II SA/Kr 1186/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi R.S. i A.S. na decyzję Wojewody z dnia 9 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącym R.S. i A.S. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem uiszczonego wpisu. UZASADNIENIE Skarżący R.S. i QA.S. złożyli skargę na decyzję kasatoryjną Wojewody [....] z dnia 9 sierpnia 2016r. znak [....] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Sprawie został nadany bieg i została wyznaczona rozprawa. Warto zauważyć, że rozprawa została poprzedzona próbą ustalenia przez Sąd, gdzie znajduje się projekt budowlany będący podstawą wydania decyzji przez organ I instancji, a to decyzji Starosty [....] nr [....] z dnia 2 czerwca 2016r. znak [....] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, oraz uzyskania tego projektu, jednak bezskutecznie. Przed rozpoczęciem rozprawy umocowany pełnomocnik profesjonalny skarżących działając ich imieniem cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2016.718, dalej "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże Sąd, chyba że Sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne z przyczyn określonych we wskazanej ustawie. W niniejszej sprawie skarżący, jak to już powiedziano, cofnęli skargę, zaś Sąd nie znalazł podstaw do oceny, ze cofnięcie to zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie z mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z tych względów umorzono postępowanie sądowe w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wobec cofnięcia skargi przed rozpoczęciem rozprawy, należało zwrócić skarżącym wpis w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z wymienionych przyczyn orzeczono jak w sentencji.