II GSK 437/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska Sędzia NSA Maria Myślińska (spr.) Sędzia NSA Jerzy Sulimierski Protokolant Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 425/07 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne oddala skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 10 lipca 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 425/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2006 r., nr [...]; (nr [...]) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy, z następującym uzasadnieniem. Wnioskiem z dnia [...] marca 2005 r. J. S. - dalej: skarżąca - wniosła o umorzenie należności z tytułu nieopłacenia składek (tj. należności głównej oraz odsetek) za lata [...]. Uzasadniając wniosek podniosła, że jest osobą samotną, nie posiada majątku ani oszczędności, które mogłaby przeznaczyć na spłatę długu. Do wniosku dołączyła m.in. zaświadczenie z dnia [...] lipca 2003 r. z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego - dalej: KRUS - o podleganiu ubezpieczeniu społecznemu rolników oraz dowody opłacania składek na to ubezpieczenie, mające stanowić dowód tego, że nie miała świadomości rosnącego zadłużenia w ZUS, bowiem w okresie za który naliczono jej składki pozostawała w przeświadczeniu, że podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników. Przedłożyła również zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w M. M., iż od dnia [...] października 2004 r., jest zarejestrowana jako bezrobotna bez prawa do zasiłku. Decyzją z dnia [...] maja 2005 r., nr [...] (nr [...]) Zakład Ubezpieczeń Społecznych powołując w podstawie prawnej art. 83 ust. 1 pkt 3, art. 28 ust. 1, ust. 2, ust. 3 i ust. 3a oraz art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) - dalej: u.s.u.s. - odmówił umorzenia należności oraz odsetek od składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy - za okres od [...] r. do [...] r. Po rozpoznaniu wniosku J. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r., utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] maja 2005 r. Po wniesieniu przez J. S. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 r. sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji, z powodu wydania jej przez niewłaściwy organ - Prezesa ZUS-u, zamiast Ministra Polityki Społecznej, jako ministra kierującego działem administracji rządowej - zabezpieczenie społeczne. Jednocześnie sąd wskazał, że stwierdzenie nieważności nastąpiło wyłącznie z przyczyn proceduralnych i nie oznacza, że wniosek Skarżącej o umorzenie należności składkowych uznano za zasadny. Po przekazaniu sprawy Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej w dniu [...] sierpnia 2006 r. zostało wydane postanowienie o przekazaniu wniosku J. S. dot. umorzenia należności z tytułu składek - Prezesowi ZUS jako organowi właściwemu. Powodem podjęcia tej decyzji była zmiana od dnia 24 sierpnia 2005 r. treści art. 83 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w ten sposób, że określono właściwość Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych do rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z dnia [...] października 2006 r. Prezes Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w świetle art. 28 ust 2, 3 i 3a u.s.u.s. oraz § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ( Dz. U. Nr 141, poz. 1365) - dalej: rozporządzenie MGPiPS z dnia 31 lipca 2003 r. - umorzenie należności składkowych może nastąpić jedynie w ściśle określonych przypadkach, których granice wyznaczają ustawowe przesłanki całkowitej nieściągalności, bądź ważny interes osoby zobowiązanej do ich opłacenia pomimo braku całkowitej nieściągalności przy uwzględnieniu przypadków, o których mowa w § 3 cyt. rozporządzenia. Organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko, iż brak jest podstaw do uznania, że w odniesieniu do skarżącej zachodzi przypadek całkowitej nieściągalności - tego faktu nie stwierdził prowadzący egzekucję komornik Urzędu Skarbowego w M. M. Organ podkreślił, że J. S. ma [...] lat i znajduje się w okresie aktywności zawodowej. Jej sytuacja materialna jest trudna i na przestrzeni ostatniego okresu nie uległa poprawie, jednak przedwczesne byłoby przyjęcie założenia, że nie ulegnie ona zmianie w zakresie umożliwiającym realizację zobowiązań wobec ZUS, zwłaszcza mając na uwadze 10 - letni okres przedawnienia dochodzenia należności, który może ulec dalszemu przedłużeniu, w przypadku przerwania czy też zawieszenia jego biegu. Ponadto organ wskazał, iż zgodnie z art. 29 u.s.u.s. istnieje możliwość spłaty zadłużenia w systemie ratalnym. Oddalając skargę J. S. na powyższą decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podniósł, iż zgodnie z art. 28 ust. 1 i 2 u.s.u.s. należności z tytułu składek, tj. składki, odsetki za zwłokę, koszty egzekucyjne, koszty upomnienia i dodatkowe opłaty (art. 24 ust. 2 u.s.u.s.), mogą być umarzane w całości lub w części przez ZUS tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności, która zachodzi w sytuacjach wyliczonych w ust. 3 tego artykułu. W przepisie art. 28 ust. 3 u.s.u.s. ustawodawca wskazał siedem przypadków, w których zachodzi całkowita nieściągalność należności z tytułu składek. Wyliczenie zawarte w tym przepisie jest wyczerpujące, tj. stanowi zamknięty katalog sytuacji, w których można uznać, iż ma miejsce całkowita nieściągalność należności z tytułu składek. Dopiero zaistnienie którejkolwiek z przesłanek określonych w cyt. przepisie, uzasadnia możliwość umorzenia tych należności. Nawet wówczas oznacza to jedynie możliwość dla organu podejmującego rozstrzygnięcie umorzenia należności z tytułu składek. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie stwierdzono żadnej z przesłanek całkowitej nieściągalności albowiem do momentu wydania decyzji z dnia [...] października 2006 r., w prowadzonym za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. M., postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym nieopłaconych składek Komornik Urzędu Skarbowego nie stwierdził braku majątku, z którego można prowadzić egzekucję. Sąd I instancji podkreślił również, że w art. 28 ust. 3a u.s.u.s. ustawodawca przewidział możliwość umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w uzasadnionych przypadkach, pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Dotyczy to wyłącznie należności ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek. Przesłanki umorzenia należności w oparciu o przepis art. 28 ust. 3a u.s.u.s. określone zostały w § 3 rozporządzenia MGPiPS z dnia 31 lipca 2003 r. Skarżąca powoływała się na swoją bardzo trudną sytuację życiową i materialną, wskazując, że jest samotna, bezrobotna, bez prawa do zasiłku, nie ma prawa do świadczeń z pomocy społecznej ani własnego mieszkania, a ponadto leczy się z powodu depresji. Sąd podkreślił, że w przypadku decyzji podejmowanych na podstawie art. 28 ust. 3a u.s.u.s w związku z § 3 rozporządzenia mamy do czynienia z tzw. uznaniem administracyjnym. Również tu prawo wyboru rozstrzygnięcia przysługuje Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych. Może on, ale nie musi umorzyć należności, przy czym nawet stwierdzenie istnienia w sprawie przewidzianych przepisami przesłanek nie obliguje ZUS do zastosowania ulgi, jaką jest umorzenie należności, oczywiście gdy inne względy ustawowe przemawiają przeciwko takiemu umorzeniu. Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że skarżąca w wieku [...] lat znajduje się w okresie aktywności zawodowej, a przedawnienie dochodzenia należności upływa po 10 latach, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne. Ustosunkowując się do twierdzeń J. S. o korzystaniu z leczenia w poradni A. - L. w W. z powodu choroby depresyjnej i braku możliwości podjęcia z tej przyczyny pracy Sąd podkreślił, iż skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów potwierdzających ten fakt. Złożyła oświadczenie iż jest leczona w lecznicy profesorsko - ordynatorskiej w W. Wcześniej podobnej treści oświadczenie zawarła w piśmie z dnia [...] sierpnia 2006 r., jednak pomimo wezwania przez organ do złożenia dodatkowych dokumentów obrazujących jej aktualną sytuację zdrowotną nie udokumentowała tego faktu. Sąd wskazał, że skarżąca przedstawiła kserokopię zaświadczenia ze spółdzielni lekarskiej w W. dotyczącego jej stanu zdrowia dopiero przy skardze, jednak zaświadczenie to zostało wydane po dacie zaskarżonej decyzji tj. w dniu [...] października 2006 r., nie mogło zatem stanowić podstawy ustaleń i oceny organu. Oceniając przedstawione zaświadczenie jako ewentualną podstawę do uchylenia decyzji, z powodu zaistnienia przesłanki do wznowienia postępowania administracyjnego tj. art. 145 § 1 pkt. 1 b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. - w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., Sąd uznał, że nie spełnia ono warunków z cyt. przepisu k.p.a. Dowód ten nie istniał w chwili wydania decyzji - został wytworzony później, ponadto sama okoliczność leczenia się przez skarżącą na różne choroby jest niewystarczająca do uznania jej za osobę niezdolną do pracy. Zdaniem Sądu I instancji nie mogły mieć żadnego znaczenia podnoszone przez J. S. w toku postępowania administracyjnego oraz w skardze okoliczności związane z powstaniem przedmiotowego zadłużenia. Ustanie wobec skarżącej ubezpieczenia społecznego rolników począwszy od dnia [...] kwietnia 2001 r. zostało stwierdzone decyzją Prezesa KRUS-u z dnia [...] sierpnia 2003 r. i nie było kwestionowane na przewidzianej prawem drodze administracyjnej i sądowej. Sprawa ta nie mogła zatem podlegać badaniu, ani kwestionowaniu w niniejszym postępowaniu. Od powyższego wyroku złożone zostały dwie skargi kasacyjne, które wpłynęły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu [...] października 2007 r. tzn. skarga kasacyjna wniesiona przez pełnomocnika z wyboru oraz z urzędu. W skardze kasacyjnej z dnia [...] października 2007 r., pełnomocnik J. S. (z urzędu) zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. § 3 rozporządzenia MGPiPS z dnia 31 lipca 2003 r. w związku z art. 28 ust. 3b u.s.u.s., a także naruszenie art. 28 pkt 3 ppkt 3 cyt. ustawy poprzez uznanie, iż nie zachodzą przesłanki do umorzenia należności z tytułu składek od J. S. Powołując się na art. 188 p.p.s.a. wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości oraz o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy wobec skarżącej. Zdaniem autora skargi kasacyjnej wyrażonym w jej uzasadnieniu Sąd I instancji dokonał błędnej wykładni § 3 rozporządzenia MGPiPS z dnia 31 lipca 2003 r. w związku z art. 28 u.s.u.s. Wskazane przepisy dają organowi możliwość umorzenia należności z tytułu składek w razie wystąpienia jednej z enumeratywnie wymienionych w tych przepisach sytuacji. J. S. jest osoba samotną, nie posiada krewnych ani bliskich, którzy mogliby ją wesprzeć finansowo. Jest bezrobotna bez prawa do zasiłku przy tym nie posiada żadnych źródeł dochodu ani majątku. Skarżąca od [...] lat leczy się z powodu depresji, zażywa silne leki uzależniające i w związku z chorobą nie ma możliwości podjęcia pracy (vide: zaświadczenie lekarskie ze spółdzielni lekarskiej w W. z dnia [...] października 2006 r.). Stan finansowy J. S. odpowiada przesłankom do umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy określonych w § 3 cyt. rozporządzenia. Strona nie posiada majątku wystarczającego na uregulowanie zobowiązań w stosunku do ZUS. Niesłuszne jest założenie, iż mając [...] lat skarżąca jest zdolna do pracy, gdyż nie sam wiek jest wyznacznikiem zdolności zarobkowych. Skarżąca podkreśliła, że rozstrzygnięcie sprawy nie może ograniczać się do lakonicznego stwierdzenia, iż jej sytuacja majątkowa może ulec w przyszłości poprawie, jeżeli podejmie zatrudnienie. W ocenie autora skargi kasacyjnej mimo, iż dokumentacja potwierdzająca stan jej zdrowia przedłożona została do akt sprawy po dacie wydania decyzji przez ZUS, znana była Sądowi w dniu wydania wyroku. W związku z leczeniem się skarżącej z powodu depresji istnieje możliwość uszkodzenia układu nerwowego co w związku z przyjmowanymi lekami powoduje stan uniemożliwiający podjęcie pracy zarobkowej. Powyższe potwierdza zaświadczenie lekarskie z dnia [...] października 2006 r. Stan zdrowia stanowi samoistną przesłankę umorzenia należności, której to okoliczności Sąd nie uwzględnił błędnie interpretując § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra MGPiPS z dnia 31 lipca 2003 r. Zdaniem skarżącej niesłuszne jest twierdzenie Sądu, iż w chwili wydawania decyzji posiadała nieruchomość gruntową, która mogłaby ewentualnie stanowić źródło dochodu będące podstawą do zaspokojenie zobowiązania wobec ZUS. Nie ma podstaw aby nakazać zobowiązanemu określić przeznaczenie jego własności. Skarżąca po zaprzestaniu prowadzonej działalności, mimo ciężkiej sytuacji życiowej nie posiada innych zobowiązań, kredytów bankowych czy pożyczek i nie jest w stanie uregulować należności z tytułu nieopłaconych składek gdyż nie posiada żadnego majątku, a to oznacza, że spełnione zostały przesłanki o których mowa w art. 28 ust. 3 pkt 3 u.s.u.s. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu [...] listopada 2008 r., pełnomocnik skarżącej (z wyboru) radca prawny M. H. poparł skargę kasacyjną wniesioną przez pełnomocnika z urzędu adw. K. L.-C. z wnioskiem o uwzględnienie zarzutu zawartego w sporządzonej przez niego skardze kasacyjnej tj. naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 28 ust. 3a u.s.u.s. w sytuacji gdy Sąd powinien zastosować art. 28 ust. 3 pkt 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej poza nieważnością postępowania, którą bierze pod rozwagę z urzędu. Zakres badania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczają podstawy kasacyjne i zgłoszone w ich ramach zarzuty. W sytuacji gdy skarga kasacyjna zarzuca naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania w pierwszej kolejności rozpatrzeniu podlega zarzut naruszenia przepisów postępowania. Dopiero wówczas, gdy okaże się, że stan faktyczny przyjęty przez Sąd I instancji jest prawidłowy można przejść do kontroli jego subsumpcji pod zastosowany przepis prawa materialnego. Po ostatecznym zajęciu stanowiska przez pełnomocnika skarżącej (z wyboru) na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu [...] listopada 2008 r. w związku ze złożeniem dwóch skarg kasacyjnych, skarga kasacyjna sprowadza się do podstawy kasacyjnej przewidzianej w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. w formie przedstawionej przez pełnomocnika z urzędu z uwzględnieniem zarzutu zgłoszonego na rozprawie, a podniesionego wcześniej w skardze kasacyjnej wniesionej przez pełnomocnika z wyboru. W tej sytuacji należy przyjąć, że stan faktyczny zaaprobowany przez Sąd I instancji nie został podważony, a następnie ocenić zasadność zarzutu naruszenia prawa materialnego. Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) przewiduje dwa tryby umarzania należności z tytułu składek tj.: - w przypadku całkowitej nieściągalności (art. 28 ust 2 i 3); - w uzasadnionych przypadkach pomimo braku ich całkowitej nieściągalności (art. 28 ust. 3a) w związku z § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. Art. 28 ust. 3 pkt 3 u.s.u.s., stanowi iż całkowita nieściągalność, o której mowa w ust. 2 zachodzi, gdy nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku, z którego można egzekwować należności małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 8, poz. 60 ze zm.). Przepis ten odnosi się do dłużnika. Natomiast przepis art. 28 ust. 3a u.s.u.s. stanowi, że należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Szczegółowe zasady umarzania należności z tytułu składek w oparciu o przepis art. 28 ust. 3a u.s.u.s. określone zostały w § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141, poz. 1365). Naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię polega na mylnym zrozumieniu treści określonej normy prawnej, natomiast naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie polega na tzw. błędzie w subusumpcji co oznacza, iż stan faktyczny ustalony w sprawie został błędnie uznany przez Sąd za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w normie prawnej albo, że ustalonego stanu faktycznego błędnie nie "podciągnięto" pod hipotezę określonej normy prawnej. Autor skargi kasacyjnej nie wykazał na czym polegało naruszenie przez Sąd I instancji prawa w postaci błędnej wykładni powołanych przepisów prawa materialnego natomiast sprowadził zarzut kasacyjny do polemiki z ustaleniami Sądu I instancji w zakresie prawidłowo dokonanych ustaleń faktycznych co do całkowitej nieściągalności należności z tytułu składek zarzucając, iż Sąd nie dokonał "prawidłowej oceny stanu faktycznego". Postawiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 28 ust. 3 pkt 3 cyt. ustawy faktycznie zmierza do podważenia stanu faktycznego co jest niedopuszczalne w ramach podstawy kasacyjnej, o której mowa w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Skoro więc nie został skutecznie podważony fakt całkowitej nieściągalności należności z tytułu składek jako przesłanki uzasadniającej umorzenie należności, to tym samym niezasadny jest zarzut naruszenia art. 28 ust. 3 pkt 3 cyt. ustawy, poprzez błędną wykładnię. Nie zostało podważone ustalenie Sądu I instancji w tym przedmiocie oparte na aktach administracyjnych z których wynika, iż toczy się postępowanie egzekucyjne zmierzające do wyegzekwowania od skarżącej składek na ubezpieczenie społeczne, z tym, że dotychczas Komornik Urzędu Skarbowego w M. M. nie stwierdził bezskuteczności egzekucji, czyli braku majątku z którego można egzekwować należności. Zatem w tym postępowaniu nie może być mowy o całkowitej nieściągalności należności z tytułu składek, co nie wyklucza możliwości wystąpienia w przyszłości z ponownym wnioskiem o umorzenie należności z tytułu skałek o ile przesłanka całkowitej nieściągalności zostanie spełniona. Przechodząc do oceny zarzutu naruszenia § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała na czym polegała błędna wykładnia tegoż przepisu zawierającego 3 ustępy i 3 punkty, natomiast z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że kwestionuje stanowisko Sądu I instancji o braku podstaw do zastosowania § 3 ust. 1 pkt 3 cyt. rozporządzenia z powodu przewlekłej choroby skarżącej pomimo, iż przedłożona została dokumentacja lekarska świadcząca o tym, że nie jest w stanie podjąć pracy zarobkowej. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny będąc związany granicami skargi kasacyjnej z mocy art. 183 p.p.s.a. może odnieść się wyłącznie do zarzutu naruszenia § 3 ust. 1 pkt 3 cyt. rozporządzenia polegającego na błędnej wykładni. Jest to sfera ustaleń faktycznych i oceny dowodów dokonanych w postępowaniu administracyjnym zaakceptowanych przez Sąd I instancji, których nie można podważać w ramach podstawy kasacyjnej, o której mowa w art. 174 pkt 1 p.p.s.a., zarzut błędnej wykładni cyt. przepisu jest bezzasadny bowiem nie wskazano jak - w ocenie autora skargi kasacyjnej - należy ten przepis rozumieć. Niemniej wypada zauważyć, iż kwestia stanu zdrowia nie stanowiła uzasadnienia wniosku o umorzenie należności z tytułu składek. Pojawiła się w toku postępowania administracyjnego jako uzasadnienie złej sytuacji życiowej skarżącej. Kserokopia zaświadczenia o stanie zdrowia z dnia [...] października 2006 r. (wydanego po dacie zaskarżonej decyzji) złożona została dopiero przy skardze. W ocenie Sądu I instancji nie zachodziła podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. albowiem dowód ten nie istniał w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Powyższe stanowisko Sądu nie zostało podważone przez autora skargi kasacyjnej w ramach podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., a zatem ten zarzut nie może odnieść zamierzonego skutku. Niezrozumiały, a przy tym pozbawiony uzasadnienia jest zarzut naruszenia art. 28 pkt 3b cyt. ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych stanowiący delegację na podstawie której wydano rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Z powyższych względów oddalono skargę kasacyjną w oparciu o art. 184 p.p.s.a. jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.