II SA/Rz 914/12
Sądy administracyjne2012-11-22
Sygnatura
II SA/Rz 914/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia
2012-11-22
Rodzaj
Postanowienie WSA w Rzeszowie
Sędziowie
Ewa Partyka
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. i M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - p o s t a n a w i a - odrzucić skargi.
UZASADNIENIE
II SA/Rz 914/12
U Z A S A D N I E N I E
Przedmiotem skarg B. S. i M. S. jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], znak [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu B. F.i R. F. pozwolenia na budowę inwestycji pn.: rozbudowa wewnętrznej instalacji gazowej w budynku-kamienicy przy ul. M. w R., działka nr 1166/1, obr. [...].
Ponieważ skarga została podpisana przez adwokata, który nie załączył pełnomocnictwa wykazującego umocowanie do działania w imieniu skarżących, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej jako WSA) w Rzeszowie wezwał adwokat A. B. do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed WSA w Rzeszowie lub przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie wskazanego braku w terminie 7 dni od daty jego doręczenia spowoduje przyjęcie, że adwokat nie posiada umocowania do reprezentowania skarżących w przedmiotowej sprawie i zostało doręczone w dniu 11 października 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania k. 17 akt sądowych). Mimo upływu wyznaczonego terminu wskazany wyżej brak nie został usunięty.
W związku z powyższym Sąd przyjął, że skarżący występują w przedmiotowej sprawie bez adwokata i wezwał ich do podpisania skargi oraz nadesłania 4 odpisów skargi. Jednocześnie zostali oni wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od decyzji objętej skargą w kwocie 500 zł. Powyższe wezwania wraz z pouczeniami, że nieusunięcie wskazanych braków w terminie 7 dni od daty ich doręczenia spowoduje odrzucenie skargi, zostały doręczone skarżącym w dniu 31 października 2012 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru wezwań k. 23 i 24 akt sądowych). Mimo upływu wyznaczonego terminu wskazane wyżej braki nie zostały usunięte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Wyjaśnienia wymaga, że skarga składana do sądu administracyjnego jest pismem procesowym, które aby mogło zostać merytorycznie rozpoznane musi spełniać określone wymogi formalne. Jednym z nich, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, określanej dalej jako P.p.s.a.), jest podpisanie go przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nieusunięcie pomimo wezwania określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje jej odrzucenie (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Nadto nadmienić wypada, że po myśli art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na podstawie zaś § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Niezależnie od powyższego taki sam skutek wywiera nieusunięcie pomimo wezwania braków formalnych skargi w postaci nie przedłożenia jej odpisów w stosownej ilości (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Skarga powinna bowiem czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
Skoro skarżący pomimo prawidłowego doręczenia im wezwań nie usunęli wyżej opisanych braków formalnych i braku fiskalnego, skargi nie mogą być rozpoznane i podlegają odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia po myśli art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 58 § 3 P.p.s.a.