II SA/Po 991/11

SENTENCJA II SA/Po 991/11 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. sp. z o.o. w N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...].05.2011 r. (-) E. Podrazik UZASADNIENIE II SA/Po 991/11 UZASADNIENIE Skarżąca Spółka pismem z dnia [...].09.2001 r. wniosła skargę na opisaną wyżej decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, utrzymującą w mocy decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...].05.2011 r., w której nałożono na Spółkę karę za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym w wysokości 500 zł. Pismami z dnia [...].09.2011 r. i z dnia [...].10.2011 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...].05.2011 r., podnosząc, iż jej wykonanie może prowadzić do nieodwracalnych skutków faktycznych i prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także wszystkich aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem. W przedmiotowej sprawie skarżąca Spółka nie wykazała, aby wykonanie decyzji organu I instancji powodowało dla niej trudne do odwrócenia skutki lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Podkreślić należy, iż wskazana decyzja nakłada na skarżącą obowiązek świadczenia pieniężnego, z istoty tego świadczenia wynika możliwość ewentualnego późniejszego jego zwrotu. Wymierzona skarżącej kara wynosi kwotę 500 zł, wysokość opłaty nie jest więc znaczna. Skarżąca nie przedstawiła żadnych okoliczności wskazujących by nie mogła takiej kwoty ponieść, a nawet takiego argumentu nie podniosła, powołując się jedynie ogólnikowo na "nieodwracalne skutki faktyczne i prawne". W tym stanie rzeczy na mocy art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. (-) E. Podrazik