II SAB/Lu 436/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania z dnia 4 września 2000 r. w sprawie świadczeń z pomocy społecznej - w zakresie wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy postanawia odmówić przyznania Z. W. prawa pomocy. UZASADNIENIE W dniu 19 września 2014 r. Z. W. złożył skargę (uzupełnioną pismem procesowym z dnia 21 października 2014 r.) na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie wniosku skarżącego o wznowienie postępowania z dnia 4 września 2000 r. w sprawie dotyczącej świadczeń z pomocy społecznej, oznaczonej przez organ administracji numerem: "[...]" (wniosek z dnia 10 lipca 1997 r.). Jednocześnie skarżący zwrócił się o "pomoc prawną". Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zważył, co następuje: W świetle art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności złożonej przez nią skargi. Nawet zatem, jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 P.p.s.a., oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy. Oczywista bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 P.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Taka sytuacja ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 731). Skarga kwalifikuje się do odrzucenia w szczególności wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania z dnia 4 września 2000 r. w sprawie dotyczącej świadczeń z pomocy społecznej, oznaczonej przez organ administracji numerem "[..]" (wniosek z dnia 10 lipca 1997 r.). Z akt sądowych spraw o sygn. akt [..] wynika jednak, że skarżący Z. W. złożył już w dniu 19 sierpnia 2014 r. skargę na bezczynność Wójta Gminy N. w tożsamej sprawie (k. 3 akt sądowych spraw o sygn. akt [..]). Postępowanie we wskazanej wyżej sprawie jest w toku. Z powyższego wynika, że skarga Z. W. złożona w rozpoznawanej sprawie kwalifikuje się więc do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., co oznacza jej oczywistą bezzasadność w rozumieniu art. 247 P.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.