II SA/Sz 34/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Agnieszka Klimek po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 września 2020 r. sprawy ze skargi H. O. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. UZASADNIENIE Starosta [...] działając na podstawie art. 128 ust. 1 i ust. 4, art. 129 ust. 5 pkt 1, art. 130, art. 132 ust. 1a, ust. 2, ust. 3 i ust. 6, w związku z art. 124 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r. poz. 2204 ze zm.), dalej: "ugn" lub "ustawa", decyzją z [...] kwietnia 2019 r., znak: [...], orzekł o ustaleniu wysokości odszkodowania na rzecz H. O. - dalej: "strona" lub "skarżąca", z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha z obr. nr [...] m. S. , poprzez zezwolenie E. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na realizację inwestycji celu publicznego polegającej na założeniu i przeprowadzeniu przez ww. nieruchomość przewodów i urządzeń do przesyłania energii elektrycznej dla inwestycji polegającej na przebudowie napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...] w łącznej wysokości [...] zł. Podstawę ustalenia odszkodowania stanowił operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego M. K. (nr upr[...] Od powyższej decyzji odwołanie złożył działający w imieniu strony M. O., zarzucając organowi I instancji zaniżenie wysokości należnego odszkodowania przez nieuwzględnienie faktycznego sposobu użytkowania nieruchomości - co stanowi naruszenie art. 154 ust. 3 ugn. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) dalej: "K.p.a." w związku z art. 128 ust. 4, art. 129 ust. 1 i ust. 5, art. 132 ust. 1a oraz art. 124 ust. 1 i ust. 4 ugn, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, że Starosta [...], działając w trybie art. 124 ust. 1-7 w zw. z art. 6 pkt 2 ugn, decyzją z [...] maja 2017 r., znak: [...] orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z przedmiotowej części nieruchomości, stanowiącej własność strony, poprzez zezwolenie E. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na założenie i przeprowadzenie napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...], w tym na posadowienie jednego słupa o wysokości 38 m na fundamentach i powierzchni zajęcia nie przekraczającej 56 m2 oraz 6 przewodów roboczych i 2 odgromowych o powierzchni zajęcia [...] m2, w pasie technologicznym o szerokości 20 m. Decyzja ta stała się ostateczna [...] sierpnia 2017 r., po utrzymaniu jej w mocy przez organ II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie prawomocnym wyrokiem z 26 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 1156/17, oddalił skargę strony na powyższą decyzję. W sprawie wydana została również decyzja Starosty [...] z [...] sierpnia 2017 r., znak: [...] o niezwłocznym zajęciu nieruchomości. Pismem z 4 października 2018 r., L. dz. [...], D. S., pełnomocnik E. Sp. z o.o. z siedzibą w P., poinformował Starostę S. o zakończeniu prac budowlanych na przedmiotowej nieruchomości gruntowej. Jednocześnie wniósł o ustalenie wysokości odszkodowania z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, wskazując, że roboty prowadzone były w okresie 1 lipca 2018 r. do 12 września 2018 r. Inwestor podkreślił, że w wyniku prac nie wystąpiły szkody (zniszczenia) na nieruchomości, jednak przedmiotowa nieruchomość nie została przywrócona do stanu poprzedniego. Odnosząc się do zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz zarzutów odwołania organ odwoławczy przytoczył treść art. 124 ugn i wskazał, że szczegółowe uregulowania dotyczące określenia wysokości szkody powstałej na nieruchomości w związku z posadowieniem urządzeń infrastruktury technicznej zawiera § 43 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2109 z późn. zm. dalej: "rozporządzenie"), zgodnie z którym przy określaniu wartości poniesionych szkód na nieruchomościach, o których mowa w art. 128 ust. 4 ugn, uwzględnia się w szczególności: 1) stan zagospodarowania nieruchomości na dzień wydania decyzji odpowiednio o wywłaszczeniu, ograniczeniu sposobu korzystania albo zezwoleniu na czasowe zajęcie nieruchomości oraz stan zagospodarowania nieruchomości na dzień zakończenia działań uzasadniających wydanie tej decyzji; 2) utratę pożytków w okresie od dnia wydania decyzji do dnia zakończenia działań uzasadniających jej wydanie. W myśl § 43 ust. 1-3 rozporządzenia odszkodowanie obejmuje zniszczone, a niedoprowadzone do stanu poprzedniego części składowe nieruchomości, utracone korzyści (mogące stanowić np. straty w plonach) oraz ewentualne zmniejszenie wartości nieruchomości, za które uważa się zmianę warunków korzystania z nieruchomości, zmianę przydatności użytkowej nieruchomości, trwałe ograniczenie w sposobie korzystania z nieruchomości oraz skutki spowodowane obowiązkiem udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w art. 124 ust. 1 ugn, przy czym przyjmuje się, że sama możliwość budowy danego urządzenia infrastruktury technicznej przewidziana w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji lokalizacyjnej ma wpływ na jej wartość, zaś sama późniejsza budowa tego urządzenia nie obniża sama przez się tej wartości. Jeżeli więc dany rodzaj infrastruktury był przewidziany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji lokalizacyjnej, wówczas brak jest podstaw do przyjęcia, że dopiero na skutek wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości nastąpiły wszystkie skutki wymienione w § 43 ust. 3 rozporządzenia. Stosownie do § 43 rozporządzenia, poprawne ustalenie stanu nieruchomości na dzień wydania przez organ administracji decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości powinno uwzględniać, że na nieruchomości będącej przedmiotem postępowania była już zlokalizowana w dokumentach planistycznych infrastruktura techniczna. W tej sytuacji można jedynie uwzględnić zmniejszenie wartości nieruchomości, które nastąpiło w wyniku zrealizowania inwestycji tj. ograniczeń związanych z funkcjonowaniem w przestrzenni nieruchomości tej infrastruktury, a nie ograniczeń wynikających z planu zagospodarowania przestrzennego czy też decyzji lokalizacyjnej, które niezależnie od tego kiedy taka infrastruktura powstanie, może ograniczać możliwość korzystania z danej nieruchomości, a co za tym idzie zmniejsza jej wartość (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2000 r., sygn. akt I SA 356/99, z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1671/10; MTBiGM, Odszkodowania za nieruchomości przeznaczone na cele inwestycji liniowych, Warszawa 2012 rok, s.141). Zgodnie z przepisem art. 130 ust. 2 ugn ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, zaś w myśl art. 156 ust. 1 ww. ustawy rzeczoznawca majątkowy sporządza na piśmie opinię o wartości nieruchomości w formie operatu szacunkowego. Na zlecenie organu I instancji opinię określającą wartość szkód oraz zmniejszenia wartości nieruchomości z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] z obrębu nr [...] m. S. , w związku z przebudową linii elektroenergetycznej WN 110 kV relacji [...], wykonał rzeczoznawca majątkowy M. K.. Organ prowadzący postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania nie może wkraczać w merytoryczną zasadność opinii rzeczoznawcy majątkowego, ponieważ nie dysponuje on wiadomościami specjalnymi, które posiada biegły. Nie jest też rolą organu weryfikowanie tychże wiadomości specjalnych, a wyłącznie kontrola poszczególnych wniosków biegłego pod kątem zasad logicznego rozumowania, rozważenia wszystkich zaistniałych wątpliwości, czy też uwag stron. Zgodnie z przepisem art. 154 ust. 1 i 2 ugn wyboru podejścia, metody oraz techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stan nieruchomości oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych. W przypadku braku planu miejscowego przeznaczenie nieruchomości ustala się na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Natomiast, w przypadku braku studium lub decyzji, o których mowa w ust. 2, uwzględnia się faktyczny sposób użytkowania nieruchomości (art. 154 ust. 3 ugn). Również - zgodnie z § 26 ust. 3 rozporządzenia - rodzaj rynku, jego obszar i okres badania określa rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności przedmiot, zakres, cel i sposób wyceny, dostępność danych oraz podobieństwo rynku. Kwestie merytoryczne należą zatem do tzw. warsztatu rzeczoznawcy majątkowego, posiadającego zarówno wiedzę (wiadomości specjalne), jak i uprawnienia do dokonywania analizy rynku i szacowania nieruchomości. Powszechnie uznaje się również, że pozycja rzeczoznawcy majątkowego w oparciu o przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami jest zbliżona do statusu osoby zaufania publicznego. Jednocześnie przepisy ustawy, jak również standardy zawodowe i kodeks etyki nakładają na rzeczoznawcę majątkowego przy dokonywaniu wyceny nieruchomości obowiązek wykorzystania zarówno swojej wiedzy specjalistycznej, jak również dokładania należytej staranności. Operat szacunkowy stanowi sformalizowaną prawnie opinię rzeczoznawcy majątkowego wydawaną w zakresie posiadanych przez niego wiadomości specjalnych odnośnie szacowania nieruchomości. Winien on spełniać wymogi formalne określone w ustawie o gospodarce nieruchomościami oraz w rozporządzeniu w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego. Organ administracji winien zatem dokonać oceny operatu szacunkowego jedynie pod względem formalnym, tj. zbadać na przykład czy został on sporządzony przez uprawnioną osobę, czy zawiera wymagane przepisami prawa elementy, nie zawiera niejasności, pomyłek czy braków, które powinny zostać sprostowane lub uzupełnione, aby dokument ten miał wartość dowodową (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2009 r., sygn. akt I OSK 695/08, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2009 r., sygn. akt 1 OSK 1087/09). Celem zleconej rzeczoznawcy wyceny było ustalenie wysokości odszkodowania z tytułu szkód oraz zmniejszenia wartości przedmiotowej nieruchomości na skutek posadowienia linii elektroenergetycznej 110 kV. Do oceny tej rzeczoznawca przyjął stan nieruchomości na 26 maja 2019 r. (tj. w dacie wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości), natomiast wartość nieruchomości ustalił wg cen aktualnych, tj. z 25 lutego 2019 r. Rzeczoznawca uwzględnił fakt, iż badana nieruchomość została objęta planem zagospodarowania przestrzennego gminy - miasta S. S. (dalej: "mpzp") dla trasy przebiegu linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV relacji [...], zatwierdzonym Uchwałą Rady Miejskiej w S. Nr [...] z [...] września 2015 r., zgodnie z którym przedmiotowa działka leży na terenie oznaczonym symbolem E3 - tereny infrastruktury technicznej, dla którego dopuszcza się przeznaczenie uzupełniające działalność rolnicza związana z uprawą i wypasem. Dla pozostałej części nieruchomości obowiązuje zmiana planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta S. (uchwała nr [...] z [...] kwietnia 1999 roku). Funkcja tego terenu określona w mpzp to tereny otwarte (symbol TO 21). Na podstawie zapisów mpzp biegły stwierdził, że przedmiotowa nieruchomość nie może zostać zabudowana i pełni funkcję zieleni, przestrzeni przyrodniczo-rekreacyjnej o znaczeniu ogólnomiejskim. Na podstawie badania rynku nieruchomości rzeczoznawca stwierdził, że ograniczenie określone w mpzp (zakaz zagospodarowania i użytkowania terenów w sposób zagrażający funkcjonowaniu linii) nie wpływa na wartość tej nieruchomości (nieruchomość bez wprowadzenia linii do mpzp również nie mogłaby zostać zabudowana). Z analizy rynku nieruchomości wynika, że przeznaczenie gruntów pod elektroenergetykę nie ma charakteru cenotwórczego bowiem zakłady energetyczne nie są zainteresowane nabywaniem gruntów pod linie elektroenergetyczne. Taka funkcja terenu dla uczestników rynku nieruchomości nie ma znaczenia dla ustalenia ceny sprzedaży. W związku z powyższym rzeczoznawca do procedury szacowania jako nieruchomości podobne przyjął nieruchomości o funkcji zieleni. Biegły uwzględnił też fakt, iż w dacie wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości (tj. na dzień 26 maja 2017 r.) na działce zlokalizowana była linia elektroenergetyczna wysokiego napięcia 110 kV. Drugą istotną datą był termin zakończenia działań uzasadniających wydanie decyzji o ograniczeniu. W niniejszej sprawie, zgodnie z zawiadomieniem Inwestora, zakończenie prac nastąpiło 12 września 2018 r. Według ustaleń poczynionych przez biegłego (str. 10-11 operatu) w wyniku prowadzonych prac budowlanych zdemontowano stanowisko słupowe linii oraz posadowiono nowe w zmienionej lokalizacji w osi linii oraz przeprowadzono 6 przewodów roboczych i 2 odgromowe linii WN 110 kV relacji [...] Teren o powierzchni 100 m2 wokół stanowiska słupowego wymaga wyrównania oraz usunięcia kamieni. W niniejszej sprawie rzeczoznawca majątkowy zastosował podejście porównawcze, metodę korygowania ceny średniej. Na podstawie badania rynku nieruchomości w powiecie s. w okresie dwuletnim biegły stwierdził brak transakcji nieruchomościami podobnymi do przedmiotu wyceny [nieruchomości o przeznaczeniu pod zieleń]. W związku z powyższym zastosował wytyczne z § 45 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, który stanowi, że przy określaniu wartości nieruchomości zadrzewionych, zakrzewionych lub leśnych, położonych w strefie zainwestowania miejskiego, udostępnionych publicznie lub przeznaczonych na te cele, stanowiących parki, ogrody ozdobne, zieleńce lub lasy ochronne, w razie braku transakcji rynkowych przyjmuje się, że wartość tych nieruchomości stanowi suma wartości gruntu oraz wartości drzew, krzewów i innych roślin znajdujących się na tym gruncie, przy czym dla określenia wartości gruntu przyjmuje się, że wartość 1 m2 tych gruntów jest równa 50 % wartości 1 m2 gruntów o przeznaczeniu przeważającym wśród gruntów przyległych. Wartość gruntu będącego przedmiotem wyceny określono więc na 50% wartości 1 m2 gruntów o przeznaczeniu przeważającym wśród gruntów przyległych. Przeznaczeniem przeważającym wśród gruntów przyległych są tereny zabudowy produkcyjnej, składowej i magazynowej oraz tereny o przeznaczeniu mieszanym z dopuszczeniem terenów produkcji (magazynów i składów). Do analizy biegły przyjął 6 transakcji nieruchomościami przeznaczonymi pod zabudowę produkcyjno-usługową, magazynową oraz składową, położonymi na terenie miasta S. jako przedmiotu prawa własności. Biegły zauważył, że w badanym okresie brak jest widocznego wpływu daty transakcji na ceny rynkowe w tym okresie. Ceny były stabilne w związku z czym rzeczoznawca nie dokonywał korekty z uwagi na upływ czasu. Ceny transakcji nieruchomościami oscylowały w przedziale od [...] zł/m2 do [...] zł/m2. Wagi cech rynkowych ustalono na podstawie analizy sfinalizowanych transakcji, szczegółowych informacji od agencji obrotu nieruchomościami oraz na podstawie preferencji potencjalnych nabywców tego typu nieruchomości. Analiza rynku pozwoliła biegłemu ustalić wpływ poszczególnych cech na cenę, tj. lokalizacja - 30%, możliwości inwestycyjne - 25%, dojazd do nieruchomości - 25%, uzbrojenie w media - 20%. Zgodnie z opisem nieruchomości zawartym w operacie szacunkowym, lokalizacja jest - średnio-korzystna, możliwości inwestycyjne - korzystne, dojazd do nieruchomości - niekorzystny, uzbrojenie w media - niekorzystne. W ocenie biegłego średnia cena za 1 m2 wycenianej nieruchomości, po zastosowaniu poprawek, wyniosła [...] zł. Dalej biegły określił według odpowiedniego wzoru zmniejszenie wartości nieruchomości, stosując stosowne wielkości współczynnika, w tym współczynnik zmniejszenia wartości nieruchomości w związku z trwałym ograniczeniem w sposobie korzystania z nieruchomości (SB) 0,20 - zastosował w oparciu o notę interpretacyjną V.8 "Zasad określania szkód spowodowanych budową infrastruktury technicznej", według której współczynnik współczynnik zmniejszenia wartości nieruchomości dla nieruchomości rolnych lub leśnych przyjmowany jest z przedziału od 0,15 do 0,20 włącznie. Ze względu na fakt, że przedmiotowa infrastruktura techniczna ma charakter naziemny, przyjęto maksymalny współczynnik wskazany przez standard, tj. : 0,2. Biegły wskazał ponadto, że współczynnik ten zawiera wpływ czynników określonych w § 43 rozporządzenia. Współczynnik ten uwzględnia ograniczenia, które spowodowane są zrealizowaniem inwestycji. Odnosząc się do wniesionych przez pełnomocnika strony uwag do sporządzonego operatu, w piśmie uzupełniającym z 6 sierpnia 2019 r. rzeczoznawca majątkowy szczegółowo określił wpływ czynników wymienionych w § 43 ww. rozporządzenia, wskazując, iż : 1. - w wyniku założenia i przeprowadzenia przez nieruchomość napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...] nie nastąpiła zmiana warunków korzystania z nieruchomości – wpływ tego czynnika oznaczonego SB1 = 0,00, bowiem przed założeniem i przeprowadzeniem linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...], na nieruchomości znajdowała się linia 110 kV o takich samych parametrach i lokalizacji. Stan faktyczny nie uległ więc zmianie. 2. - w wyniku założenia i przeprowadzenia przez nieruchomość napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...] nie nastąpiła zmiana przydatności użytkowej nieruchomości – wpływ tego czynnika oznaczonego SB2 = 0,00 - albowiem przed założeniem i przeprowadzeniem linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...] na nieruchomości znajdowała się linia 110 kV o takich samych parametrach i lokalizacji. Stan faktyczny nie uległ więc zmianie. 3. - w wyniku założenia i przeprowadzenia przez nieruchomość napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...] nie nastąpiło trwale ograniczenie w sposobie korzystania z nieruchomości – wpływ tego czynnika oznaczonego SB3 - 0,00 gdyż przed założeniem i przeprowadzeniem linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...], na nieruchomości znajdowała się linia 110 kV o takich samych parametrach i lokalizacji. Stan faktyczny nie uległ więc zmianie. 4. skutki spowodowane obowiązkiem udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w art. 124 ust. 1 ustawy - cząstkowy wpływ czynnika SB4= 0,20. W uzasadnieniu ostatniego współczynnika rzeczoznawca wskazał, iż na mocy decyzji starosty ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, przedsiębiorca przesyłowy uzyskuje dostęp do nieruchomości celem wykonywania swoich obowiązków związanych między innymi z konserwacją oraz usuwaniem awarii. Jednakże dotychczasowy właściciel nieruchomości w większej mierze dysponuje gruntem w granicach rzutu przewodów urządzeń oraz wykonuje prawo własności z pewnymi ograniczeniami wynikającymi z decyzji. W danej sytuacji, dla przedmiotowej nieruchomości, uwzględniając przeznaczenie gruntu, uzasadnionym jest przyjęcie tego współczynnika na poziomie 0,2. Ustalona wielkość współczynnika SB w wysokości 0,2 jest suma cząstkowych współczynników opisanych powyżej SB1, SB2. SB3, SB4. Pole powierzchni zajętej przez naziemne elementy infrastruktury technicznej wyniosło 56m2. Obliczane w ten sposób zmniejszenie wartości nieruchomości w związku z wydaniem decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości, skutkującym koniecznością udostępniania nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w art. 124 ust. 1 ustawy, wyniosło zatem [...] zł. Nadto, w związku z przeprowadzoną inwestycją, grunt o powierzchni 100 m2 wokół słupa nie został doprowadzony do stanu sprzed przebudowy. Właściciel musi ponieść dodatkowe nakłady w postaci wyrównania terenu oraz usunięcia kamieni z terenu nieruchomości. Biegły ustalił, ze koszt rynkowy usunięcia kamieni z przestrzeni nieruchomości w miejscu przebudowy oraz wyrównania terenu na powierzchni 100 m2 kształtuje się na poziomie [...] zł. Zatem łączna wartość szkody trwałej i szkody tymczasowej wyniosła [...] zł. Odnosząc się do zastrzeżeń podniesionych w odwołaniu, a dotyczących sposobu klasyfikacji nieruchomości przy wyliczeniu odszkodowania, organ odwoławczy, odwołując się do treści art. 154 ust. 1 i 2 oraz art. 154 ust. 3 ugn, stwierdził, iż biegły przy wycenie nieruchomości, zobowiązany jest w pierwszej kolejności uwzględnić zapisy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Dopiero w przypadku braku takiego planu, koniecznym jest sprawdzenie przeznaczenia w studium. Na sam koniec prawodawca dopuszcza przyjęcie faktycznego sposobu użytkowania nieruchomości (brak planu i studium). Biegły bada stan nieruchomości na dzień wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oraz na dzień zakończenia prac budowlanych na nieruchomości. Tym samym rzeczoznawca musi uwzględnić zapisy w mpzp obowiązujące w tych datach. Przyszłe zmiany w mpzp nie mogą być zatem brane pod uwagę przy ustaleniu odszkodowania w niniejszej sprawie. Niemniej jednak organ odwoławczy zwrócił się do biegłego o wyjaśnienie kwestii dotyczącej braku wystąpienia czynnika z § 43 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia, tj. trwałego ograniczenia w sposobie korzystania z nieruchomości. Zgodnie bowiem z art. 124 ust. 7 ugn, decyzja ostateczna o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, stanowi podstawę do dokonania wpisu w dziale III księgi wieczystej. Pismem z 11 września 2019 r. biegły stwierdził, iż kwestia wpisu wieczystoksięgowego nie wpływa na istnienie (czy też jego brak), tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości takiego jak zezwolenie wynikające z decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości wydawanej na podstawie art. 124 ust. 1 ugn, czy też z ustanowienia służebności przesyłu. Stąd też kwestia ta nie wpływa na dokonaną w sprawie wycenę. Decydujące jest tu ustalenie, że w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości ograniczenie, o którym mowa, istniało również w stanie sprzed decyzji zezwalającej na posadowienie nowej infrastruktury elektroenergetycznej. Linia elektroenergetyczna istniała tam bowiem wcześniej, co wpływało na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. Właściciel musiał znosić stan ukształtowany przebiegiem linii. Ze względu na czas od jej powstania (linia wybudowana w latach siedemdziesiątych) zasadnym jest twierdzenie, że wskutek długotrwałego posiadania doszło do zasiedzenia służebności odpowiadającej treścią służebności przesyłu, o której mowa w art. 3051 Kodeksu cywilnego. Nie nastąpiło również powiększenie ani zmniejszenie obszaru ograniczenia przebudowywanego urządzenia infrastruktury technicznej mimo tego, że stanowisko słupa zostało przesunięte względem położenia pierwotnego. W ocenie organu II instancji, przesunięcie słupa wzdłuż osi istniejącej linii elektroenergetycznej nie miało wpływu na powiększenie (bądź zmniejszenie) obszaru dotychczasowego pasa technologicznego urządzenia przesyłowego. Do takiej sytuacji mogłoby dojść, gdyby zmieniono przebieg linii elektroenergetycznej, a inwestycja realizowana była w nowym śladzie. Zdaniem organu II instancji, przedmiotowy operat szacunkowy pod względem jego formy, jak też metody i techniki szacowania, sporządzony został zgodnie z przepisami prawa. Jest on zupełny i logicznie wskazuje poszczególne etapy wyceny. Zastosowanie przyjętego podejścia wyceny i jej metody zostało opisane i uzasadnione. Ocena wartości dowodowej operatów jest możliwa przez organ administracyjny, w sytuacji, gdy prosta analiza treści operatu budzi wątpliwości, co do ich spójności, logiczności, zupełności, nieścisłości, pominięciu istotnych dla ustalenia wartości nieruchomości elementów. Jedynie w takiej sytuacji, prawidłowo pod względem formalnym sporządzony operat, może budzić uzasadnione wątpliwości i wymagać wyjaśnienia. Wprawdzie tego rodzaju operat nie ma charakteru wiążącego i podlega ocenie organu administracyjnego, lecz - jako dokument sporządzony przez eksperta (rzeczoznawcę majątkowego) dysponującego wiedzą fachową w dziedzinie szacowania nieruchomości - ma moc prawną opinii biegłego (art. 84 § 1 Kpa). Ocena organu administracji nie może wchodzić w zakres wiadomości specjalnych posiadanych przez biegłego, ograniczając się do kontroli, czy zachowane zostały wszystkie przepisy prawa mające zastosowanie w danej sprawie (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 801/15 i z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 2540/16, zam. w CBOSA). Treść uzasadnienia decyzji organu I instancji wskazuje, że organ ten dokonał wnikliwej i szczegółowej analizy wspomnianego operatu, wyjaśniając z jakich względów zarzuty strony, dotyczące wskazywanych przez nią nieprawidłowości, uważa za niezasadne. Ponadto na etapie prowadzenia postępowania przez organ I i II instancji rzeczoznawca majątkowy w sposób wyczerpujący odniósł się do składanych uwag w zakresie sporządzonego operatu szacunkowego, z czym strony postępowania mogły się zapoznać przed wydaniem decyzji w sprawie. W ocenie organu II instancji przedmiotowy operat szacunkowy, w połączeniu ze składanymi w toku postępowania wyjaśnieniami rzeczoznawcy majątkowego, stanowi spójną całość i nie budzi wątpliwości organu odwoławczego. Strona do dnia wydania decyzji przez Wojewodę nie przedstawiła alternatywnej propozycji ustalenia wysokości odszkodowania, w tym w szczególności nie przedstawiła negatywnej oceny sporządzonego w niniejszej sprawie operatu dokonanej na podstawie art. 157 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych. Tylko organizacja zawodowa rzeczoznawców majątkowych władna jest dokonać merytorycznej oceny zawartości operatu szacunkowego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 1224/13, LEX nr 1771894). Strona kwestionująca dany operat powinna przedłożyć organowi dowód jego nieprawidłowości w postaci opinii organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 241/09, LEX nr 551943). Samo zaś niezadowolenie strony z opinii biegłego czy też subiektywne przekonanie strony o nieprawidłowości sporządzonej wyceny nieruchomości, jeżeli nie jest potwierdzone obiektywnie weryfikowalnymi dowodami, jest niewystarczające dla skutecznego podważenia jej wiarygodności (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 456/16, LEX nr 2105357). Nie zgadzając się z wysokością przyznanego odszkodowania H. O. (dalej: "skarżąca") działająca przez pełnomocnika M. O. (syn), zaskarżyła powyższą decyzję skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się jej uchylenia, jak też uchylenia decyzji organu I instancji oraz zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania. W ocenie skarżącej, przyznane jej w trybie administracyjnym odszkodowanie z tytułu trwałego odgraniczenia sposobu korzystania z nieruchomości jest zaniżone ze względu na zastosowanie przez biegłego dla celów ustalenia odszkodowania współczynnika zmniejszenia wartości nieruchomości w związku z trwałym ograniczeniem w sposobie korzystania z nieruchomości w wysokości 0,2, a nie innej. Przyjęty przez biegłego ds. szacowania nieruchomości współczynnik zmniejszenia wartości nieruchomości wynika - jak stwierdził biegły - z wytycznych, a zatem z dokumentu nie mającego charakteru normatywnego, a stanowiącego formę zalecenia, przy tym bez wskazania miejsca publikacji i przesłanek jakie legły u podstaw przyjęcia współczynnika, a więc nie dającego możliwości zapoznania się przez osobę zainteresowaną. Zdaniem skarżącej, z uwagi na ograniczenia związane z funkcjonowaniem w przestrzeni nieruchomości zlokalizowanej infrastruktury oraz nieograniczonym dostępem do niej podmiotu uprawnionego, w zasadzie na równi z właścicielem nieruchomości, oraz tym, że ograniczenia właściciela nieruchomości nie ograniczają się jedynie do zniesienia faktu budowy linii napowietrznej, ale po myśli art. 124 ust. 6 ugn właściciel nieruchomości jest obowiązany udostępnić nieruchomość w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii, współczynnik ten winien wynosić 0,5. (Na taką możliwość wskazał np. Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt I ACa 558/13). W istocie bowiem ograniczenia właściciela w korzystaniu z nieruchomości w swoim zakresie odpowiadają służebności przesyłu. Jak wskazał rzeczoznawca majątkowy w swoim piśmie z dnia 8 kwietnia 2019 r. skierowanym do Starosty S. współczynnik współkorzystania występuje przy określaniu wartości służebności. Należy przy tym wskazać, że § 43 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia RM z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego stanowi, że przy określaniu zmniejszenia wartości nieruchomości uwzględnia się trwałe ograniczenie w sposobie korzystania z nieruchomości. Przyjęcie innego stanowiska prowadziłoby do uznania, że pomimo sytuacji odpowiadającej służebności przesyłu właścicielowi nieruchomości przysługuje odszkodowanie w wysokości znacząco niższej, co w konsekwencji prowadzi do nierównego traktowania właścicieli nieruchomości będących w takiej samej sytuacji prawnej. Z uwagi na to, w ocenie skarżącej, przy przyjęciu pozostałych parametrów stanowiących podstawę ustalenia odszkodowania kwota odszkodowania winna wynosić, co najmniej [...] zł. Poza tym – zdaniem skarżącej - dla ustalenia wysokości odszkodowania została przyjęta błędna wielkość zajętej powierzchni stanowiąca podstawę odszkodowania, ustalonej na 3041 m2, zgodnie bowiem z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz.U z 2003r. Nr 47, poz. 401) nie należy sytuować stanowisk pracy, składowisk wyrobów i materiałów lub maszyn i urządzeń budowlanych bezpośrednio pod napowietrzną linią elekroenergetyczną lub w odległości mniejszej niż 15m od skrajnego przewodu. Daje to szerokość pasa 30m powiększonego o zasięg/rozpiętość ramion słupa, do których są zamocowane przewody energetyczne. Skarżąca na dzień wniesienia skargi nie posiada wiedzy o rozpiętości wskazanych ramion. Nie znajduje zatem uzasadnienia wskazywanie na szerokość 20 m jako pasa technologicznego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Mając powyższe na uwadze Sąd eliminuje zaskarżony akt (decyzję) z obrotu prawnego w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź też naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Należy dodać, że rozpoznając skargę sąd nie jest związany jej zarzutami i wnioskami (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zatem wszelkie stwierdzone uchybienia organu bierze pod uwagę z urzędu. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według powyższego kryterium Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż akt ten odpowiada prawu. Z zebranego w aktach sprawy materiału dowodowego wynika, że po uprzednim wydaniu przez Starostę S. decyzji z [...] maja 2017 r., znak: [...], o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości, na przedmiotowej działce, stanowiącej własność skarżącej w okresie od 1 lipca 2018 r. do 12 września 2018 r., zostały przeprowadzone prace polegające na przebudowie napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...], w tym posadowieniu jednego słupa o wysokości 38 m na fundamentach i powierzchni zajęcia nie przekraczającej 56 m2 oraz umocowania 6 przewodów roboczych i 2 odgromowych na części przedmiotowej nieruchomości o powierzchni zajęcia 3041 m2, w pasie technologicznym o szerokości 20 m. Wskazana decyzja stała się ostateczna [...] sierpnia 2017 r., po utrzymaniu jej w mocy przez organ II instancji i prawomocna – po oddaleniu skargi strony wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 26 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 1156/17. W sprawie wydana została również decyzja Starosty S. z [...] sierpnia 2017 r., znak: [...] o niezwłocznym zajęciu nieruchomości. Ze skargi wynika, iż zdaniem strony skarżącej wycena przyznanego jej w trybie administracyjnym odszkodowania z tytułu wskazanych wyżej decyzji, skutkujących ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości, jest zaniżona przez przyjęcie zbyt niskiego współczynnika obniżenia wartości nieruchomości spowodowanego obowiązkiem jej udostępniania w celu dokonania przez operatora sieci jej konserwacji lub usuwania awarii, o których mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. W szczególności skarżąca nie zgadza się z zastosowaniem współczynnika SB4 - 0,2, zamiast 0,5, gdyż – jej zdaniem - właściciel linii energetycznej może bez ograniczenia dokonywać wejścia na jej nieruchomość w celu jej napraw lub konserwacji. Ograniczenia te odpowiadają w istocie służebności przesyłki i związane z tym odszkodowanie winno odpowiadać zasadom wynagrodzenia za szkody związane ze zmniejszeniem wartości nieruchomości według przepisów prawa cywilnego. Odnosząc się do powyższego zarzutu należy podkreślić, że odszkodowanie przewidziane w art. 128 ust. 4 w związku z art. 124 ugn nie ma charakteru cywilnoprawnego. Uszczerbek majątkowy w postaci obniżenia wartości nieruchomości, jakiego doznaje właściciel na skutek ograniczenia jego prawa własności w trybie art. 124 ww. ustawy, jest wynikiem legalnego działania administracji, co różni omawiane odszkodowanie od odszkodowania funkcjonującego w prawie cywilnym. Zostało ono poddane kognicji organów administracyjnych i jest realizowane na podstawie przepisów prawa administracyjnego, zatem podlega jego regułom. Przy jego ustalaniu organ, jak i Sąd nie mogą zatem wykraczać poza ramy określone w ustawie o gospodarce nieruchomościami i posiłkować się przepisami Kodeksu cywilnego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt I OSK 460/08). Z tego względu odszkodowanie w postępowaniu administracyjnym nie może być wyliczane w ten sam sposób jak wyliczane jest wynagrodzenie w postepowaniu cywilnym w przypadku ustanowienia służebności przesyłu. Odszkodowanie administracyjne nie obejmuje więc m.in. rekompensaty za zgodę właściciela na funkcjonowanie linii energetycznej, z tytułu wpisania obciążenia do księgi wieczystej, czy też z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości (wyrok WSA w Białymstoku z 27 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Bk 224/17 oraz z 28 marca 2017 r, sygn. akt II SA/Bk 51/17). W niniejszej sprawie, inwestor dysponując, wynikającym z wydanych przez organ decyzji, tytułem prawnym do nieruchomości, wykonał prace wskazane w decyzji Starosty S. z [...] maja 2017 r., znak:[...]. Zgodnie z tą decyzją powierzchnia zajęcia działki skarżącej wyniosła 3041 m2. Tylko ta część nieruchomości, została objęta ograniczeniem wynikającym ze wskazanej decyzji. W związku z powyższym ustalenie wysokości odszkodowania za szkody spowodowane ograniczeniem sposobu korzystania z części przedmiotowej nieruchomości musiało się ograniczyć jedynie do tej powierzchni. Podstawą ustalenia wysokości takiego odszkodowania jest opracowany przez osobę uprawnioną (rzeczoznawcę) operat szacunkowy. Zasady opracowania takiego operatu określają przepisy art. 154 ugn oraz wydane na ich podstawie przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. z 2004 r. nr 207, poz. 2109 z późn. zm.) – dalej: "rozporządzenie". Działając w oparciu o powyższe przepisy rzeczoznawca w operacie wyjaśnił, że przyjęcie wielkości współczynnika zmniejszenia wartości nieruchomości z tytułu obowiązku jej udostępnienia w celu wykonania przez operatora sieci przesyłowej jej konserwacji lub naprawy na poziomie 0,2 jest działaniem zgodnym ze Standardem V.8 "Zasad określania wartości szkód spowodowanych budową infrastruktury technicznej. Zasady te (standardy) stanowią element warsztatu rzeczoznawcy, pozwalający obiektywnie i w jednolity sposób wyceniać wartość nieruchomości, w szczególności jej spadek lub wzrost. Według standardu V.8 współczynnik zmniejszenia wartości dla nieruchomości rolnych lub leśnych przyjmowany jest z przedziału od 0,15 do 0,20. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowej działki, oprócz lokalizacji napowietrznej linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia, dopuszcza produkcję rolną związaną z uprawą i wypasem, niekolidującą z przeznaczeniem terenu oraz funkcję zieleni - to jest dotychczasowy sposób jej wykorzystania. Biegły, ze względu na fakt, że przedmiotowa infrastruktura techniczna ma charakter nadziemny, przyjął zresztą maksymalny współczynnik tj. 0,20. Powyższy współczynnik nie wynika z aktu prawnego, a stanowi przyjęty w wycenie nieruchomości standard opracowany przez rzeczoznawców w oparciu o ich doświadczenie i wiedzę specjalną w tym zakresie. Stanowi jedno z założeń metodologicznych pracy rzeczoznawców i zapewnia jednolitość dokonywanych przez nich wycen nieruchomości i utraty ich wartości. Są to zatem normy o charakterze technicznym, a nie prawnym. Odnosząc się zatem do zarzutu skargi dotyczącego zaniżenia w operacie wysokości zmniejszenia wartości nieruchomości przez zastosowanie wskaźnika 0,20 stwierdzić należy, iż ma on charakter wyłącznie polemiczny. Skarżąca nie sformułowała żadnych argumentów, które mogłyby stanowić przesłankę uznania, że założenia i metodyka szacowania, dobór nieruchomości do porównania lub zastosowane przez rzeczoznawcę współczynniki były wadliwe. Organ odwoławczy trafnie wskazał, iż w przypadku, gdy dokonana ocena operatu szacunkowego budzi wątpliwości co do jego wiarygodności, jedyną drogą jego weryfikacji jest, zgodnie z art. 157 ust. 1 ugn, zlecenie oceny prawidłowości sporządzenia operatu organizacji rzeczoznawców majątkowych. W świetle tego przepisu, tylko organizacja zawodowa rzeczoznawców majątkowych władna jest dokonać merytorycznej oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 1224/13, LEX nr 1771894). Organ, jak też sąd, może dokonać oceny operatu szacunkowego jedynie pod względem formalnym, tj. zbadać, czy został on sporządzony i podpisany przez uprawnioną osobę, czy zawiera wymagane przepisami prawa elementy treści, czy nie zawiera niejasności, pomyłek, braków, które powinny zostać sprostowane lub uzupełnione, aby dokument ten miał wartość dowodową. Strona kwestionująca dany operat powinna zatem przedłożyć organowi dowód jego nieprawidłowości w postaci opinii organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych, bądź przedstawienia dowodu z wartości nieruchomości w postaci operatu sporządzonego przez innego uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego. Skarżąca, pomimo zarzutów względem wyceny nie skorzystała z powyższych uprawnień. Opracowanie operatu i jego wynik opiera się na wiadomościach specjalnych, wiedzy fachowej biegłego (rzeczoznawcy), co do której tak organ, jak i Sąd, mają ograniczone możliwości jego kwestionowania. Ograniczenia te powodują, iż ocena prawidłowości operatu dokonywana przez sąd, a wcześniej przez organ, ogranicza się do jego strony formalnej (sporządzenie przez osobę uprawnioną, kompletność). Mogą one zakwestionować operat jedynie w sytuacji stwierdzenia rzucających się w oczy błędów lub braków, nie mogą natomiast kwestionować metodologii opracowania raportu, jeśli odpowiada ona wymogom art. 154 ugn oraz przepisom rozporządzenia. Subiektywne przekonanie strony, iż wskazana w operacie szacunkowym wartość nieruchomości jest zbyt niska, nie świadczy o wadliwości operatu, w sytuacji, gdy strona nie przedstawiła żadnego kontrdowodu lub opinii organizacji rzeczoznawców, z której wynikałyby zastrzeżenia do opracowanego operatu. W ocenie Sądu, z akt postępowania wynika, iż w niniejszej sprawie organy administracji kierowały się zasadą postępowania wskazaną w art. 7 K.p.a., tj. zasadą prawdy obiektywnej i podejmowały wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zgodnego z przepisami prawa załatwienia sprawy. Zebrano i rozpatrzono cały materiał sprawy i ustalono stan faktyczny zgodny z rzeczywistością, oraz dokonano obszernej i wszechstronnej oceny przedmiotowej sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego. Stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji zostało uzasadnione w sposób pełny, zgodnie z wymogami Kodeksu postępowania administracyjnego. Należy też zaznaczyć, iż w toku postępowania rzeczoznawca szczegółowo odniósł się do podnoszonych przez skarżącą (jej pełnomocnika) uwag i zarzutów. Wyjaśnienia rzeczoznawcy są rzeczowe i oparte na obowiązujących w tym zakresie przepisach rozporządzenia o wycenie nieruchomości. Należało zatem uznać, iż operat szacunkowy sporządzony w przedmiotowej sprawie czyni zadość wszystkim przepisom prawa i brak jest podstaw do jego zakwestionowania. Należy też dodać, iż przedmiotowe odszkodowanie obejmuje jedynie rekompensatę uszczerbku finansowego z tytułu ograniczenia wykonywania przez skarżącą swego prawa własności przez wykonanie na części jej nieruchomości opisanej wyżej inwestycji. Natomiast czym innym jest zmiana wartości nieruchomości wskutek uchwalenia lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którą to okoliczność rzeczoznawca bierze z urzędu pod uwagę przy ustaleniu stanu nieruchomości, stanowiącego jeden z czynników wpływających na wycenę nieruchomości. Okoliczność ta nie może jednak obciążać inwestora przebudowy linii energetycznej lecz planistę. Wobec powyższego, Sąd uznał, iż brak jest podstaw do uwzględnienia skargi wobec czego podlegała ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.