I GZ 249/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Elżbieta Kowalik-Grzanka po rozpoznaniu w dniu 7 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej po rozpoznaniu zażalenia M. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 1523/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. Z. na postanowienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 6 listopada 2020 r. sygn. akt V SA/Wa 1523/19, odrzucił skargę M. Z. na postanowienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] czerwca 2019 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 3 września 2019 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 18 września 2019 r. (karta 64 akt sądowych), zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 25 września 2019 r. Jak podkreślił WSA, w dniu 2 sierpnia 2019 r. skarżący uiścił opłatę w wysokości 200 zł na konto Urzędu Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy, mimo że wpis od skargi należało uiścić w kasie Sądu lub wpłacić na rachunek bankowy Sądu, o czym skarżący został poinformowany w zarządzeniu wzywającym do uiszczenia wpisu od skargi. W zarządzeniu tym wskazano również numer rachunku bankowego Sądu, na który należało dokonać wpłaty. Wobec powyższego kwota uiszczona przez skarżącego na rachunek Urzędu Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy nie mogła zostać potraktowana jako wpis od skargi. W zażaleniu na postanowienie skarżący zaskarżył je w całości, podkreślił, że się z nim nie zgadza. Wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zgodnie z art. 86 § 1 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Jak uzasadnił, uiścił wpis w terminie, jego działania w tym aspekcie były uczciwe a sytuacja nie była umyślna. Do chwili otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi był przekonany, że wpłata jest zgodna z miejscem jej przeznaczenia czyli kontem bankowym WSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 33a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Złożona w sprawie skarga jest pismem procesowym podlegającym opłacie. Zgodnie z art. 214 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (v. art. 239 § 1 pkt 1-3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (v. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Mając na uwadze tak określone ramy prawne i faktyczne rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż na obecnym etapie postępowania (zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi) przedmiotem oceny Sądu drugiej instancji jest zasadność odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Na gruncie tej sprawy, bezsporną okolicznością jest, że strona nie uiściła wymaganego przepisami wpisu sądowego od skargi na postanowienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] czerwca 2019 r., na wskazane w wezwaniu do uiszczenia wpisu konto WSA, będąc prawidłowo powiadomiona zarówno o wysokości wpisu, numerze rachunku bankowego jak i o skutkach prawnych nieuzupełnienia tego braku formalnego skargi. Oceny prawidłowości postanowienia Sądu I instancji nie zmienia podniesiona w uzasadnieniu zażalenia okoliczność, zgodnie z którą, działania skarżącego w aspekcie uiszczenia wpisu od skargi były uczciwe a sytuacja nie była umyślna. Bowiem jak wyżej wskazano, Sąd drugiej instancji ocenia na tym etapie postępowania jedynie prawidłowość odrzucenia skargi przez WSA. W tym zakresie, jak wynika z treści dowodu wpłaty, skarżący jako odbiorcę opłaty od skargi wskazał "Dzielnicę Śródmieście m. st. Warszawy, ul. Nowogrodzka 43" wraz z jej numerem konta "60103015080000000550010038" (k: 69 akt sprawy). Wobec powyższego Sąd I instancji, zobligowany dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a., zasadnie odrzucił skargę, uznając, iż wpis od skargi nie został uiszczony. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.