III OZ 701/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 września 2022 r., sygn. akt IV SPP/Wr 318/21 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 26 sierpnia 2022 r. odrzucające skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 1 sierpnia 2022 r. odrzucające skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 6 maja 2022 r. dotyczącym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. Z. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Świdnicy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 sierpnia 2022 r., sygn. akt IV SPP/Wr 318/21. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2022 r., sygn. akt IV SPP/Wr 318/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 6 maja 2022 r. dotyczącym wniosku Z. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Świdnicy w udostępnieniu informacji publicznej. Od postanowienia Sądu z dnia 1 sierpnia 2022 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, wydanego na podstawie art. 58 §1 pkt 6 w zw. z art. 270 i art. 276 ppsa, przysługiwał środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej, o czym skarżący został prawidłowo pouczony przez Sąd w piśmie z dnia 3 sierpnia 2022 r. (k. 76) przy którym przesłano skarżącemu powyższe postanowienie. Pomimo tego, na postanowienie Sądu I instancji z dnia 1 sierpnia 2022 r. skarżący wniósł osobiście przez siebie sporządzone zażalenie, które przez Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zostało potraktowane jako skarga kasacyjna, która następnie została odrzucona postanowieniem Sądu I instancji z dnia 26 sierpnia 2022 r., sygn. akt IV SPP/Wr 318/21, jako wniesiona z naruszeniem art. 175 ppsa. Na postanowienie z dnia 26 sierpnia 2022 r. skarżący wniósł zażalenie osobiście przez siebie sporządzone, mimo prawidłowego pouczenia, że powinno być sporządzone przez adwokata albo radcę prawnego. Zażalenie to Sąd I instancji odrzucił postanowieniem z dnia 26 września 2022 r., sygn. akt IV SPP/Wr 318/21, jako wniesione z naruszeniem art. 194 § 4 ppsa. Postanowienie z dnia 26 września 2022 r. o odrzuceniu zażalenia stało się przedmiotem zażalenia wniesionego przez Z. Z. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Lektura zażalenia wskazuje, że skarżący usiłuje zakwestionować legalność wydanego postanowienia z przyczyn formalnych, zarzucając rażące naruszenie szeregu przepisów aktów normatywnych i orzecznictwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z zupełnie innych przyczyn niż w nim podniesione. Na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 270 i art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.), dalej "ppsa", niewymienione w art. 173 tej ustawy, jako jeden z wyjątków od zasady ogólnej, przysługuje skarga kasacyjna. Sąd I instancji, doręczając skarżącemu odpis postanowienia z dnia 1 sierpnia 2022 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, prawidłowo pouczył skarżącego o przysługującym środku odwoławczym w postaci skargi kasacyjnej, która powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Mimo to, skarżący, wbrew prawidłowemu pouczeniu, wniósł na to postanowienie zażalenie osobiście przez siebie sporządzone. Potraktowanie tego zażalenia, jako skargi kasacyjnej, zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2022 r. Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, jest obarczone wadą, albowiem zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sporządził osobiście skarżący. Nie ulega zaś wątpliwości, że sporządzenie i wywiedzenie przez samego skarżącego zażalenia na postanowienie, od którego przysługuje skarga kasacyjna powoduje, że zażalenie takie jest niedopuszczalne i powinno być odrzucone. Zatem Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zażalenie nie mogło zostać potraktowane jako skarga kasacyjna, z uwagi na niespełnienie warunku formalnego wynikającego z art. 175 § 1 ppsa, w świetle którego skarga kasacyjna winna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Dalsze postanowienie wydane przez Sąd I instancji w dniu 26 września 2022 r. w tej sprawie było konsekwencją błędu Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2022 r. potraktował zażalenie jako skargę kasacyjną. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 w zw. z art. 135 i w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zarówno zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je wadliwie wydane postanowienie w tej sprawie uznając, że jest to niezbędne dla właściwego rozpoznania żądania skarżącego z dnia 18 sierpnia 2022 r., które stanowi zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z dnia 1 sierpnia 2022 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I Instancji weźmie pod uwagę powyższe wskazania Naczelnego Sądu Administracyjnego.