II OZ 1098/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 23 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2008r. sygn. akt VII SA/Wa 581/08 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: - oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 581/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w R. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Sąd I instancji podniósł, że brak jest podstaw do przyznania Spółdzielni prawa pomocy, bowiem z treści formularza wniosku wynika, że wysokość środków finansowych skarżącej wynosi 217.394.807,36 zł, wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok wyniosła 226.452.699,05 zł, a zysk za ostatni rok obrotowy wyniósł 469.848,28 zł. Ponadto skarżąca Spółdzielnia wskazała, że na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, tj. na koniec kwietnia 2008r. posiadała na rachunku bankowym środki finansowe w wysokości 150.127,87 zł. Na powyższe postanowienie skarżąca Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w R. złożyła zażalenie, podkreślając, że spółdzielnia mieszkaniowa, jako podmiot mający na celu zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych jej członków, nie jest nastawiona na osiąganie zysku w związku z prowadzoną działalnością. W szczególności zysk spółdzielni jest faktycznie nadwyżką bilansową, która zostaje przeznaczona na bieżącą administrację zasobami spółdzielni. Składający w imieniu skarżącej Spółdzielni zażalenie radca prawny wskazał, że Spółdzielnia nie dysponuje środkami finansowymi, z których mogłaby pokryć koszty niniejszego postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może przyznać prawo pomocy osobie prawnej, a także innej jednostce nieposiadającej osobowości prawnej, w zakresie całkowitym, jeżeli podmiot ten wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, spoczywa na wnioskodawcy. Stwierdzić należy, że Sąd I instancji przeprowadził prawidłowe rozumowanie co do przesłanek udzielenia prawa pomocy skarżącej Spółdzielni, a w zażaleniu nie wykazano, iż rozstrzygnięcie w tej sprawie jest wadliwe. Niewątpliwe jest bowiem, że skoro Spółdzielnia posiada na rachunku bankowym środki finansowe w wysokości wielokrotnie przewyższającej wysokość potencjalnych kosztów postępowania, to nie może ona wywodzić, iż nie dysponuje środkami finansowymi i skutecznie wnosić o przyznanie prawa pomocy. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.