II SA/Kr 200/20
Sądy administracyjne2020-10-09
Sygnatura
II SA/Kr 200/20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
2020-10-09
Rodzaj
Postanowienie WSA w Krakowie
Sędziowie
Joanna Człowiekowska
Rozstrzygnięcie
odrzucono skargę kasacyjną
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 200/20 w sprawie ze skargi G. O. na postanowienie Wojewody z dnia 17 stycznia 2020 r., znak: [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 17 marca 2020 r. uwzględnił skargę G. O. i uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody z 17 stycznia 2020 r., znak [...]
Pełnomocnik uczestnika postępowania – M. P. wniósł w terminie skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Na podstawie zarządzeń z 30 lipca 2020 r. (k. 80) i 10 sierpnia 2020 r. (k. 81) pełnomocnik uczestnika został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie 5 odpisów skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność lub własnoręcznie podpisanych oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł. W wezwaniach zawarto pouczenie, że nieuiszczenie wpisu sądowego oraz nieuzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej.
Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi 20 sierpnia 2020 r. (k. 85).
Skarga nie została opłacona (vide: raport kasowy k. 90), nie uzupełniono również jej braków formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wymogi formalne skargi kasacyjnej określa art. 176 § 1 p.p.s.a. Ponadto skarga kasacyjna powinna zadość m. in. wymaganiom przewidzianym dla pisma strony (art. 176 § 2 p.p.s.a.). Z kolei jak stanowi art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do ww. przepisu jest art. 178 tej ustawy, który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nakazuje sądowi jej odrzucenie.
Nadto zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism o jakich mowa wyżej zalicza się również skarga kasacyjna. Natomiast skutki nieuiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej reguluje art. 220 § 3 p.p.s.a., stanowiąc, że w przypadku braku wpisu skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
W niniejszej sprawie pełnomocnik uczestnika wezwany został do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi 20 sierpnia 2020 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi upłynął 27 sierpnia 2020 r. (czwartek). Jak już wyżej wskazano pełnomocnik uczestnika postępowania nie uzupełnił braków formalnych i fiskalnych skargi kasacyjnej, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 178 i art. 220 § 3 p.p.s.a.