II OZ 1076/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 23 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. i J. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 625/06 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi B. i J. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie prawidłowości wykonania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Pełnomocnik skarżącej w dniu 4 lipca 2008 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazał, że postanowieniem z dnia 6 lipca 2007 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną jego mocodawczyni z uwagi na wniesienie jej po terminie. Zdaniem strony, uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. W dniu 27 czerwca 2008 r. pełnomocnik skarżącej otrzymał pismo z dnia 18 czerwca 2008 r. Poczty Polskiej Centrum Poczty Urzędu Pocztowego w K., z którego wynika, iż przesyłka z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do skarżącej dotarła do niej w dniu 25 maja 2007 r., a nie - jak utrzymuje Sąd - 23 maja 2007 r. Zdaniem pełnomocnika skarżącej, wcześniej strona nie mogą uzyskać informacji o uchybieniu terminu. Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2007 r. Jak wskazał Sąd, z pisma Poczty Polskiej, na które powołuje się skarżąca, wynika iż w dniu 25 maja 2007 r. została jej doręczona przesyłka pocztowa z sądu. Sąd nie kwestionuje ustaleń Poczty Polskiej, jednakże, jego zdaniem podkreślić należy, że nie prezentują one wszystkich istotnych dla oceny niniejszego stanu faktycznego faktów: w dniu 25 maja 2007 r. skarżąca odebrała postanowienie sądu w przedmiocie prawa pomocy (przesyłka nr 58358692), a zatem inną przesyłkę sądową. Wyrok wraz z uzasadnieniem odebrany zaś został w dniu 23 maja 2007 r. (nr przesyłki 583440). Pismo Poczty Polskiej nie precyzuje jakiego rodzaju przesyłkę odebrała skarżąca w dniu 25 maja 2007 r., a zatem nie zawiera ono wszystkich istotnych dla oceny niniejszego wniosku faktów. Chybione jest zatem stanowisko pełnomocnika skarżącej, że skarżąca nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez swojej winy. Data odbioru przesyłki w dniu 25 maja 2007 r. nie ma wpływu na ocenę Sądu, gdyż przesyłka ta nie zawierała wyroku wraz z uzasadnieniem, doręczonego skarżącej w dniu 23 maja 2007 r. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli B. i J. T. wnosząc o jego uchylenie. Skarżący nadal podtrzymują, że doręczenie nastąpiło 25 maja 2007 r., a przedłożone przez nich pismo Poczty Polskiej wskazuje na tą okoliczność. Skarżący nie kwestionują, iż 23 maja 2007 r. odebrali korespondencję z WSA w Gdańsku, lecz z tego co im wiadomo, korespondencja ta dotyczyła prawa pomocy a nie wyroku. Nie jest bowiem możliwe, aby w dniu nadania korespondencji, była ona do odbioru w K., położonym ok. 100 km od G.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając powyższe na uwadze oraz wzgląd na okoliczności sprawy niniejszej należy stwierdzić, iż skarżący nie uprawdopodobnili jak tego wymaga art. 87 § 2 w/w ustawy, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez ich winy. Wbrew temu co twierdzą skarżący w zażaleniu ustalenia faktycznie poczynione przez Sąd I instancji a dotyczące daty odbioru przez skarżących odpisu wyroku z dnia 12 kwietnia 2007 r. okazały się być zgodne ze stanem rzeczywistym. Rację ma więc Sąd I instancji twierdząc, iż odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został odebrany przez skarżących w dniu 23 maja 2007 r., a nie jak twierdzą skarżący w dniu 25 maja 2007 r. Powyższe potwierdzają akta sprawy niniejszej, z których wynika, że odpis wyroku z dnia 12 kwietnia 2007 r. został nadany w dniu 21 maja 2007 r. (k-137 akt sądowych). Z potwierdzenia odbioru wynika zaś, iż przesyłka zawierająca odpis wyroku została odebrana osobiście przez skarżącą B. T. w dniu 23 maja 2007 r. (k - 142). Z pisma Poczty Polskiej, na które powołuje się skarżąca, wynika co prawda, iż w dniu 25 maja 2007 r. została jej doręczona przesyłka pocztowa z sądu o nr R 58358692. Jednak notatka urzędowa WSA w Gdańsku potwierdza, po sprawdzeniu danych zawartych w pocztowej książce nadawczej za rok 2007 r. , iż w dniu 23 maja 2007 r. zostało wysłane do skarżących postanowienie z dnia 22 maja 2007 r. - przesyłka nr R 58358692 (ten sam numer co w piśmie poczty), odpis wyroku z uzasadnieniem został zaś wysłany do skarżącej w dniu 21 maja 2007 r., nr R 583440. Z powyższego należy więc wyprowadzić wniosek, że w dniu 25 maja 2007 r. skarżący odebrali postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 22 maja 2007 r. w przedmiocie prawa pomocy - co stwierdza również znajdujące się w aktach potwierdzenie odbioru (k-141), a nie jak twierdzą skarżący odpis wyroku z uzasadnieniem. W takiej sytuacji należy uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2008 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej, gdyż twierdzenia skarżących nie znajdują oparcia w rzeczywistym stanie faktycznym ustalonym na podstawie akt sprawy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.