II GZ 716/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 405/17 w sprawie ze skargi M. K. na uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu postanwia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt VI SA/Rz 405/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie pozostawił bez rozpatrzenia skargę M. K. na uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu pn. "[...]" oraz zwrócił skarżącemu wpis od skargi. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 10 lipca 2017 r. Sąd pouczył przy tym M. K. – niereprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika - o prawie do wniesienia zażalenia na wyżej opisane postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżący złożył zażalenie na postanowienie Sądu I instancji, które Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 28 września 2017 r., sygn. akt II GZ 716/17, odrzucił wskazując, że od postanowienia o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia przysługuje skarga kasacyjna. Odpis postanowienia Sądu kasacyjnego doręczono skarżącemu w dniu 6 października 2017 r. W dniu 13 października 2017 r. skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt VI SA/Rz 405/17 wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia wniósł M. K. – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. W uzasadnieniu wniosku powołał art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) i wskazał, że okolicznością uzasadniającą brak jego winy w dokonaniu czynności w postępowaniu sądowym po upływie terminu było błędne pouczenie przez Sąd skarżącego - występującego bez profesjonalnego pełnomocnika - o przysługującym M. K. uprawnieniu do złożenia zażalenia na postanowienie WSA o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie – celem wyjaśnienia kontekstu rozpoznawanego wniosku - podnieść należy, że ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.; dalej: ustawa wdrożeniowa) reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z przyjętą w tej ustawie zasadą odpowiedniego stosowania przepisów p.p.s.a. Odpowiednie stosowanie przepisów prawa polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu powinna uwzględniać systematykę i cele regulacji, w obrębie której dany przepis ma być odpowiednio stosowany. Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Ustawa wdrożeniowa reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w p.p.s.a. Wprowadza, bowiem pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a., m. in. skrócone zostały terminy do wniesienia skargi i skargi kasacyjnej, wprowadzono termin do rozpatrzenia skargi kasacyjnej, a także przewidziano tryb jej wniesienia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Modyfikacji uległa również forma rozstrzygnięć podejmowanych przez sąd administracyjny. W myśl art. 61 ust. 6 ustawy wdrożeniowej wniesienie skargi po terminie 14 dni (pkt 1), bez kompletnej dokumentacji (pkt 2) lub bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2 tego przepisu (pkt 3), powoduje pozostawienie takiej skargi bez rozpatrzenia, z tym jednak zastrzeżeniem, że w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Wezwanie wstrzymuje bieg terminu, o którym mowa w ust. 5. Z powyższych regulacji wynika zatem, że od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego pozostawiającego skargę bez rozpatrzenia z przyczyn wymienionych w art. 61 ust. 6 ustawy wdrożeniowej - przysługuje środek odwoławczy w formie skargi kasacyjnej, a nie zażalenia. Stanowisko to nie jest sporne w orzecznictwie i również w niniejszej sprawie – w postanowieniu z dnia 28 września 2017 r., sygn. akt II GZ 716/17 zostało podzielone przez Sąd kasacyjny. Dalej, przechodząc do rozpoznawania wniosku skarżącego o przywrócenie terminu – przy czym aspekt formalny tego wniosku nie budzi zastrzeżeń Sądu kasacyjnego - stwierdzić należy, że zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, podnosząc okoliczność - która znajduje potwierdzenie w aktach sprawy - błędnego pouczenia przez Sąd strony występującej bez profesjonalnego pełnomocnika o trybie zaskarżenia postanowienia o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia (k. 16 akt WSA). Skarżący – jak to już wyżej przedstawiono w stanie sprawy – złożył, stosownie do pouczenia Sądu, zażalenie na to postanowienie, a o wadliwości swojego postępowania dowiedział się dopiero z chwilą odebrania postanowienia NSA o odrzuceniu tego zażalenia. Podejmowanie czynności procesowych w zaufaniu do wskazań sądu uprawdopodabnia w ocenie Sądu kasacyjnego brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowych. W tej sytuacji przywrócenie M. K. terminu do wniesienia skargi kasacyjnej było usprawiedliwione. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.