I SA/Bk 697/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), Sędziowie sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Świętochowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi L. W. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania do ponownego rozpoznania sprawy dot. przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2014 r. oddala skargę. UZASADNIENIE Pan L. W. (dalej powoływany także jako: Skarżący) w dniu [...] maja 2014 r., złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w B. wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014, w którym zadeklarował pakiet 2 – Rolnictwo ekologiczne, wariant 2.1 - Uprawy rolnicze (dla których zakończono okres przestawiania) na powierzchni 13,53 ha, wariant 2.5 - Uprawy warzywne (dla których zakończono okres przestawiania) na powierzchni 1,90 ha, wariant 2.9 - Uprawy sadownicze i jagodowe (dla których zakończono okres przestawiania) na powierzchni 0,25 ha. W dniach od [...] do [...] lipca 2014 r. w gospodarstwie Skarżącego została przeprowadzona kontrola w zakresie kwalifikowalności powierzchni (nr raportu [...]) i w zakresie programu rolnośrodowiskowego (nr raportu [...]), podczas których stwierdzono nieprawidłowości mające wpływ na pomniejszenie płatności rolnośrodowiskowej. Po rozpatrzeniu posiadanego materiału dowodowego, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] orzekł o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2014. Po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego, w którym zarzucił organowi przeprowadzenie nieprawidłowych obmiarów działek, Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez Kierownika Biura Powiatowego ARMiR w B. Organ odwoławczy, wskazując na istotę postępowania odwoławczego stwierdził, że organ I instancji prowadząc postępowanie w niniejszej sprawie, z nienależytą starannością dokonał analizy raportu z czynności kontrolnych nr [...] w zakresie programu rolnośrodowiskowego. Mimo stwierdzenia przez inspektorów terenowych podczas kontroli na miejscu na działce rolnej oznaczonej identyfikatorem FD na powierzchni 0,11 ha uprawy ziemniaka jadalnego, tj. innej uprawy niż zadeklarował we wniosku z dnia [...] maja 2014 r. (marchew jadalna), to nie uwzględnił jej przy obliczaniu wielkości płatności rolnośrodowiskowej w wariancie 2.5 - Uprawy warzywne (z certyfikatem zgodności), co jest niezgodne z § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 361 ze zm.). Zdaniem organu odwoławczego, wysokość naliczonej przez organ I instancji kwoty płatności w wariancie 2.5 nie znajduje odzwierciedlenia w aktach sprawy. Sposób jej ustalenia nie został wskazany przez organ I instancji w uzasadnieniu decyzji. Tym samym, na dzień orzekania przez organ II instancji, nie można jednoznacznie stwierdzić, że wysokość płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego w wariancie 2.5 przez organ I instancji jest prawidłowa. Na powyższą decyzję Skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zarzucając brak uchylenia decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B., zastosowanie nieprawidłowej (niedokładnej) metody pomiarów działek zastosowana podczas kontroli na miejscu, a wobec powyższego błędne zastosowanie kodów nieprawidłowości DR52, DR50, DR13- oraz nieuwzględnienie i nie wpisanie do protokołu uprawy ziemniaka i ogrodu z warzywami około 15 arów. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Podstawę prawną wydanego przez Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. rozstrzygnięcia stanowił art. 138 § 2 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, gdy organ odwoławczy stwierdzi, że decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Przyjmuje się, że wydanie decyzji kasacyjnej uzasadnione jest wówczas, gdy organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, bądź przeprowadził je z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu czyniącym sprawę niewyjaśnioną w całości, co z kolei nie pozwala na skorzystanie przez organ odwoławczy z możliwości przewidzianej w art. 136 k.p.a. Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Tak więc przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja kasacyjna, a zatem nie decyzja rozstrzygająca merytorycznie sprawę co do istoty, a jednie przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji Sąd bada zatem, czy zachodziły przesłanki uprawniające organ do uchylenia rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. nie jest natomiast władny odnosić się do meritum sprawy. Odnosząc powyższe rozważania do zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył art. 138 § 2 k.p.a., albowiem należycie uzasadnił potrzeby przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Jak wskazał organ odwoławczy, organ I instancji nienależycie ocenił raport z czynności kontrolnych nr [...]w zakresie programu rolnośrodowiskowego, co skutkowało tym, że jego treść nie znalazła odzwierciedlenia w wydanej przez tenże organ decyzji. Powyższe skutkowało tym, że wysokość naliczonej i przyznanej Skarżącemu płatności w wariancie 2.5 nie znajdowała odzwierciedlenia w aktach sprawy. Organ odwoławczy przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazał, jakie okoliczności mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wymagają zbadania przez organ pierwszej instancji. Odnosząc się do treści skargi, wyjaśnić Skarżącemu należy że podniesione w niej zarzuty dotyczące nieprawidłowości związanych z dokonanymi pomiarami działek nie mogły mieć wpływu na ocenę zgodności z prawem wydanej decyzji. Jak wskazano na wstępie zaskarżona przez Skarżącego decyzja nie miała charakteru decyzji merytorycznej, nie przyznawała, ani nie odbierała Skarżącemu określonych płatności, a jedynie miała charakter formalny, przekazujący sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Dopiero organ I instancji, wydając ponownie decyzję w sprawie, rozstrzygnie o wysokości należnych Skarżącemu płatności rolnośrodowiskowych za 2014 r. W tym stanie rzeczy decyzja kasacyjna organu odwoławczego została wydana w granicach określonych w art. 138 § 2 k.p.a. Jako, że w sprawie nie stwierdzono naruszenia przepisów prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono o oddaleniu skargi.