I OSK 1751/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 18 października 2022 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w sprawie ze skargi kasacyjnej A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 maja 2022 r. sygn. akt II SA/Lu 15/22 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 27 października 2021 r., nr SKO.41/3141/OS/2021 w przedmiocie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: odrzucić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. UZASADNIENIE Uzasadnienie: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 27 października 2021 r., nr SKO.41/3141/OS/2021, w przedmiocie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej, wyrokiem z 31 maja 2022 r., sygn. akt II SA/Lu 15/22, oddalił skargę oraz przyznał adwokatowi J. K. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 295,20 zł, w tym 55,20 zł z tytułu podatku od towarów i usług. A. S. w skardze kasacyjnej złożonej od powyższego wyroku zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie został wyposażony w prawo wstrzymania wykonania orzeczenia (wyroku lub postanowienia) wojewódzkiego sądu administracyjnego, zaskarżonego skargą kasacyjną. Przepisy przewidują jedynie możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego w wypadku wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 284 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a.") lub wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będących przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a.). Oznacza to, że powyższe regulacje prawne nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna wniesiona w przedmiotowej sprawie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak jest innych przepisów w p.p.s.a., jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania nieprawomocnego wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2019 r., sygn. akt I OSK 774/19). Tym samym nie istnieje podstawa prawna do wstrzymania wykonania wyroku Sądu I instancji. Strona skarżąca kasacyjnie także nie wskazała podstawy prawnej swojego żądania. Mając zatem na uwadze, że skarżący kasacyjnie wnioskiem o wstrzymanie wykonania objął zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wniosek ten należało odrzucić. Żądanie to nie ma oparcia w przepisach prawa, co czyni przedmiotowy wniosek niedopuszczalnym. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.