III SAB/Gl 173/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w S. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. S. złożyła skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została złożona za pośrednictwem organu w zwykłej formie elektronicznej, na skrzynkę e-mail tutejszego Sądu. W tym stanie rzeczy, zarządzeniem z dnia 16 września 2020 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie skargi w formie przewidzianej przepisami aktualnie obowiązującego prawa, tj.: albo nadesłanie do tutejszego Sądu skargi w formie papierowej z własnoręcznym podpisem, albo nadesłanie do tutejszego Sądu skargi na ePUAP w formie elektronicznej i podpisanej podpisem elektronicznym. Do wykonania powyższego zakreślono stronie skarżącej siedmiodniowy termin, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia przedmiotowego zarządzenia, informując jednocześnie, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca to wezwanie, została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 8 października 2020 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki, znajdującej się w aktach sadowych sprawy. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął więc w dniu 15 września 2020 r. Strona skarżąca do tej pory nie uzupełniła braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (skarga jest szczególną formą pisma procesowego). Pismo procesowe powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Jednocześnie w art. 46 § 2a, 2b, 2c i 2d określono tryb i zasady wnoszenia pisma procesowego w formie dokumentu elektronicznego. W wezwaniu z dnia 16 września 2020 r. skarżącej wskazano w sposób jasny i wyczerpujący o trybie składania pism procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym – w formie papierowej z własnoręcznym podpisem (tradycyjnej, za pośrednictwem operatora pocztowego) albo w formie dokumentu elektronicznego (czyli za pośrednictwem platformy ePUAP z kwalifikowanym podpisem elektronicznym bądź podpisem zaufanym). Z akt sprawy wynika, że skarżąca de facto nie złożyła skutecznie skargi nieobarczonej brakami formalnymi w żadnej z tych form. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Zakładając, że skarżąca wnosiła skargę w formie tradycyjnej, papierowej – powinna ją była własnoręcznie podpisać albo w zakreślonym siedmiodniowym terminie nadesłać do tutejszego Sądu podpisany własnoręcznie egzemplarz skargi. Jeżeli z kolei skarga miała być wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, to nie wystarczyło w świetle obowiązujących uregulowań proceduralnych, nadanie pisma w formie elektronicznej na zwykłą skrzynkę odbiorczą Sądu (tj. skrzynkę e-mail). Skargę taka należało wnieść elektronicznie za pośrednictwem platformy ePUAP z kwalifikowanym podpisem elektronicznym bądź podpisem zaufanym. Strona skarżąca w ogóle nie zareagowała na wezwanie z dnia 18 września 2020 r. i nie uzupełniła braków formalnych skargi. Tym samym wniesiona przez nią skarga nie spełnia wymogów formalnych pisma procesowego wniesionego w formie papierowej, ani wymogów formalnych pisma procesowego wniesionego w formie elektronicznej. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skargę należało odrzucić.