II SA/Go 614/08

SENTENCJA Dnia 20 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Dnia 18 sierpnia 2008 roku (data prezentaty) pełnomocnik A.A. -radca prawny W.L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2008 roku, nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2006 roku, nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] maja 2002 roku nr [...]. Do skargi pełnomocnik skarżącej nie dołączył oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W dniu 17 października 2008 roku (data prezentaty) na wezwanie Sądu, pełnomocnik skarżącej radca prawny W.L. przesłał uwierzytelnione pełnomocnictwo upoważniające go do reprezentowania A.A. w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie. Do dnia 23 września 2008 roku na rachunek tutejszego Sądu ani do kasy tegoż Sądu nie wpłynęła żadna kwota tytułem wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy albo stały. Zgodnie zaś z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Jak wynika z treści art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, przy czym co do zasady Przewodniczący Wydziału wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W tym miejscu należy jednak wskazać, iż od ogólnej zasady wezwania do uiszczenia opłaty ustawodawca treścią art. 221 p.p.s.a. przewiduje wyjątek, zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega Sygn. akt II SA/Go 614/08 opłacie stałej. Opłata w wysokości stałej w rozumieniu tego przepisu to opłata, której wysokość jest stała, taka sama, jednakowa. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2008 roku, nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2006 roku, nr [...] odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] maja 2002 roku nr [...]. Wobec tak określonego przedmiotu skargi podlegała ona wpisowi stałemu w wysokości 200 złotych, ustalonemu na podstawie przepisu § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Z ustaleń Sądu wynika, iż w niniejszej sprawie do dnia 23 września 2008 roku wskazanego powyżej wpisu nie uiszczono. Z uwagi zatem na fakt, iż skarga wniesiona została przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, znajduje zastosowanie przepis art. 221 p.p.s.a., a skarga jako nie należycie opłacona podlega odrzuceniu gdyż profesjonalny pełnomocnik składając pismo procesowe do Sądu musi liczyć się z koniecznością spełnienia wszystkich wymagań, które ustawa wiąże z taką czynnością procesową, w tym z konsekwencjami wynikającymi z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji.