II FSK 117/15

SENTENCJA II FSK 117/15 P O S T A N O W I E N I E Dnia 21 grudnia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: w składzie: Sędzia NSA Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. mbH z siedzibą w Niemczech o sprostowanie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt II FSK 117/15 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 851/14 w sprawie ze skargi M. mbH z siedzibą w Niemczech na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt II FSK 117/15 w ten sposób, że na stronie 16 w linijce 8 i 7 od dołu przywołane słowa w brzmieniu "(...)kontrolowana interpretacja indywidualna(...)" i słowa "(...)Przy ponownym wydaniu interpretacji Minister Finansów(...)" zastąpić słowami w brzmieniu "(...)kontrolowana decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (...)" i słowami w brzmieniu "(...) Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ podatkowy II instancji(...)" UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt II FSK 117/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 851/14 uwzględniającego skargę M. mbH z siedziba w Niemczech (dalej jako :"Spółka") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 grudnia 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011 r. Pismem z dnia 27 listopada 2015 r. pełnomocnik Spółki wniósł, na podstawie art. 156 § 1 i art. 166 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.", o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w przywołanym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, w ten sposób, by w uzasadnieniu do przedmiotowego wyroku zamiast słów: "Jednakże pomimo błędnego uzasadnienia, samo rozstrzygnięcie wydane przez Sąd pierwszej instancji odpowiada prawu, bowiem kontrolowana interpretacja indywidualna naruszała art. 6 ust. 1 pkt 10a) u.p.d.o.p. Przy ponownym wydaniu interpretacji Minister Finansów będzie zobowiązany uwzględnić ocenę prawną przedstawioną przez Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym wyroku." zamieścić słowa "Jednakże pomimo błędnego uzasadnienia, samo rozstrzygnięcie wydane przez Sąd pierwszej instancji odpowiada prawu, bowiem kontrolowana decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowy od osób prawnych za 2011 r. naruszała art. 6 ust. 1 pkt 10a) u.p.d.o.p. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ podatkowy II instancji będzie zobowiązany uwzględnić ocenę prawną przedstawioną przez Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym wyroku." Wniosek ten pełnomocnik uzasadnił tym, że w wydanym uzasadnieniu do przedmiotowego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny błędnie wskazał, iż przedmiotem powyższego rozstrzygnięcia była interpretacja indywidualna oraz w konsekwencji to Minister Finansów będzie zobowiązany uwzględnić ocenę prawną zawartą w powyższym wyroku. Tymczasem przedmiotem rozstrzygnięcia Naczelnego Sadu Administracyjnego była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011 r. i to organ podatkowy drugiej instancji będzie zobowiązany uwzględnić ocenę prawną przedstawiona przez Naczelny Sąd Administracyjny w przedmiotowym wyroku, a nie Minister Finansów, jak omyłkowo wskazał Naczelny Sąd Administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 156 P.p.s.a., sprostować można w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. komentarz do art.156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2009) Trafnie we wniosku zwrócił uwagę pełnomocnik Spółki, że na stronie 16 w linijce 9 i 7 od dołu, Naczelny Sąd Administracyjny błędnie / omyłkowo wskazał, że przedmiotem kontroli sądowej była interpretacja indywidualna Ministra Finansów. Na podstawie stanu sprawy nie ulega wątpliwości, że chodzi o decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie oraz w konsekwencji, że to Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie będzie zobowiązany uwzględnić ocenę prawną zawartą w powyższym wyroku. Jest to oczywista omyłka pisarska. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny ze wskazanych powyżej przyczyn. postanowił na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a., na wniosek Spółki, sprostować oczywistą omyłkę pisarską ze strony 16 wiersz 8 i 7 od dołu i przywołane słowa "(...)kontrolowana interpretacja indywidualna (...)" zastąpić słowami "(...) kontrolowana decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie(...)" oraz słowa "(...) Przy ponownym wydaniu interpretacji Minister Finansów (...)" zastąpić słowami "(...) Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ podatkowy drugiej instancji (...)"