III SA/Kr 2050/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S., K. S. i F. S. – następców prawnych zmarłego F. S. na decyzję Wojewody z dnia 10 sierpnia 1993r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. UZASADNIENIE Pismem z dnia 4 października 1993r. F. S. wniósł skargę na decyzję Wojewody z dnia 10 sierpnia 1993r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 1994r., sygn. akt SA/Kr 2943/93 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe z powodu śmierci skarżącego. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podjął postępowanie sądowe w opisanej powyżej sprawie w związku z ustaleniem spadkobierców zmarłego skarżącego F. S. Spadkobiercy nie udzielili odpowiedzi na pytanie Sądu z dnia 31 stycznia 2014r. czy podtrzymują skargę i są zainteresowani dalszym prowadzeniem postepowania (dowody doręczenia pism sądu – k. 41-43). W dniu 8 grudnia 2014r. (data prezentaty Sądu) wpłynęło pismo, w którym cofnięto skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga w niniejszej sprawie została złożona 6 października 1993r., a więc przed dniem 1 stycznia 2004r. W konsekwencji podlega rozpoznaniu zgodnie z wyżej wskazaną zasadą. Jak wynika z treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne może nastąpić wyłącznie w sytuacji, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Po analizie akt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że nie zachodzą przesłanki, które powodowałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Wobec faktu, że cofnięcie skargi nastąpiło skutecznie, postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarga została skutecznie cofnięta. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.