II OPP 39/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Zofia Flasińska Marek Stojanowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K. K. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 637/10 w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania UZASADNIENIE W dniu 24 października 2011 r. K. K. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku (sygn. akt II SA/Bk 637/10) w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie II SA/Bk 637/101, zasądzenia od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł oraz zobowiązanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku do rozpoznania sprawy. Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] sierpnia 2010 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku przez organ dnia 24 września 2010 r. (data prezentaty sądu). W dniu 27 września 2010 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych oraz do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie 49 odpisów skargi. Po uzupełnieniu braków formalnych skargi i uiszczeniu wpisu sądowego Przewodniczący Wydziału II WSA w Białymstoku zarządzeniem z dnia 15 października 2010 r. wyznaczył termin rozprawy na dzień 30 listopada 2010 r. Rozprawę jednak odroczono z uwagi na złożony przez skarżącego wniosek dowodowy w sprawie do którego powinien odnieść się również organ. Sąd postanowił przesłać złożony na rozprawie wniosek organowi, zobowiązując do udzielenia odpowiedzi w terminie 14 dni. Zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2010 r. Przewodniczący Wydziału II WSA w Białymstoku wyznaczył drugi termin rozprawy na dzień 1 lutego 2011 r. Na rozprawie w dniu 1 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zawiesił postępowanie sądowe do czasu zakończenia postępowania w sprawie II SA/Bk 561/10. Postępowanie to zostało podjęte postanowieniem z dnia 17 marca 2011 r. Kolejny termin rozprawy został wyznaczony na dzień 26 maja 2011 r. (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 kwietnia 2011 r.). Na rozprawie w dniu 26 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zawiesił postępowanie sądowe do czasu rozpoznania sprawy przez organ administracji po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 listopada 2011 r. sygn. akt II SA/Bk 637/10. Skarżący w dniu 14 czerwca 2011 r. złożył zażalenie na powyższe postanowienie o zawieszeniu postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 lipca 2011 r. sygn. akt II OZ 660/11 uchylił zaskarżone postanowienie. Wnioskiem z dnia 16 sierpnia 2011 r. skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia NSA w zakresie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2011 r. odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia 28 lipca 2011 r. Po zwrocie akt z NSA zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Białymstoku z dnia 5 października 2011 r. został wyznaczony termin rozprawy na dzień 24 listopada 2011 r. Po przeprowadzeniu rozprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 24 listopada 2011 r. oddalił skargę K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] sierpnia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga K. K. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podnieść, że skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. W tej sprawie nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Termin pierwszej rozprawy został wyznaczony już po dwóch miesiącach od daty wpływu skargi do sądu. Na rozprawie tej skład orzekający doszedł do przekonania, że złożony przez skarżącego wniosek dowodowy wymaga ustosunkowania się przez organ do stawianych w nim twierdzeń i z tego powodu odroczył rozprawę. Na kolejnej rozprawie Sąd powziął wiadomość o toczącym się równolegle postępowaniu w sprawie II SA/Bk 561/10, zatem uznając że rozstrzygnięcie sprawy II SA/Bk 637/10 zależy od ostatecznego zakończenia postępowania w sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd nie podejmował więc czynności procesowych do czasu ustania przyczyny zawieszenia. Po podjęciu postępowania sądowego, sprawa niezwłocznie została skierowana na rozprawę. Po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 26 maja 2011 r. Sąd wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania. Sąd uznał bowiem, że postępowanie toczące się pod sygn. akt II SA/Bk 561/10 stanowi zagadnienie wstępne w sprawie II SA/Bk 637/10. Dopiero na etapie kontroli instancyjnej, okazało się że Sąd I instancji nieprawidłowo ustalił związek pomiędzy ww. postępowaniami i błędnie zastosował art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednakże samo błędne zawieszenie postępowania nie może skutkować przyjęciem, że w postępowaniu sądowym doszło z tego powodu do nieuzasadnionej przewlekłości postępowania. Po uchyleniu w dniu 28 lipca 2011 r. przez NSA postanowienia o zawieszeniu postępowania oraz po rozpoznaniu wniosku skarżącego o uzupełnienie ww. postanowienia NSA, sprawa została bezzwłocznie przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku i skierowana w dniu 5 października 2011 r. (czyli jeszcze przed złożeniem skargi na przewlekłość postępowania) na termin rozprawy w dniu 24 listopada 2011 r. Niewątpliwie sprawa sądowoadministracyjna ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] sierpnia 2010 r. (od dnia jej przekazania przez organ do dnia 24 listopada 2011 r. w którym zapadł wyrok oddalający skargę) trwała 14 miesięcy. Nie można jednak uznać a priori, że każde długotrwałe postępowanie można uznać za przewlekłe. Pojęcie przewlekłości nie jest wprost zależne od długości toczącego się postępowania. Jedynie tylko nadmierne odstępstwa od czasu koniecznego do wykonania określonych czynności sądowych mogą zostać uznane za tworzące stan nieuzasadnionej zwłoki. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu sądowym toczącym się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 637/10 nie odnotowano nadmiernych odstępstw od czasu koniecznego do wykonania określonych czynności, terminowo podejmowano poszczególne czynności sądowe, tym samym nie naruszono prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł o oddaleniu skargi na przewlekłość postępowania.