I GZ 230/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 kwietnia 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 89/20 w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z 22 kwietnia 2020 r. w sprawie I SA/Gl 89/20, Przewodniczący Wydziału I WSA w Gliwicach na podstawie art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 235a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie wydruku złożonego w sprawie dokumentu elektronicznego – skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z [...] listopada 2019 r. w przedmiocie zarzutów egzekucyjnych, w kwocie 1 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z 8 lipca 2020 r. skarżący wniósł o uchylenie ww. zarządzenia, ponieważ doręczeń należy dokonywać z urzędu w formie elektronicznej na podstawie art. 74a § 10 p.p.s.a. Zarządzeniem z 9 lipca 2020 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Gliwicach uznał ww. pismo za zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 47 § 3 p.p.s.a. w przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się. W celu doręczania dokumentów stronom, które nie stosują środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci uwierzytelnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2020 r. poz. 346 ze zm.). Natomiast zgodnie z art. 235a p.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Konsekwencje nieuiszczenia tej opłaty określa art. 220 § 3a p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zaskarżone zarządzenie nie wskazuje celu sporządzenia wydruku dokumentów nadesłanych przez stronę w formie elektronicznej. Mając na uwadze treść przepisu art. 235a p.p.s.a., wskazanego w podstawie prawnej zarządzenia, NSA przyjął, że Sąd I instancji nałożył na skarżącego obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej celem doręczenia sporządzonego wydruku uczestnikowi postępowania, tj. Prezydentowi Miasta Katowic (wierzycielowi). W kontekście rozpoznawanej sprawy warto przytoczyć ponadto przepis art. 74a § 10 p.p.s.a., zgodnie z którym w przypadku pism doręczanych uczestniczącym w postępowaniu przed sądem prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Rzecznikowi Praw Dziecka oraz organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, sąd przesyła pismo bezpośrednio do elektronicznej skrzynki podawczej podmiotu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, za urzędowym poświadczeniem odbioru. Co istotne, przepis ten nie dotyczy innych uczestników postępowania, którzy nie mają obowiązku udostępniać elektronicznej skrzynki podawczej w postępowaniu sądowoadministarcyjnym. W związku z powyższym, zdaniem NSA, w niniejszej sprawie brak było podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia, które – w świetle omówionych przepisów – odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 198 p.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.