I OSK 1394/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T.K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 963/09 o odrzuceniu skargi T.K. na postanowienie Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T.K. na postanowienie Ministra Gospodarki oraz zwrócił skarżącemu uiszczony wpis sądowy. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż przedmiotowe rozstrzygnięcie doręczone zostało skarżącemu w dniu 17.04.2009 r., co wynikało ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, załączonego do akt. Sąd podkreślił, iż skarga w niniejszej sprawie wniesiona została w dniu 21.05.2009r., a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu wskazanego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Zdaniem Sądu oznaczało to konieczność odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego T.K., reprezentowany przez adwokata, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia, zaliczenia zwróconego wpisu na poczet wniesionego środka zaskarżenia i zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: 1. art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 54 § 1 P.p.s.a. poprzez wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi pomimo, że skarga została wniesiona w przepisanym terminie, 2. art. 53 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 40 § 2 kpa, poprzez przyjęcie, że miarodajnym z punktu widzenia rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi jest dzień doręczenia orzeczenia stronie, mimo iż jest ona reprezentowana przez pełnomocnika. W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej podniósł, iż skarżący był w dacie wydania postanowienia Ministra Gospodarki reprezentowany przez pełnomocnika, a doręczenie zaskarżonego w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcia nastąpiło zarówno do strony (w dniu 17.04.2009 r.) jak i do reprezentującego ją adwokata (w dniu 21.04.2009 r.). Kasator podkreślił, iż zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie i literaturze poglądem, jedynie doręczenie względem pełnomocnika, z uwagi na treść art. 40 § 2 kpa, wywiera skutek prawny w postaci otwarcia terminu do wniesienia skargi, zaś doręczenie orzeczenia stronie ma jedynie walor informacyjny i nie wpływa na bieg terminu do wniesienia środka prawnego. Zdaniem autora skargi kasacyjnej oznaczało to, że skarga wniesiona w dniu 21.05.2009 r. złożona została w ustawowym terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Jak stanowi to art. 40 § 2 kpa, jeśli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma wydane w toku postępowania administracyjnego doręczane są temu pełnomocnikowi. Oznacza to, że jeżeli, tak jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie, strona działa w postępowaniu przed organami administracji za pośrednictwem ustanowionego pełnomocnika, to obowiązkiem organu jest doręczanie pism do rąk reprezentanta. Sytuacja taka powoduje też, że wszelkie terminy, między innymi termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, rozpoczynają swój bieg z dniem doręczenia pisma pełnomocnikowi, chociażby doręczono je wcześniej stronie. W przedmiotowej sprawie T.K. działał przez ustanowionego adwokata, któremu doręczono zaskarżone postanowienie Ministra Gospodarki w dniu 21.04.2009 r. Tym samym stwierdzić trzeba, że dopiero w tym dniu rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi na to rozstrzygnięcie. Niezasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, iż termin ten rozpoczął swój bieg w dniu 17.04.2009 r., kiedy to doręczono postanowienie Ministra stronie. Okoliczność, iż skarga wniesiona została osobiście przez skarżącego nie miał wpływu na ustalenie rozpoczęcia biegu terminu do wystąpienia ze środkiem zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za wydane z naruszeniem art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 40 § 2 kpa Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.