II SAB/Ol 180/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 5 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w udostępnieniu informacji publicznej postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. UZASADNIENIE P.S. (dalej jako: "skarżący") wnioskiem z 22 grudnia 2021 r., zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji (dalej jako: "organ" lub "Komendant PP") o udostępnienie zanonimizowanej dokumentacji przebiegu kontroli w sprawie (...), prowadzonej przez KPP oraz stanowisk, wniosków i opinii, jakie w tej sprawie zostały wyrażone w formie pisemnej, w szczególności treści wyniku (rozstrzygnięcia, zawiadomienia, pisma czy opinii – bez względu na formę) oraz o udostępnienie treści pisma kierowanego w tej sprawie do KWP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po rozpoznaniu skargi skarżącego na bezczynność organu, wyrokiem z 12 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Ol 28/22, zobowiązał Komendanta PP do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 22 grudnia 2021 r. w terminie 14 dni, stwierdził, że bezczynność organu nie mała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, nie wymierzył organowi grzywny oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 580 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Orzeczenie to stało się prawomocne od dnia 10 czerwca 2022 r. Akta sprawy zostały zwrócone organowi w dniu 24 czerwca 2022 r. W dniu 29 sierpnia 2022 r. pełnomocnik skarżącego wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Komendanta PP na skutek wniosku z dnia 22 grudnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie Komendanta PP do rozpoznania wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu odpisu prawomocnego wyroku, zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania oraz udostępnienie akt w portalu PASSA. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zobowiązał organ do rozpoznania wniosku (sygn. akt II SAB/Ol 28/220). Wbrew ocenie Sądu organ wniosku nie rozpoznał należycie, a zatem pozostaje w bezczynności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że wykonując wyrok Sądu w udzielonej skarżącemu w dniu 30 czerwca 2022 r. odpowiedzi organ stwierdził, że wniosek skarżącego nie dotyczy informacji publicznej , gdyż skoro nie jest możliwe udostępnienie materiałów z akt postępowania skargowego osobie skarżącej (pełnomocnikowi), to tym bardziej nie jest możliwe aby były one udostępnione w ramach dostępu do informacji publicznej osobie, której przedmiotowe postępowanie bezpośrednio nie dotyczy. Pełnomocnik skarżącego usiłuje uzyskać dostęp do dokumentów, których zgodnie z obowiązującymi przepisami nie może uzyskać. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy, należało zbadać dopuszczalność wniesionej skargi. Skarga na bezczynność z dnia 29 sierpnia 2022 r. nie może być rozpoznana merytorycznie ani poprzez jej uwzględnienie, jak tego żąda skarżący, ani poprzez jej oddalenie, jak tego żąda organ, albowiem każde z tych rozstrzygnięć naruszałoby powagę rzeczy osądzonej. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powyższy przepis jako podstawę odrzucenia skargi wskazuje, m.in. stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Z brzmienia art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika ponadto, że powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Konsekwencją faktu, że prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej jest natomiast to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. W takiej sytuacji zachodzi bowiem podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że niniejsza sprawa zainicjowana została skargą P.S. na bezczynność Komendanta PP w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 22 grudnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej. Podkreślić jednakże należy, że wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2022 r. (sygn. akt II SAB/Ol 28/22) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zobowiązał Komendanta Powiatowego Policji do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 22 grudnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni. Wyrok ten stał się prawomocny od dnia 10 czerwca 2022 r., zaś zwrot akt administracyjnych sprawy nastąpił do organu w dniu 24 czerwca 2022 r. ( informacja posiadana przez Sąd z urzędu). W związku z powyższym w niniejszej sprawie wystąpiła tożsamość przedmiotowa, gdyż obie skargi dotyczą bezczynności organu w rozpoznaniu tego samego wniosku z 22 grudnia 2021 r. Nie ma również wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej, bowiem skargę w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2022 r. wniósł ten sam skarżący, co w niniejszej sprawie, zarzucając bezczynność tego samego organu. Powyższe okoliczności w sposób jednoznaczny przemawiają za uznaniem, że z uwagi na prawomocny wyrok z dnia 12 kwietnia 2022 r. korzystający z powagi rzeczy osądzonej, kolejna skarga wniesiona na bezczynność Komendanta PP w przedmiocie rozpoznania tego samego wniosku o udostępnienie informacji publicznej jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu. Na marginesie jedynie pozostaje wskazać na treść art. 154 § 1 p.p.s.a., w którym uregulowana została instytucja skargi na niewykonanie wyroku, z której możliwe jest skorzystanie po spełnieniu przewidzianych tą regulacją wymogów. W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1 sentencji. Jednocześnie wobec faktu, że skarga została odrzucona, skarżącemu przysługuje zwrot uiszczonego wpisu (100 zł), stosownie do przepisu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 2 sentencji.