II SA/Go 492/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na pismo P. S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. J.W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. pismo P. S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...], którym organ poinformował skarżącą, że w związku ze zmianą technologii rozliczeń wpłat abonamentowych stosuje się nową dokumentację związaną z realizacją rtv i Poczta została zobowiązana do zawiadomienia wszystkich zarejestrowanych abonentów o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego. Zawiadomienia te oraz zawiadomienia o powstałych zaległościach były kierowane do abonentów listem zwykłym. W ocenie skarżącej pismo to jest postanowieniem wydanym na skutek jej zażalenia z dnia [...] maja 2020 r. wniesionego na postanowienie P. S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, gdyż wpłynęło po wniesieniu przez nią zażalenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. W ocenie organu skarga jest całkowicie chybiona, gdyż zaskarżone pismo nie jest postanowieniem i nie podlega zaskarżeniu jakimkolwiek środkiem odwoławczym. Organ wyjaśnił, że pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. przekazano skarżącej informacje odnośnie zmian technologii rozliczeń opłat abonamentowych, obowiązku zawiadamiania wszystkich abonentów o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego oraz zaległych opłatach abonamentowych. Ponadto organ wskazał, że P. S.A. Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej postanowieniem z dnia [...] września 2020 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie P. S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo P. S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...], którym organ poinformował skarżącą o zmianie technologii rozliczeń opłat abonamentowych, obowiązku zawiadamiania wszystkich abonentów o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego oraz zaległych opłatach abonamentowych. Zdaniem Sądu zaskarżone pismo nie stanowi żadnej z wymienionych wyżej form działalności organów administracji publicznej, która mogłaby stanowić przedmiot kontroli sądowoadministracyjnej. Pismo to nie jest decyzją ani postanowieniem, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Oczywistym jest też, że nie stanowi ono żadnego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 p.p.s.a., ani decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., od której przysługuje sprzeciw. Należało zatem rozpatrzyć, czy zaskarżone pismo mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny oraz 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2012, s. 32). W ocenie Sądu, zaskarżone pismo nie zawiera władczego rozstrzygnięcia, które decydowałoby o sytuacji prawnej strony, nie nakłada na nią żadnych konkretnych obowiązków ani nie przyznaje uprawnień, które wynikałyby z przepisów prawa. Pismo to zawiera jedynie informacje (wyjaśnienia). Z tych powodów pismo P. S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] nie może zostać uznane za akt lub czynność podlegającą kognicji sądu administracyjnego. Wobec powyższego, w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Na marginesie należy wskazać, że na skutek zażalenia skarżącej Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej postanowieniem z dnia [...] września 2020 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie P. S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. W treści tego postanowienia pouczono skarżącą o możliwości i trybie zaskarżenia go do sądu administracyjnego.