IV SA/Po 685/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. Z. przeciwko A. N. prowadzącej M. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie o sygn. akt IV SAB/Po 146/20 postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200,00 (słownie: dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. UZASADNIENIE Pismem datowanym na 29 sierpnia 2021 r., wniesionym do WSA w Poznaniu w dniu 14 października 2022 r., O. Z. wniosło skargę na niewykonanie przez A. N. prowadzącą M. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie o sygn. akt IV SAB/Po 146/20. Jak wskazało, przed wniesieniem skargi wezwało Organ do wykonania wyroku pismem z 13 sierpnia 2021 r., przesłanym na adres e-mail organu w tym samym dniu. Do skargi załączyło m.in. "kopię potwierdzenia przesłania wezwania do wykonania wyroku", tj. wydruk wiadomości e-mail z 14 sierpnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a.") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W orzecznictwie wskazuje się, że jedynym warunkiem dopuszczalności wniesienia uregulowanej powyższym przepisem skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wezwanie to stanowi przesłankę dopuszczalności zaskarżenia, której niedochowanie przez skarżącego powoduje odrzucenie skargi bez możliwości jej konwalidacji. Oznacza to, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy, jeżeli strona nie wezwie organu do wykonania orzeczenia sądu lub załatwienia sprawy (zob. postanowienie NSA z 13 września 2013 r., sygn. akt I OSK 1920/13; por. także postanowienie WSA w Warszawie z dnia 15 stycznia 2020 r., sygn. akt I SA/Wa 2233/19). Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie spełniła w niniejszej sprawie wymogu uprzedniego "pisemnego wezwania" organu do wykonania wyroku. Nie ma wątpliwości, że stanowiący załącznik do wiadomości e-mail dokument w formacie pdf nie ma formy pisemnej. Jednakże w myśl art. 12b § 1 p.p.s.a. określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a. W myśl zaś art. 67 p.p.s.a.: § 1. Jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście, a gdy nie ma ona zdolności procesowej – jej przedstawicielowi ustawowemu. § 2. Pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. § 3. Pisma w postępowaniu sądowym dla przedsiębiorców i wspólników spółek handlowych, wpisanych do rejestru sądowego na podstawie odrębnych przepisów, doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba że strona wskazała inny adres dla doręczeń. § 4. W razie niemożności doręczenia w sposób określony w § 3, stosuje się odpowiednio art. 70 § 2. § 5. Jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. W doktrynie wskazuje się, że "pisma sądowe dla przedsiębiorców będących osobami fizycznymi doręcza się według zasad przewidzianych dla osób fizycznych, a więc doręczenia dokonuje się w mieszkaniu, miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie" (zob. E. Gee-Milan, komentarz do art. 67 [w:] A. Skoczylas, P. Szustakiewicz., (red.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 2, Warszawa 2023, Nb 4, dostępne w LEGALIS i powołana tam literatura). Doręczenie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej reguluje na gruncie p.p.s.a. art. 74a p.p.s.a. i dotyczy on doręczeń pism przez sąd. Przepisy te nie przewidują dokonywania doręczeń za pomocą środków komunikacji elektronicznej przez strony, nieprezentowane przez profesjonalnych pełnomocników (v. art. 66 § 1a p.p.s.a), między sobą. Jedynie marginalnie Sąd wskazuje, że także przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm., zwanej dalej k.p.a.) nie przewidują doręczeń na adres e-mail per se, lecz w art. 39(1) wskazuje się, że w przypadku doręczenia w sposób, o którym mowa w art. 39 § 1, pisma doręcza się stronie lub innemu uczestnikowi postępowania na: 1) adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych, o której mowa w art. 25 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, zwanej dalej "bazą adresów elektronicznych", a w przypadku pełnomocnika - na adres do doręczeń elektronicznych wskazany w podaniu, albo 2) adres do doręczeń elektronicznych powiązany z kwalifikowaną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego, za pomocą której wniesiono podanie, jeżeli adres do doręczeń elektronicznych strony lub innego uczestnika postępowania nie został wpisany do bazy adresów elektronicznych. Powyższa regulacja, w ocenie Sądu, nie mogła jednak znaleźć zastosowania także z tego powodu, że przedmiotem wyroku, którego wykonania domaga się po raz kolejny strona skarżąca – była bezczynność podmiotu obowiązanego w udostępnieniu informacji publicznej. Podmiot ten nie jest klasycznym organem, do którego znajdują zastosowanie przepisy k.p.a., a jedynie poprzez stosowanie wskutek odniesień do decyzji odmownych uregulowanych w ustawie z 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902 ze zm.). Jednocześnie wskazać trzeba, że w odróżnieniu od sprawy rozstrzygniętej wyrokiem WSA w Poznaniu z 03 lutego 2022 r., IV SA/Po 693/21, na niewykonanie wyroku będącego przedmiotem niniejszej skargi, tj. z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie o sygn. akt IV SAB/Po 146/20, Stowarzyszenie nie wezwało "organu" do wykonania wyroku listem poleconym, lecz poprzez załącznik do wiadomości e-mail. Z powyższych względów, w ocenie Sądu, Stowarzyszenie nie spełniło wymogu "pisemnego wezwania" do wykonania wyroku. Tym samym skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie 200 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jak w pkt 2. sentencji.