowego, poprzez nieuprawnione uznanie, jakoby Wnioskodawca nie wnosił do Burmistrza o wyjaśnienie jego sytuacji, a jedynie sygnalizował mu swoje ogólne obawy; tymczasem treść "wniosku/apelu" dotyczyła problemu braku osobistej możliwości adopcji i problemów z tym związanych; ocena wniosku, jego kwalifikacja i adekwatne rozpatrzenie było przy tym w gestii Burmistrza - organu wedle właściwości miejscowej i rzeczowej; - błędnym wskazaniu, jakoby właściwym trybem postępowania Burmistrza wobec Przedsiębiorstwa w ramach realizacji żądań Wnioskodawcy był tryb określony przepisami K.p.a.; tymczasem zakres zgłaszanych uwag dotyczył w rzeczywistości realizacji obowiązków Przedsiębiorstwa - w ramach zawartej umowy (stosunku cywilno-prawnego); - przyjęciu błędnego założenia, jakoby Wnioskodawca zwrócił się do Burmistrza o zajęcie się tematem Przedsiębiorstwa; jest to sprzeczne z treścią żądania, w którym wskazano problemy w funkcjonowaniu [...] schroniska miejskiego; Przedsiębiorca wykonuje zaś wyłącznie usługę jako operator obiektu schroniska, - materialnego: - art. 73 § 1b K.p.a., poprzez uzasadnienie decyzji, oparte o błędną podstawę prawną - przepis nieobowiązujący w momencie podejmowania przez Burmistrza czynności w sprawie; regulację wprowadzono nowelą z 2019 roku i weszła w życie 4 maja 2019 r.; - art. 19, w zw. z art. 222 i 223, K.p.a., przez nieuzasadnioną i nieuprawnioną kwalifikację pisma Wnioskodawcy jako skargi tymczasem wniosek skierowano do Burmistrza - jako organu właściwego do jego odpowiedniej kwalifikacji i rozpatrzenia, - art. 58 ust. 2 RODO, poprzez prowadzenie postępowania wyłącznie wobec Burmistrza, jako administratora danych; w prowadzonym postępowaniu i rozstrzygnięciu pominięto Przedsiębiorstwa - jako podmiot przetwarzający. W szerokim uzasadnieniu skargi rozwinięto powyższe zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Sąd zważył, co następuje: Skarga została oddalona. Nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa, w zakresie uzasadniającym jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. Trafnie skonstatował organ, że w sprawie doszło do naruszenia ustanowionych RODO zasad przetwarzania danych osobowych Wnioskodawcy, odpowiedzialność za ten stan rzeczy ponosi Burmistrz, nadzorujący podległy mu urząd, a zasadną sankcją jest w dobrym przypadku udzielenie upomnienia. Stosowne rozważania organu, co do zdarzeń dotyczących bezpodstawnego przetwarzania danych osobowych Wnioskodawcy są trafne i stosownie umotywowane, w kontekście właściwie przytoczonych regulacji normatywnych. Powtarzanie argumentacji w danym zakresie byłoby bezzasadne wobec uprzedniego szczegółowego zreferowania. Sąd przyjmuje ją za własną z poniższym zastrzeżeniem. Bezprzedmiotowe były wywody organu w kwestii przetwarzania (udostępniania) danych osobowych uzasadnionego prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej - w rozumieniu art. 104 K.p.a. W rozpoznawanym przypadku - na co trafię zwrócono uwagę w skardze - organ nie procedował wobec Przedsiębiorstwa w ramach swoich kompetencji władczych, które mogłyby być realizowane na drodze administracyjnej – np. w kwestii zezwolenia na prowadzenie schroniska dla zwierząt, czy jego cofnięcia - w myśl ustawy o porządku. Zamieszczenie w uzasadnieniu skarżonego aktu stosownego passusu (zresztą niezbyt wewnętrznie spójnego) nie ma jednak żadnego znaczenia dla wyniku sprawy, skoro organu słusznie skonstatował, że brak było podstaw dla przetworzenie danych osobowych Wnioskodawcy w kontekście przykazania Przedsiębiorstwu treści skierowanego do Burmistrza wystąpienia z [...] stycznia 2019 r. Uchybienie więc wymaganiu właściwego uzasadnienia, poprzez zamieszczenie wywodów nieistotnych w sprawie (naruszenie art. 107 § 3, w zw. z art. 8 § 1 i art. 11 K.p.a.), nie mogło mieć istotnego wpływu na jej wynik, w rozumieniu art. 145 §. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Mylnie tez w treści uzasadnienia używano sformułowania "właściciele schroniska, skro nie czyniono wcześniej szczegółowych ustaleń jaka jest struktura prawna realizacji obowiązków w zakresie zapobiegania bezdomności zwierząt w danej gminie. Nie ma to jednak znaczenia w rozpatrywanej sprawie, wobec niżej wskazanych jej uwarunkowań. Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że są one bezzasadne wobec następujących prawnych i faktycznych o warunkowań sprawy. Na wstępie wypada odnotować, że - wbrew wywodom skargi - analiza pisma Wnioskodawcy z [...] stycznia 2019 r. – już tylko jego części wstępnej – uzasadnia jednoznacznie stwierdzenie, że wystąpienie to ma charakter skargi, w rozumieniu art. 227 K.p.a. Dotyczyło ono braku właściwego wykonywania zadań publicznych, przypisanych gminie w zakresie opieki nad bezdomnymi zwierzętami (tak art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt). Potwierdza to choćby zdanie pierwsze pisma, gdzie stwierdzono: "[...] zwracam się z prośbą o zajęcie się problemem [...] schroniska [...]". W takiej sytuacji w sprawie – wbrew wywodom skargi - nie ma żadnego znaczenia, czy zadania danej gminy (tu Miasta G.) są w tym zakresie realizowane poprzez: - zawarcie umowy z podmiotem dysponującym własnym schroniskiem i zezwolenie na prowadzenie schroniska dla zwierząt, w myśl art. 7 pkt 4 ustawy o porządku czy też - samodzielnie w ramach utworzenia stosownego zakładu bądź zlecenie obsługi określonego obiektu komunalnego firmie zewnętrznej. W skardze wywodzi się, że przyjęto tą ostatnią formę, czego organ nie ustalił. Jak wskazano jednak, nie ma to żadnego znaczenia w kontekście oceny, czy pismo które wpłynęło do organu jest skargą. Dotyczy bowiem przypisanych gminie ustawowo zadań. Kolejną kwestią do wyjaśnienia było zatem, czy istniały podstawy dla przykazania Przedsiębiorstwo danych osobowych Wnioskodawcy, łącznie z informacją, że wniósł on skargę – jako dane osobowe osoby, która wnosi skargę. Taki charakter miało bowiem przesłanie przez Burmistrza do Przedsiębiorstwa treści całości wystąpienia Wnioskodawcy z [...] stycznia 2019 r. Przy tym uczynienie tego jest faktem bezspornym (przyznane przez Burmistrza). Należy wskazać, że - jak słusznie wywiódł organ - nie było jakichkolwiek podstaw dla udostępnienia danych osobowych Wnioskodawcy, jako osoby wnoszącej skargę na nieprawidłowości w wykonywaniu przez gminę zadań w zakresie opieki nad bezdomnymi zwierzętami, niezależnie od tego czy czynności w danym zakresie wykonuje ona samodzielnie przez swych pracowników, czy też w drodze umowy z innym podmiotem. Zlecenie bowiem - w drodze czynności cywilnoprawnej (tak wywody skargi) - obowiązków w zakresie utrzymanie należącego do gminy obiektu schroniska, nie mogło prowadzić równocześnie do scedowania zadań w zakresie rozpoznawania skarg na ewentualne nieprawidłowości przy wykonywaniu tych zadań, w rozumieniu przepisów K.p.a. Nawet gdyby tego rodzaju zapisy znalazły się w umowie byłyby na gruncie publicznoprawnym bezskuteczne. Zresztą powoływany w stanowisku Burmistrza § 4 ust. 2 załącznika nr [...] do umowy (k. 40 i 41 akt adm.), stanowi jedynie możliwości przetwarzania przez Przedsiębiorstwo uzyskanych danych osobowych, nie stanowi jednak podstawy do ich transferu do tegoż podmiotu, niezależnie czy są one mu do wykonywania zadań potrzebne. Niezależnie z kolei od zasadności skargi Wnioskodawcy, przekazanie Przedsiębiorstwu jego danych osobowych, jako osoby ją wnoszącej, nie znajdowało uzasadnienia. Powyższej oceny nie może zmieniać okoliczność, że z treści pisma z [...] stycznia 2019 r. można wnosić, że Wnioskodawcy chodzi także o przeprowadzenie adopcji. Jeżeli intencją Burmistrza było umożliwienie rozwiązania tego problemu, bezzasadne było jednak przekazanie danych Wnioskodawcy w powiązaniu z informacją o złożeniu przezeń skargi (przez przesłanie całego pisma). Dopuszczalny było wyłącznie ewentualne przekazanie danych Wnioskodawcy w powiązaniu z informacją, że jest zainteresowany adopcją zwierzęcia. Być może nie wykraczałoby to poza granice możliwości przetwarzania danych osobowych, wynikające z umowy dotyczącej scedowania realizacji zadań publicznych gminy. Nie ma to jednak żadnego znaczenia w niniejszej sprawie, gdzie przekazano dane z informacja o wniesieniu skargi. Brak z kolei podstaw do obrony tezy strony skarżącej, jakoby przykazanie danych Wnioskodawcy było niezbędne dla rozpatrzenia skargi przez samego Burmistrza. W tym celu Przedsiębiorstwo nie musiało się wszak odnosić do zarzutów, stawianych przez zindywidualizowaną osobę. Jej dane osobowe nie były mu potrzebne w kontekście treści zarzutów, sformułowanych w skardze Wnioskodawcy z [...] stycznia 2019 r. Organ trafnie więc skonstatował brak podstaw do przetwarzania danych osobowych Wnioskodawcy w kontekście ram zakreślonych w szczególności art. 6 ust. 1 lit. c i e RODO. Polegało ono na ich udostępnieniu, w rozumieniu definicji zamieszczonej w art. 4 pkt 2 RODO. Trafnie wprawdzie odnotowano w skardze, że - wymieniony w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji - zamieszony obecnie w K.p.a. art. 73 § 1b wszedł w życie dopiero z dniem 4 maja 2019 r. Jego powołanie, jako naruszonej normy nie byłoby wobec tego zasadne. Organ tego jednak nie uczynił. Odnotował jedynie istnienie i treść danej regulacji. Co wynika z treści tytułu aktu, którym wprowadzono dany przepis (Nowela z 2019 roku) dodatnie wskazanej normy stanowi jedynie realizacji zasad, wynikających z RODO. Rozporządzenie to - od dnia jego wejścia w życie (25 mama 2016 r. – tak art. 99 ust. 2 RODO) - stosuje się natomiast na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej wprost. Brak przywołanej regulacji K.p.a. na dzień zdarzenia nie oznaczał więc możliwości nieskrępowanego transferu danych osobowych osób wnoszących do organów skargi, w rozumieniu art. 227 K.p.a. Dodana regulacja stanowi jedynie doprecyzowanie ogólnej reguły zawartej w RODO, która była już wiążąca. Należy natomiast w tym kontekście odnotować, że sankcja zastosowana wobec Burmistrza była najmniej dokuczliwa wobec gamy środków, jakimi dysponuje w razie stwierdzenia nieprawidłowości dany, wyspecjalizowany w sprawach ochrony danych osobowych, organ administracji. Można więc zakładać, że miał on na uwadze brak na dzień zdarzenia regulacji doprecyzowujących reguły w danym zakresie. Zastosowanej sankcji z pewnością nie sposób też ocenić jako nadmiernej, mając na uwadze konkretne, negatywne skutki jakie przywoływał Wnioskodawca, wobec uchybienia regułom ochrony jego danych osobowych przez Burmistrza – np. "najście" w miejscu pracy. Niewątpliwie podstawą dla ustalenia miejsca pracy Wnioskodawcy przez przedstawicieli Przedsiębiorstwa musiały być dane osobowe przekazane łącznie z dokumentem, zawierającym skargę do Burmistrza. W tym kontekście chybione są zarówno zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, w zakresie obowiązku właściwego wyjaśnienia sprawy - wszelkie istotne okoliczności faktyczne są w istocie bezsporne (jak wskazano nie ma znaczenia okoliczność, w jakiej formie prowadzona jest opieka nad zwierzętami w gminie oraz jaka jest treść umowy, którą związana jest ona z przedsiębiorstwem) - jak i przepisów prawa materialnego, zakreślających reguły rozpatrywania skarg oraz zakres kompetencji organu wyspecjalizowanego w sprawach ochrony danych osobowych. Słusznie wywodzono wprawdzie w skardze, że kompetencja do kwalifikacji wpływającego pisma jako skargi należy do organu, do którego zostało ono skierowane. Nie oznacza to jednak, że - w przypadku zgłoszenia określonych nieprawidłowości - inny organ w granicach swojej właściwości nie może dokonywać ocen w danym zakresie. Poza ramami danej sprawy pozostaje z kolei podnoszona w skardze kwestia ewentualnych nieprawidłowości, przy przetwarzaniu danych osobowych Wnioskodawcy, do jakich mogło także dojść w działalności Przedsiębiorstwa. Byłoby to przedmiotem oceny Sądu wyłącznie gdyby organ prowadził wobec tego podmiotu postępowanie i zakończył je wydaniem rozstrzygnięcia, ingerującego w jego prawa lub obowiązki, a akt ten zostałby przez ten podmiot zaskarżony. Wobec powyższego Sąd nie dostrzegł z urzędu ani w świetle argumentacji skargi wad w zaskarżonym akcie, które przemawiałyby za jego wyeliminowaniem z obrotu prawnego. Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.