I OW 181/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Wiśniewska sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy K. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy K. a Prezydentem Miasta K. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku H. P. i J. P. o skierowanie do domu pomocy społecznej postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym UZASADNIENIE Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., działający z upoważnienia Wójta Gminy K. wnioskiem z dnia 8 czerwca 2018 r. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy K. a Prezydentem Miasta K. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku małżonków H. i J. P. o skierowanie do domu pomocy społecznej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że małżonkowie H. i J. P. zameldowani są w miejscowości H., gmina K., jednakże od marca 2018 r. stale przebywają i mieszkają w K. Zdaniem Kierownika GOPS w K. z faktu przeprowadzenia się małżonków P. do K. oraz wskazywaniu przez nich [...] adresu przy składaniu wniosków, wywieść można jednoznacznie, że miejscem ich zamieszkania jest obecnie K. Fakt przebywania w K. świadczy, że czynności życiowe wnioskodawców ześrodkowane zostały w tym właśnie mieście. Kierownik GOPS w K. podkreślił przy tym, że adres zameldowania nie przesądza o miejscu zamieszkania. Dlatego też za organ właściwy do rozpatrzenia wniosku H. i J. P. o skierowanie ich do domu pomocy społecznej powinno uznać się Prezydenta Miasta K. W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta K. uznał się za właściwy do rozpoznania wniosku H. i J. P. o skierowanie ich do domu pomocy społecznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej jako "P.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie zaistniała podstawa do umorzenia postępowania, gdyż spór o właściwość zaistniały między Kierownikiem GOPS w K. a Dyrektorem MOPS w K. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o skierowanie do domu pomocy społecznej, przestał być aktualny. Pismem z dnia 24 października 2018 r. Dyrektor MOPS w K. działający z upoważnienia Prezydenta Miasta K. uznał bowiem swoją właściwość w sprawie. Skoro jeden z organów pozostających w sporze uznał swoją właściwość, postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Zachodziły zatem przesłanki do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 pkt 1 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.