III SA/Kr 561/20

SENTENCJA |Sygn. akt III SA/Kr 561/20 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 października 2020 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Hanna Knysiak - Sudyka, Sędziowie: WSA Ewa Michna (spr.), WSA Maria Zawadzka, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, w dniu 22 października 2020 r. skargi Prokuratora Rejonowego w Nowym Targu, na uchwałę nr XXVIII/135/17 z dnia 29 marca 2017 r., Rady Gminy Spytkowice, w sprawie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków Zespołu Interdyscyplinarnego ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie w, Spytkowicach oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania, , , stwierdza nieważność § 4 ust. 8 zaskarżonej uchwały;, w pozostałej części skargę oddala., , , UZASADNIENIE Prokurator Prokuratury Rejonowej w Nowym Targu zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uchwałę Nr XXVIII/135/17 Rady Gminy w Spytkowicach z dnia 29 marca 2017 roku w sprawie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków Zespołu Interdyscyplinarnego ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie w Spytkowicach oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania – w części, zarzucając uchwale istotne naruszenie prawa, obrazę przepisów prawa materialnego, a to: 1. art. 9a ust 15 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 218) poprzez wskazanie w § 2 pkt 6 lit c zaskarżonej uchwały możliwości, w której Rada jako przyczynę uzasadniającą odwołanie członka zespołu interdyscyplinarnego wymieniła "uzasadnione podejrzenie o naruszeniu przez członka zasad poufności danych i informacji uzyskanych w ramach działalności zespołu", 2. art. 9a ust 15 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie poprzez przekazanie zespołowi zadania opracowania regulaminu jego prac w § 4 pkt 8 zaskarżonej uchwały . W związku z powyższymi zarzutami, Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności w zaskarżonej części uchwały. W uzasadnieniu skargi Prokurator podniósł, że wprowadzone przez Radę przesłanki odwołania członka zespołu wykraczają poza upoważnienie ustawowe do określenia trybu i sposobu odwołania członków zespołu interdyscyplinarnego. Wskazał, że w świetle art. 9 a ust 15 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie rada gminy może uregulować wyłącznie tryb odwoływania członków zespołu. Podobnie Prokurator ocenił przekazanie zespołowi zadania opracowania regulaminu jego prac w § 4 pkt 8 zaskarżonej uchwały, które jego zdaniem wykraczało poza upoważnienie ustawowe do określenia procedury powoływania i odwoływania składu zespołu interdyscyplinarnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając że zachowanie przez członka zespołu interdyscyplinarnego poufności danych i informacji uzyskanych w ramach działalności zespołu nie jest w żadnym kontekście określaniem wymagań wobec niego, a prawnym obowiązkiem uregulowanym zarówno w art. 9c ust. 2 i 3 ustawie o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady(UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/467 WE, jak i w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1781). Zdaniem organu obowiązek przestrzeganie zasad poufności "wrażliwych" danych i informacji podyktowany był potrzebą zabezpieczenia interesu i bezpieczeństwa osób korzystających ze wsparcia Zespołu i jego członków, dlatego konieczne było uregulowanie możliwości bezzwłocznego odwołania członka zespołu naruszającego zasady. W ocenie Rady Gminy organ, któremu członek składa oświadczenie o zachowaniu poufności danych i informacji musiał posiadać narzędzie szybkiego reagowania w przypadku niewywiązywania się z nałożonych na niego obowiązków, bez konieczności udziału osób trzecich. Organ podkreślił dodatkowo, że będący przedmiotem skargi zapis ma wyłącznie na celu efektywną ochronę interesu i bezpieczeństwa osób doświadczających przemocy w rodzinie. Ustosunkowując się do drugiego z zarzutów skargi, organ wskazał, że kwestionowany zapis w uchwale nie miał na celu przekazania uprawnień ustawowych Zespołowi. W ocenie organu Regulamin, stworzony przez członków, na podstawie przepisów prawa, zatwierdzony przez Wójta, pozwalał na umocnienie działań interdyscyplinarnych i większe zaangażowanie w jego prace wszystkich członków Zespołu Interdyscyplinarnego. Z kolei warunki funkcjonowania Zespołu Interdyscyplinarnego zostały wyszczególnione w przedmiotowej Uchwale Rady Gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga tylko w części była zasadna tj §4 pkt 8 uchwały dotyczącej przekazania Zespołowi opracowania Regulaminu Zespołu Interdyscyplinarnego. Zgodnie z powołanym w skardze art. 9a ust. 15 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie rada gminy określi, w drodze uchwały, tryb i sposób powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowe warunki jego funkcjonowania. Powyższy zapis oznacza, że tylko rada gminy, a nie żaden inny organ – może regulować warunki funkcjonowania zespołu interdyscyplinarnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony został pogląd o niedopuszczalności dokonywania wykładni rozszerzającej przepisów kompetencyjnych oraz wyprowadzania kompetencji w drodze analogii (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 14 lipca 2011 r., II SA/Wr 300/11). Pogląd ten wspierany jest piśmiennictwem doktryny, w którym występuje przekonanie, że prawo miejscowe ma charakter wyłącznie wykonawczy w stosunku do ustaw. W Konstytucji RP próżno bowiem szukać delegacji prawotwórczych dla organów samorządowych. A zatem trafna jest teza, że samorząd terytorialny nie posiada pozycji autonomicznej, lecz jest jedynie formą zdecentralizowanej administracji (por. W. Kisiel, Ustrój samorządu terytorialnego w Polsce, Warszawa 2003, s. 84). Decentralizacja procesu tworzenia przepisów wykonawczych do ustaw, w postaci prawa miejscowego, zakłada co prawda zróżnicowanie ich treści, ale to zróżnicowanie może sięgnąć do granic wyznaczonych przez prawo (por. D. Dąbek, Prawo miejscowe, Warszawa 2007, s. 259). Za niedopuszczalne Sąd w składzie orzekającym uznał więc "oddelegowanie" kompetencji regulacji na rzecz samego zespołu interdyscyplinarnego oraz zawarcie szczegółowych zasad funkcjonowania w tym zakresie w regulaminie, opracowywanym przez tenże zespół. Sąd podziela utrwalone stanowisko sądów administracyjnych, zgodnie z którym takie działanie nie znajduje oparcia w przepisach prawa (por: wyrok WSA w Gdańsku z 1 października 2020 r., III SA/Gd 165/20 i powołane tam orzecznictwo WSA w Gorzowie z 14 lutego 2018 r., II SA/Go 10/18 oraz WSA we Wrocławiu z 24 lutego 2010 r., IV SA/Wr 593/09). W pozostałym zakresie Sąd uznał skargę Prokuratora za niezasadną. Sąd zwraca uwagę, że rozstrzygnięcie Wójta w zakresie odwołania członka zespołu interdyscyplinarnego podlegać będzie kontroli sądu administracyjnego. W ocenie składu orzekającego zapewnienie sprawnego funkcjonowania zespołu, o czym mowa w art. 9a ust. 15 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie pozwala na skonkretyzowanie w uchwale tego typu przesłanki. Ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie w art. 9c szczegółowo określa, jakie dane pozyskiwane w ramach pracy w zespole na szczeblu gminnym, są chronione. Ustawodawca nie przewidział jednak w sposób wyraźny, że "naruszenie zasady zaufania poufności danych i informacji uzyskanych w ramach działalności" będzie mogło być podstawą odwołania konkretnego członka z zespołu interdyscyplinarnego. W ocenie Sądu, zaskarżona część uchwały w sposób czytelny i jasny precyzuje możliwość odwołania członka zespołu, a jak już Sąd zaznaczał powyżej, konkretne zarządzenie Wójta będzie podlegać kontroli sądu administracyjnego w trybie art. 3 §2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.). Organy gminy nie mogą bowiem być zmuszone do tolerowania uczestnictwa w pracach zespołu osób, które w sposób oczywisty naruszają swoje obowiązki (por. wyrok WSA w Krakowie z 6 grudnia 2019 r., III SA/Kr 1127/19). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art 147 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził nieważność §4 ust. 8 zaskarżonej uchwały, a w pozostałej części skargę oddalił na zasadzie art. 151 powołanej ustawy.