II OZ 1241/08

SENTENCJA II OZ 1241 / 08 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1091/05 w zakresie odrzucenia zażalenia M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1091/05 w zakresie oddalenia wniosku D. W. o przyznanie prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy postanawia odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie wniesione przez M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2006 r. oddalające wniosek D. W. o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż postanowienie z dnia 20 stycznia 2006 r. było skierowane jedynie do D. W., a tym samym niedopuszczalne było zażalenie wniesione przez M. W. M. W. i J. W.. Z tego też względu Sąd pierwszej instancji odrzucił te zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli D. W., M. W., M. W. i J. W. domagając się jego uchylenia. Zdaniem skarżących Sąd "uporczywie dyskryminuje i zmusza do żebractwa" stronę skarżącą. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, iż zażalenie M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 22 lutego 2006 r. zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalone postanowieniem z dnia 5 lipca 2006 r. (sygn. II OZ 677/06). Z kolei zażalenie D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2006 r. zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r.(sygn. akt IIOZ 676/06). Rozpatrywane w niniejszej sprawie zażalenie Danuty W. na postanowienie z dnia 22 lutego 2006 r. nie ma usprawiedliwionych podstaw. Adresatem zaskarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji byli wyłącznie M. W., M. W. i J. W.. Wobec tego, że uprawnienie do wniesienia zażalenia przysługuje jedynie tym osobom, których praw lub obowiązków dotyczy określone rozstrzygnięcie, zatem nie można uznać, aby w warunkach przedmiotowej sprawy skarżąca D. W. była upoważniona do zaskarżenia postanowienia z dnia 22 lutego 2006 r. Mając na względzie wskazane wyżej okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie wniesione przez D. W. jako niedopuszczalne odrzucił na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.