II W 288/18

<p>Sygn. akt IIW 288/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 27 listopada 2018 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Mrągowie, II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Wojciech Szałachowski</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Ewelina Rabuczewska</p> <p>przy udziale oskarżyciela publicznego: nie stawił się.</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 22/11/2018 r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B.</span> syna <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">M. z domu C.</span>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->obwinionego o to, że:</strong> </p> <p>I. W <span class="anon-block">M.</span> nie wypłacił od 11 lutego 2018 roku do dnia 05.04.2018 r. wynagrodzenia za pracę za miesiąc styczeń 2018 r. dla p. <span class="anon-block">A. D. (1)</span> w wysokości brutto 2.100 złotych (netto 1.530 zł),</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 282;art. 282 § 1;art. 282 § 1 pkt. 1)">art. 282 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks Pracy</a> (Dz.U. z 2018 r. poz. 108 ze zmianami oraz z 2018 r. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 94 pkt. 5 poz. 305)">poz. 305</a>) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 85;art. 85 § 1;art. 85 § 2;art. 85 § 86;art. 85 § 1;art. 94;art. 94 pkt. 5)">art. 85 § 1 i 2, 86 § 1, art. 94 pkt 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks Pracy</a> (Dz.U. z 2018 r. poz. 108 ze zmianami oraz z 2018 r. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 94 pkt. 5 poz. 305)">poz. 305</a>). </strong> </p> <p>II. W <span class="anon-block">M.</span> nie wypłacił od 11 lutego 2018 roku do dnia 05.04.2018 r. ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy dla p. <span class="anon-block">A. D. (1)</span> w wysokości 701,00 złotych,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 282;art. 282 § 1;art. 282 § 1 pkt. 1)">art. 282 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks Pracy</a> (Dz.U. z 2018 r. poz. 108 ze zmianami oraz z 2018 r. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 171 § 1 poz. 305)">poz. 305</a>) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 171;art. 171 § 1)">art. 171 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks Pracy</a> (Dz. U. z 2018 r. poz. 108 ze zmianami oraz z 2018 r. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 171 § 1 poz. 305)">poz. 305</a>). </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->ORZEKA:</strong> </p> <p>I.  Obwinionego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B.</span> </strong> uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 282;art. 282 § 1;art. 282 § 1 pkt. 1)">art. 282 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeksu Pracy</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 9;art. 9 § 2)">art. 9 § 2</a> KW , i przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 39;art. 39 § 1;art. 39 § 2)">art. 39 § 1 i § 2</a> kw skazuje go na <strong> <!-- -->karę grzywny w wysokości 300 zł (trzystu złotych); </strong> </p> <p>II.  Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 30 złotych tytułem opłaty i obciąża go zryczałtowanymi kosztami postępowania w kwocie 100 złotych.</p> <p>Sygn. akt II W 288/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p> <span class="anon-block">M. B.</span> prowadził działalność gospodarczą w postaci <span class="anon-block"> firmy KANTOR- (...)</span>, znajdującej się na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span> .</p> <p>W dniu 05 kwietnia 2018 roku Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w <span class="anon-block">O.</span> przeprowadził kontrolę dotyczącą sprawdzenia przestrzegania przepisów z zakresu prawnej ochrony stosunku pracy ze szczególnym uwzględnieniem przepisów dotyczących wynagrodzenia za pracę i innych świadczeń (d. protokół kontroli k. 5-7).</p> <p>Podczas kontroli <span class="anon-block"> firmy (...)</span> ustalono, że pracodawca ten nie wypłacił wynagrodzenia za pracę za styczeń 2018 roku, dla <span class="anon-block">A. D. (2)</span>, z którym to pracownikiem <span class="anon-block">M. B.</span> rozwiązał stosunek pracy z dniem 31 stycznia 2018 roku. Nadto też nie wypłacił w terminie, należnego dla <span class="anon-block">A. D. (2)</span>, ekwiwalentu za nie wykorzystany urlop w wysokości 701,00 złotych (d. protokół kontroli k. 5-7).</p> <p>Niezależnie od tego ustalono, że obwiniony uiścił na rzecz pracownika należne mu świadczenia tj. wynagrodzenie i ekwiwalent niezwłocznie po zapoznaniu się z treścią nakazu (bezsporne).</p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">M. B.</span> nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż wstrzymał wypłatę dla pana <span class="anon-block">D.</span> za miesiąc styczeń 2018r., z uwagi na treść art. 282 kodeku pracy, który mówi o tym, że za wadliwie wykonanie pracy wynagrodzenie nie przysługuje. Uważa, że miał do tego prawo, gdyż <span class="anon-block">A. D. (1)</span> spowodował straty jego firmy na kwotę ponad 4000 złotych. Chodziło o skup złotego łańcuszka. Pan <span class="anon-block">A. D. (1)</span> pracował u niego w lombardzie. Na koniec 2017 roku, <span class="anon-block">A. D. (1)</span> przyjął łańcuszek, rzekomo złoty, a okazało się, że to był tombak. Była to kwota ponad 4000 złotych. Robił remanent, bo zamykał działalności i ustalił u zaprzyjaźnionego złotnika, że łańcuszek nie jest złoty. Rozwiązał umowę z panem <span class="anon-block">D.</span>, nie pamięta w jakim trybie. Był u radcy prawnego z zapytaniem i radca ten potwierdził, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 282)">art. 282 kodeksu pracy</a> ma tu zastosowanie. W lutym 2018 roku pan <span class="anon-block">D.</span> nie pracował u niego i nie miał z nim kontaktu. Nie pamięta kiedy miał z nim kontakt osobisty. Później pan inspektor wkroczył, i też nie umiał mu powiedzieć, kiedy można zastosować <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 282)">art. 282 kodeksu pracy</a>. Dodał, że w tej sprawie prowadzone jest dochodzenie policyjne, w sprawie oszustwa. Połączył to z wynagrodzeniem i nie wypłacił ekwiwalentu. Lista obecności w styczniu przez pana <span class="anon-block">D.</span> nie była podpisana. Inspektor miała to ustalić czy on w styczniu pracował. Wyjaśnił nadto, że po otrzymaniu nakazu przez inspektora wypłacił wynagrodzenie i ekwiwalent. Był przekonany, że działa w ramach uprawnień zgodnych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">kodeksem pracy</a> (d. wyjaśnienia obwinionego k. 38)</p> <p>Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, w zakresie w jakim nie przyznał się on do popełnienia zarzucanego mu czynu.</p> <p>Zgodnie z art. 282 § 1 pkt 1 <span class="anon-block"> (...)</span> odpowiedzialności za wykroczenie podlega ten, kto wbrew obowiązkowi nie wypłaca w ustalonym terminie wynagrodzenia za pracę lub innego świadczenia przysługującego pracownikowi albo uprawnionemu do tego świadczenia członkowi rodziny pracownika, wysokość tego wynagrodzenia lub świadczenia bezpodstawnie obniża albo dokonuje bezpodstawnych potrąceń.</p> <p>W zeznań słuchanego w sprawie świadka <span class="anon-block">A. D. (2)</span> jednoznacznie wynika, iż w <span class="anon-block"> firmie (...)</span> pracował do końca stycznia 2018 roku. Listę obecności podpisywał zawsze raz na miesiąc, za styczeń listy obecności nie podpisywał. Na początku stycznia pan <span class="anon-block">B.</span> poinformował go, że z przyczyn ekonomicznych musi zamknąć lombard. Dodał, że jak przyszedł termin wypłaty to pracodawca poinformował go, że jeden z łańcuszków był podrobiony. Zeznał nadto, iż nie jest złotnikiem, rozpoznawania uczył go pan <span class="anon-block">B.</span>. Przyjął łańcuszek w zastaw, który był wart 4200 złotych. Klient nie odebrał łańcuszek i został on wystawiony na sprzedaż. Dodał nadto, że w rezultacie otrzymał pieniądze z tytułu wynagrodzenia i ekwiwalentu. Nie był wyzwany w żadnej sprawie w sprawie oszustwa (d. zeznania <span class="anon-block">A. D. (2)</span> k. 39).</p> <p>Sąd zważył , co następuje:</p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">M. B.</span> w <span class="anon-block">M.</span> nie wypłacił od 11 lutego 2018 roku do dnia 05.04.2018 r. wynagrodzenia za pracę za miesiąc styczeń 2018 r. dla p. <span class="anon-block">A. D. (1)</span> w wysokości brutto 2.100 złotych (netto 1.530 zł) oraz nie wypłacił od 11 lutego 2018 roku do dnia 05.04.2018 r. ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy dla p. <span class="anon-block">A. D. (1)</span> w wysokości 701,00 złotych.</p> <p>W tym stanie sprawy obwiniony swoim czynem wyczerpał dyspozycję wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 282;art. 282 § 1;art. 282 § 1 pkt. 1)">art. 282 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks Pracy</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 85;art. 85 § 1;art. 85 § 2;art. 86;art. 86 § 1;art. 94;art. 94 pkt. 5)">art. 85 § 1 i 2, art. 86 § 1, art. 94 pkt 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.</a> – Kodeks oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 282;art. 282 § 1;art. 282 § 1 pkt. 1)">art. 282 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks Pracy</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 171;art. 171 § 1)">art. 171 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks Pracy</a>.</p> <p>W tym miejscu należy wskazać, że po pierwsze odpowiedzialność za wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 282)">art. 282 Kodeksu Pracy</a> można przypisać tylko temu sprawcy, z którego winy nie doszło do niewypłacenia należnych pracownikowi świadczeń pieniężnych. W przedmiotowej sprawie zawinienie obwinionego jest ewidentne albowiem nie istniała żadna obiektywna przyczyna, która mogłaby usprawiedliwiać niewypłacenie należnych <span class="anon-block">A. D. (2)</span> świadczeń. W szczególności, co oczywiste, przyczyną tą nie był brak dochodów po stronie pracodawcy, jak również okoliczność, że przyjęto w komis łańcuszek rzekomo złoty.</p> <p>Po drugie wskazać należy, że pracownik ponosi odpowiedzialność materialną, gdy następstwem winy w jego działaniu lub zaniechaniu jest szkoda. Szkoda, która jest przesłanką odpowiedzialności materialnej praw pracowników rozumiana jest jako rzeczywista strata poniesiona przez pracodawcę. Pracownik ponosi odpowiedzialność jedynie wtedy gdy pomiędzy szkodą, a działaniem lub zaniechaniem pracownika, z którego wynikła szkoda, zachodzi związek przyczynowy między bezprawnym zachowaniem pracownika, a szkodą.</p> <p>W tej sytuacji powoływanie się obwinionego na to, że z winy pracownika powstała szkoda, co w konsekwencji miało by go uprawniać do wstrzymania wynagrodzenia za pracę i niewypłacenia ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy, jest całkowicie błędne.</p> <p>Wskazać przecież należy, że to sam obwiniony w swoich wyjaśnieniach (vide k. 38) stwierdził, że ustalenie łańcuszek nie jest złotym, ustalił w toku remanentu i u zaprzyjaźnionego złotnika. Obwiniony nadto wskazał, że złożył w tej sprawie zawiadomienie w sprawie popełnienia oszustwa (ibidem).</p> <p>W tej sytuacji żadną miarą nie można uznać, że istnieją jakiekolwiek przesłanki odpowiedzialności <span class="anon-block">A. D. (2)</span> za szkodę wyrządzoną pracodawcy, skoro przecież, jak twierdzi obwiniony, doszło do popełnienia przestępstwa na jego szkodę. Okoliczność ta całkowicie ekskulpuje pracownika, albowiem postała szkoda nie była następstwem winy w jego działaniu lub zaniechaniu, tym bardziej przecież, że po pierwsze nie miał wiedzy specjalnej w zakresie złotnictwa, nie przeszedł żadnego kursu, a nadto na dzień orzekania również nie miał żadnej wiedzy na okoliczność, czy łańcuszek był złoty, czy też nie.</p> <p>W tej sytuacji obwiniony swoim działaniem wyczerpał ustawowe znamiona zarzucanych mu wykroczeń.</p> <p>Sąd orzekł w stosunku do obwinionego karę grzywny 300 złotych stosując przy tym przepis art. 39 § 1 KW.</p> <p>Orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości czynu. Jest odpowiednia do cech osobowości obwinionego, do tej pory niekaranego za podobne wykrocznie ani za przestępstwo. W ocenie Sądu zachodzą okoliczności do złagodzenia kary w rozumieniu przepisu art. 39 KW. Obwiniony wypłacił zaległe świadczenia niezwłocznie po zapoznaniu się z nakazem Inspektora Pracy. Charakter i okoliczności czynu jak i wymienione wyżej właściwości i warunki osobiste sprawcy przemawiają za złagodzeniem dolnego progu kary.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd orzekł jak w punkcie II wyroku, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119 § 1 k.p.</a>o.w.</p> </div>