III SA/Wa 2071/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Kamil Kowalewski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2014 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2014 r. Pismem z dnia 19 września 2022 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: a) złożenie oryginały lub uwierzytelnionego odpisu z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie złożenia skargi, b) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona w dniu 6 lipca 2022 r. Skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm. – dalej: "P.p.s.a."), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. W myśl art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przesyłka z ww. wezwaniem została doręczona Skarżącej w dniu 6 października 2022 r. (k. 44 akt sądowych). Sąd przyjął przy tym, że miała w tym przypadku miejsce tzw. fikcja doręczenia, która dopuszczalna jest na gruncie procedury sadowoadministracyjnej, a regulowana jest przepisami art. 73 P.p.s.a. Opiera się ona na przyjęciu skutku doręczenia korespondencji niedostarczonej w rzeczywistości adresatowi w przypadku spełnienia określonych wymagań wskazanych przez ustawodawcę. Zgodnie z art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Jak wynika z kolei z art. 73 § 2 P.p.s.a., zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Natomiast zgodnie z art. 73 § 3 P.p.s.a., w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Wreszcie stosownie do art. 73 § 4 P.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z treści powołanych powyżej przepisów wynika, że doręczenie w trybie przewidzianym w art. 73 P.p.s.a. uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony fakt prawotwórczy, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe (tak NSA w wyroku z dnia 15 lutego 2016 r., II FSK 1762/15). Skoro, jak wynika z adnotacji na kopercie zawierająca przesyłkę kierowaną do Skarżącej, pierwsza nieudana próba doręczenia jaj korespondencji miała miejsce w dniu 22 września 2022 r., to czternastodniowy termin na jej odbiór, przewidziany w art. 73 § 3 P.p.s.a., upływał właśnie z dniem 6 października 2022 r. Z upływem tego też dnia przyjęty został więc przewidziany w art. 73 § 4 P.p.s.a. skutek w postaci doręczenia Skarżącej wezwania. Liczony od dnia doręczenia siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął zatem Skarżącej w dnia 13 października 2022 r. (czwartek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Skarżąca do tego dnia nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu w zakresie braków formalnych skargi. Konstatując należy zatem stwierdzić - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru. Jak natomiast stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z kolei art. 58 § 3 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ Skarżąca nie uczyniła zadość usunięciu ww. braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, podlegała ona odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a.