I FSK 1265/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Krzysztof Stanik po rozpoznaniu w dniu 6 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o cofnięcie skargi kasacyjnej Ewy M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Rz 542/07 w przedmiocie oddalenia skarg w sprawie ze skarg Ewy M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. 1) z dnia 18 kwietnia 2007 r. w przedmiocie odmowy nadania numeru identyfikacji podatkowej, 2) z dnia 4 maja 2007 r. w przedmiocie odmowy uchylenia potwierdzenia zgłoszenia rejestracyjnego, 3) z dnia 24 września 2007 r. w przedmiocie odmowy nadania numeru identyfikacji podatkowej, postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie, 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie stronie wnoszącej skargę kasacyjną kwotę 50 zł (słownie: pięćdziesiąt złotych) tytułem połowy uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE Ewa M. wniosła skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w R.: 1) z dnia 18.04.2007 r. w przedmiocie odmowy nadania numeru identyfikacji podatkowej, 2) z dnia 04.05.2007r. w przedmiocie odmowy uchylenia potwierdzenia zgłoszenia rejestracyjnego, 3) z dnia 24.09.2007r. w przedmiocie odmowy nadania numeru identyfikacji podatkowej. Każda ze skarg podlegała opłacie stałej stosownie do § 2 ust. 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) w kwotę 200 zł. Sąd na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "popsa", połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy wywołane wspomnianymi skargami i prowadził je pod sygnaturą I SA/Rz 542/07. Wyrokiem z dnia 13.03.2008 r., I SA/Rz 542/07, Wojewódzki Sąd w Rzeszowie oddalił skargi. Wyrok ten zaskarżony został w całości skargą kasacyjną Ewy M. Postanowieniem z dnia 11.06.2008 r. Sąd odrzucił wniesioną skargę kasacyjną w zakresie spraw ze skarg na decyzje z dnia 04.05.2007r. w przedmiocie odmowy uchylenia potwierdzenia zgłoszenia rejestracyjnego oraz z dnia 24.09.2007r. w przedmiocie odmowy nadania numeru identyfikacji podatkowej. W dniu 23.06.2008 r. skarżąca złożyła pismo (bez daty), w którym cofnęła swoją skargę kasacyjną "w części obejmującej decyzję Dyrektora Izby skarbowej w R. z dnia 18.04.2007 r. oraz oświadczyła, że nie wnosi zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z dnia 11.06.2008 r., choć w jej opinii w sprawie dopuszczono się szeregu uchybień. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zanim tut. Sąd ustosunkuje się do meritum sprawy. Podkreślić trzeba, że mimo niejasno sformułowanej treści pisma wniesionego do WSA w dniu 23.06.2008 r. dla Naczelnego Sądu Administracyjnego wola skarżącej jest czytelna. W ocenie tego Sądu skarżąca cofa swoją skargę kasacyjną w tej części, w której nie odrzucił jej Sąd pierwszej instancji czyli co do decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 18.04.2007 r. Jednocześnie skarżąca nie zaskarża, czyli nie żąda kontroli instancyjnej postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Poczynione uwagi co do sposobu procedowania Sądu pierwszej instancji w niczym nie zmieniają tego stanowiska, a z pewnością nie mogą stanowić podstawy do uznania złożonego pisma jako zażalenia. Wszak zażalenie skierowane przeciwko postanowieniu o odrzuceniu skargi kasacyjnej zgodnie z art. 194 § 3 i § 4 popsa musi spełniać określone wymagania formalne, m.in. musi zawierać wniosek o zmianę lub uchylenie tego postanowienia. Wymogów tych nie spełnia oceniane pismo. Przechodząc do oceny oświadczenia o cofnięciu skargi kasacyjnej w części nieodrzuconej przez Sąd należy wskazać, że stosownie do treści art. 60 popsa skarżący może cofnąć skargę kasacyjną. Sąd jest związany żądaniem strony, jeżeli stwierdzi jego dopuszczalność tj., jeżeli cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten, w związku z art. 193 popsa stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sadem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 486 - 487, wyd. Zakamycze 2005 r.) odpowiednie stosowanie art. 60 popsa oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze popsa. Wynikająca z art. 183 § 1 popsa zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. Z tych też względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 popsa orzeczono jak w postanowieniu. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 popsa.