I SA/Sz 768/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2020 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE W. T. (dalej: "strona", "skarżąca"), pismem z dnia 3 października 2022 r., nadanym w urzędzie pocztowym 5 października 2022 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 sierpnia 2022 r., nr [...], w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rok 2020. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc okoliczność uchybienia terminu do wniesienia skargi. Zdaniem organu odwoławczego, doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.); dalej: "O.p.", w dniu 2 września 2022 r., gdyż pierwsze awizo miało miejsce w dniu 19 sierpnia 2022 r. Natomiast odebranie decyzji przez stronę w dniu 5 września 2022 r. w placówce pocztowej nie stanowiło o rozpoczęciu biegu trzydziestodniowego terminu na wniesienie skargi. W ocenie organu, termin ten rozpoczął swój bieg w dniu 3 września 2022 r. i upłynął z dniem 3 października 2022 r. Nadanie skargi listem poleconym w dniu 5 października 2022 r. nastąpiło zatem z uchybieniem ww. terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.); dalej: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Z powyższych przepisów wynika, że przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, tj. zachowanie terminu do jej wniesienia. Negatywny wynik tych ustaleń skutkuje odrzuceniem skargi, co oznacza, że skarga nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu. W badanej sprawie istota problemu związanego z dopuszczalnością skargi wiąże się z ustaleniem daty skutecznego doręczenia przez organ zaskarżonej decyzji oraz zachowaniem przez skarżącą terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 150 § 1 pkt 1 O.p. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 150 § 2 O.p.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 150 § 3 O.p.). W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 4 O.p.). Powołane powyżej przepisy regulują tryb tzw. fikcji prawnej doręczenia. Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 150 § 4 O.p., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia skargi. Faktyczne odebranie pisma (np. w urzędzie pocztowym, w siedzibie organu) już po upływie terminu wskazanego w art. 150 § 1 O.p., nie ma zatem wpływu na skutek określony w art. 150 § 4 O.p. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyraźnie wskazuje się, że skutek prawny doręczenia przesyłki poprzez przyjęcie fikcji doręczenia uregulowanej w art. 150 O.p. następuje z mocy prawa, z upływem 14-dniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awizowania przesyłki. Nie ma przy tym żadnego znaczenia, że pracownik Poczty Polskiej wydał adresatowi przesyłkę po upływie owego 14-dniowego terminu (vide: wyrok NSA z 3 lutego 2016 r., sygn. akt II FSK 3494/13). Odbiór przesyłki przez adresata po upływie 14 dni od daty jej złożenia w urzędzie pocztowym jest to bowiem czynność organizacyjno-techniczna, niemająca znaczenia dla zaistnienia skutku w postaci doręczenia, uzależnionego wyłącznie od spełnienia warunku przewidzianego w ustawie, jakim jest upływ ostatniego dnia okresu (vide: postanowienie NSA z 17 lipca 2017 r., sygn. akt II FZ 405/17). Podobnie przyjmuje się na gruncie odpowiednich przepisów postępowania sądowoadministracyjnego (vide postanowienia NSA z dnia: 28 listopada 2012 r., sygn. akt II FZ 942/12; 5 marca 2013 r., sygn. akt II FZ 40/13; 27 września 2013 r., sygn. akt II OZ 810/13; 3 lipca 2017 r., sygn. akt II FZ 300/17; 18 lipca 2017 r., sygn. akt II FZ 275/17). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd – na podstawie elektronicznego potwierdzenia odbioru – ustalił, że decyzja organu odwoławczego została nadana na adres skarżącej w dniu 18 sierpnia 2022 r. Następnie w dniu 19 sierpnia 2022 r. oraz w dniu 29 sierpnia 2022 r. przesyłka była awizowana. Czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 150 § 1 pkt 1 O.p., upłynął w dniu 2 września 2022 r. Po upływie ww. terminu korespondencja podlegała zwrotowi do nadawcy. Przesyłka ta w rzeczywistości nie została jednak zwrócona do organu, lecz w dniu 5 września 2022 r. wydana skarżącej. W tej sytuacji stwierdzić należało, ze wniesienie przez skarżącą skargi w dniu 5 października 2022 r. nastąpiło z dwudniowym opóźnieniem. Termin na wniesienie skargi (liczony od dnia 3 września 2022 r.) upływał bowiem 3 października 2022 r., a bez znaczenia dla zachowania terminu do wniesienia skargi była okoliczność faktycznego wydania skarżącej zaskarżonej decyzji w urzędzie pocztowym w dniu 5 września 2022 r., gdyż skutki prawne wywołała już doręczenie przedmiotowej decyzji w trybie art. 150 § 4 O.p. Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia, stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Wszystkie przywołane orzeczenia sądów administracyjnych opublikowane są w internetowej bazie orzeczeń NSA – http://orzeczenia.nsa.gov.pl.