II OZ 860/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 13 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.Dz. i J.Dz. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 273/09 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.Dz. i J.Dz. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] marca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 273/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił J.Dz. i J.Dz. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z ich skargi na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] marca 2009 r., Nr [...]. W uzasadnieniu wskazano, że stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 września 2005 r. (sygn. akt II OZ 701/05, niepubl.) wskazał, iż przedstawienie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu bądź czynności należy do wnioskującego o to wstrzymanie. Jak wynika bowiem z powołanego przepisu, warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (lub innej decyzji wydanej w granicach tej samej sprawy) jest uprawdopodobnienie we wniosku okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody albo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ Sąd podejmuje rozstrzygnięcie w oparciu o zawarte we wniosku informacje. Fakt, że zaskarżona decyzja dotyczy rozbiórki obiektu budowlanego, nie stanowi samoistnej przesłanki wstrzymania jej wykonania. Przepisy prawa nie przewidują bowiem obowiązku wstrzymania przez sąd decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego w przypadku wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego. Zasadność wniosku o wstrzymanie decyzji o nakazie rozbiórki uzależniona jest, podobnie jak w przypadku innych decyzji, od istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnili, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować przewidziane w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi trudne do odwrócenia skutki bądź znaczną szkodę. Tym samym skarżący nie wykazali istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, w tym niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody o znacznej wartości lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności skarżący nie określili ani wartości obiektu ani też ewentualnej straty związanej z jego rozbiórką. Tymczasem uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia uniemożliwia jego merytoryczne rozpoznanie. W zażaleniu na powyższe postanowienie J.Dz. i J.Dz. zgodzili się z Sądem I instancji, który stwierdził, że wniosek o wstrzymanie nie został uzasadniony. Wskazali dalej jednak, że z analizy całości zgromadzonego w aktach materiału dowodowego wynikają okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji PWINB. Podano, że m.in. w post. II SA/Bk 352/06 WSA stwierdził, że Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania, szkoda nie musi mieć charakteru materialnego a trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Skarżący podnieśli przy tym, że ich sytuacja materialna jest zła. W związku z prowadzeniem gospodarstwa rolnego skarżący mają zaciągnięte kredyty. Wskazano też, że odległość przeznaczonego do rozbiórki budynku od miejsca ich zamieszkania wynosi 500 km. a wszelkie prace związane z rozbiórką i ewentualnym przewiezieniem obiektu byłyby niezwykle kosztowne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podkreślić należy, że strona występująca z wnioskiem nie wykazała, że w przedmiotowej sprawie mogą zaistnieć określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a przesłanki. Prócz bowiem złożenia wniosku skarżący nie powołali żadnych okoliczności, które uprawdopodobniłyby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przytoczenie natomiast okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności dopiero w zażaleniu na postanowienie sądu pierwszej instancji oddalające wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia, nawet w przypadku spełnienia tych przesłanek, jeżeli sądowi pierwszej instancji nie można zarzucić naruszenia prawa. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.