I SA/Bd 577/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 26 sierpnia 2022 r., nr BP.501.1584.2021.1284.WA7.257065 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić G. M.ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE G. M.(skarżący) wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 26 sierpnia 2022 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Pismem z dnia 4 listopada 2022 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi przez podanie numeru PESEL. Wezwanie pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") z dniem 28 listopada 2022 r. Strona nie uzupełniła braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wspomniane wyżej podstawowe wymagania przewidziane dla pisma zostały określone w art. 46 p.p.s.a., w którym wskazano m.in. że w przypadku gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Brak numeru PESEL jest brakiem formalnym skargi, które w wyniku wezwania przewodniczącego (art. 49 § 1 p.p.s.a.) może zostać uzupełniony. Jeśli jednak, pomimo upływu zakreślonego terminu, brak skargi nie zostanie uzupełniony, to skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, o czym skarżący został pouczony. Jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia ww. braku formalnego skargi została wysłana na adres skarżącego i skutecznie doręczona w trybie tzw. doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z treścią przywołanego unormowania, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia wspomnianego czternastodniowego okresu. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie była dwukrotnie awizowana (tj. w dniach 14 i 22 listopada 2022 r.). Na skutek niepodjęcia przesyłki została ona zwrócona do Sądu. Powyższe wynika z potwierdzenia odbioru oraz informacji zawartych na kopercie. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie stronie skarżącej wezwania było skuteczne i zostało dokonane z dniem 28 listopada 2022 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Wobec uznania przesyłki za doręczoną w dniu 28 listopada 2022 r. zakreślony siedmiodniowy termin upłynął z dniem 5 grudnia 2022 r. Strona skarżąca, pomimo wezwania, nie uzupełniła braków formalnych skargi. Mając na względzie powyższe, wobec nieusunięcia przez skarżącą braków formalnych skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.