III SA/Wr 299/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 maja 2022 r., sygn. akt III SA/Wr 299/22 w sprawie ze skargi T. K. na § 5 ust. 1 uchwały Rady Miejskiej w Szczawnie Zdroju\ z dnia 28 grudnia 2021 r. nr XLI/80/21 w przedmiocie diet dla radnych Rady Miejskiej w Szczawnie Zdroju postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 30 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący nie wykazał interesu prawnego lub uprawnienia naruszonego zgodnie z wymaganiami art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2022 r., poz. 559 ze zm.). Powyższe orzeczenie zostało przesłane stronie skarżącej wraz z pouczeniem, zawierającym informację, że na postanowienie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismem z 10 czerwca 2022 r. strona skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: pkt 1 przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; pkt 1a - odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; pkt 1b - umorzenie postępowania; pkt 2 - wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; pkt 3 – uchylony; pkt 4 - odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; pkt 5 - sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; pkt 5a - odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; pkt 6 - oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; pkt 7 - odrzucenie skargi kasacyjnej; pkt 8 - odrzucenie zażalenia; pkt 9 - zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; pkt 10 - ukaranie grzywną. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 (art. 197 § 2 p.p.s.a.). W rozumieniu art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast według art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skutek pouczenia dołączonego do nadesłanego odpisu postanowienia strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie tut. Sądu, wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., odrzucające jej skargę, podczas gdy w świetle przywołanych wyżej przepisów stronie jako środek zaskarżenia przysługiwała skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Należy podkreślić, że błędne pouczenie o przysługujących stronie środkach odwoławczych nie może powodować dla niej ujemnych skutków, jeśli wniesie środek zaskarżenia zgodnie z nim. W sytuacji, gdy na skutek błędnych działań Sądu strona uchybi wymaganiom przewidzianym dla zaskarżenia danego rodzaju orzeczeń zawartych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd zobowiązany jest zgodnie z przepisami odrzucić zażalenie (skargę kasacyjną), jednakże w takim przypadku na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. stronie przysługuje prawo do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej, co pozwoli na uniknięcie negatywnych skutków uchybień powstałych bez jej winy oraz prawo do złożenia właściwego środka zaskarżenia wraz z tym wnioskiem. Z powyższych względów, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.