III SA/Lu 496/10

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi D. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zameldowania na pobyt stały postanawia : przyznać D. C. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych. UZASADNIENIE W złożonej skardze skarżąca zawarła jednocześnie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Na poparcie wniosku skarżąca załączyła m.in. oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania wypełnione 7 października 2010r. oraz potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię zaświadczenia o zarobkach z 6 października 2010r. Skarżąca wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w terminie nadesłała wypełniony urzędowy formularz zaznaczając w nim, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.). W oparciu o złożone na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczenie skarżącej oraz dokumenty złożone na poparcie wniosku, stwierdzić należy, że skarżąca wykazała istnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i dwojgiem niepełnoletnich dzieci. Skarżąca oraz osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają żadnego majątku nieruchomego, jak również żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Rodzina zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu. Źródłem utrzymania skarżącej i jej rodziny jest wynagrodzenie za pracę na [...] etatu w kwocie [...] zł netto (zaświadczenie o zarobkach z 6 października 2010r.), skarżąca otrzymuje też zasiłek rodzinny na dzieci. Ponadto skarżąca w uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy złożonego w skardze podniosła, że jej mąż jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, posiada orzeczoną trwałą niezdolność do pracy, a w bieżącym utrzymaniu pomaga jej rodzina. Biorąc pod uwagę sytuację materialną strony (niski dochód rodziny, brak własnego mieszkania i jakiegokolwiek majątku, który mógłby posłużyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania, bezrobocie męża skarżącej), uznać należy, że strona nie jest w stanie uiścić jakichkolwiek kosztów postępowania. Z powyższych względów zasadne jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.