II SA/Rz 815/22
Sądy administracyjne2022-11-15
Sygnatura
II SA/Rz 815/22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia
2022-11-15
Rodzaj
Postanowienie WSA w Rzeszowie
Sędziowie
Ewa Partyka
Rozstrzygnięcie
sprostowano oczywistą omyłkę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 10 maja 2022 r. nr 1801-IGC.48.60.2020 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym - postanawia - sprostować oczywistą omyłkę pisarską zawartą w pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 października 2022 r., sygn. II SA/Rz 815/22 w ten sposób, że słowa: "kwotę 1034 zł" zastąpić słowami: "kwotę 1037 zł".
UZASADNIENIE
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – zwanej dalej "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.). Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie, bowiem zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Sąd z urzędu stwierdza, że na skutek oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji postanowienia z dnia 11 października 2022 r. w cyfrowym wyrażeniu kwoty zasądzonych kosztów błędnie wskazano 1034 zł, zamiast prawidłowego 1037 zł. Bezsprzecznie z sentencji, jak i uzasadnienia postanowienia wynika, że kwota zasądzonych kosztów wynosi 1037 zł (słownie: tysiąc trzydzieści siedem złotych), na którą składa się wpis od skargi w kwocie 120 zł, wynagrodzenie pełnomocnika
w kwocie 900 zł oraz 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W tych okolicznościach należało sprostować zaistniały błąd pisarski.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.