II Ca 1316/18

<p>Sygnatura akt II Ca 1316/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 listopada 2018 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Krakowie II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="216"/> <col width="494"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Jarosław Tyrpa</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SO Anna Nowak (sprawozdawca)</p> <p>SR (del.) Marcin Hałgas</p> </td> </tr> </table> <p>Protokolant: starszy sekretarz sądowy Ewelina Hazior</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2018 r. w Krakowie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">P. M.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">F. M.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – Nowej Huty w Krakowie</p> <p>z dnia 7 marca 2018 r., sygnatura akt I C 2829/13/N</p> <p>1.  oddala apelację;</p> <p>2.  zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.</p> <p> <em> <!-- --> SSR Marcin Hałgas SSO Jarosław Tyrpa SSO Anna Nowak </em> </p> <p>Sygn. akt II Ca 1316/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>wyroku z dnia 28 listopada 2018 roku</p> <p>Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy oddalił powództwo <span class="anon-block">P. M.</span> o zasądzenie od <span class="anon-block">F. M.</span> na jego rzecz kwoty 3.500,00 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 10 stycznia 2013 roku do dnia zapłaty i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 617,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, a także nakazał ściągnięcie od powoda na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.360,00 zł tytułem wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa.</p> <p>Orzeczenie zapadło w następującym stanie faktycznym.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">F. M.</span> kupił samochód marki <span class="anon-block">P. (...)</span> w 2005 roku od Polaka. Pojazd był już wówczas przystosowany do ruchu lewostronnego. Pozwany co roku jeździł na przeglądy rejestracyjne i raz był dodatkowo na przeglądzie powypadkowym. Nigdy nie miał problemów z dopuszczeniem tego pojazdu do ruchu.</p> <p>Pozwany umieścił w serwisie aukcyjnym Allegro ogłoszenie o sprzedaży samochodu marki <span class="anon-block">P. (...)</span> podając m.in. informację, że ma on przebieg 225.000 km a także, że istnieje możliwość sprawdzenia auta w wybranej stacji diagnostycznej. Przed sprzedażą pozwany informował powoda o przebiegu samochodu, który był podany w ogłoszeniu i widoczny na liczniku i o wszystkich jego mankamentach. Pozwany m.in. poinformował powoda o tym, że samochód został sprowadzony z zagranicy, pokazywał mu, jakie są różnice z wersją produkowaną na rynek europejski – umieszczenie otwierania wlewu paliwa, linki do otwierania maski i fotele. Powód oglądnął cały samochód, sprawdził jego silnik i zawieszenie. Następnie razem z żoną powód dokonał jazdy testowej. Pozwany proponował powodowi sprawdzenie samochodu na stacji diagnostycznej. Nie skorzystał on jednak z tej propozycji.</p> <p>W dniu 17 października 2012 roku strony zawarły umowę sprzedaży samochodu marki <span class="anon-block">P. (...)</span>. TD o <span class="anon-block">nr rejestracyjnym (...)</span> ustalając cenę zakupu na kwotę 5.900,00 zł. W umowie tej zawarto m.in. stwierdzenie, że pojazd nie ma ukrytych wad technicznych, a kupujący potwierdził znajomość jego stanu technicznego. Pod koniec listopada 2012 roku powód skontaktował się z pozwanym pytając, czy pozwany dysponuje lampami do samochodu takimi, jakie były w nim zamontowane, ponieważ jego żona je rozbiła.Pismem z dnia 10 stycznia 2013 roku powód, reprezentowany przez <span class="anon-block">(...)</span> Towarzystwo Ubezpieczeń <span class="anon-block">(...)</span>S.A., wezwał pozwanego do zapłaty 3.500,00 zł tytułem obniżenia ceny sprzedaży samochodu marki <span class="anon-block">P. (...)</span>., która to kwota stanowiła różnicę między wartością rzeczy wolnej od wad a wartością z uwzględnieniem istniejących wad. Zdaniem powoda fakt przebudowy pojazdu polegającej na przystosowaniu go do ruchu lewostronnego, wpływa na jego wartość i użyteczność, a przede wszystkim na bezpieczeństwo jazdy. Pozwany nie poinformował o tym fakcie powoda ani w warunkach aukcji, ani podczas zawierania umowy sprzedaży. Pismem z dnia 22 stycznia 2013 roku pozwany poinformował <span class="anon-block">(...)</span> Towarzystwo Ubezpieczeń <span class="anon-block">(...)</span> S.A., że przed sprzedażą proponował powodowi wizytę w dowolnie wybranej stacji diagnostycznej, z czego ten nie skorzystał. Skoro samochód przeszedł badanie techniczne, na podstawie którego dopuszczono go do ruchu, nie może być mowy o wadzie zmniejszającej jego użyteczność i obniżeniu bezpieczeństwa jazdy. W pismach z dnia 13 marca 2013 roku i z dnia 26 marca 2013 roku strony podtrzymały swoje stanowiska. Przystosowanie przedmiotowego samochodu do ruchu prawostronnego zostało wykonane w sposób poprawny, zapewniający temu pojazdowi walory umożliwiające dopuszczenie go do ruchu prawostronnego. Nie ma on w związku z powyższym wady zmniejszającej jego użyteczność. Osoba o wykształceniu mechanika samochodowego na podstawie wyglądu układu kierowniczego powinna stwierdzić na podstawie oględzin zewnętrznych, że ten pojazd pochodzi z rynku brytyjskiego. Świadczy o tym również okoliczność, że fotel pasażera ma regulację wysokości siedziska i podparcia lędźwiowego, czego nie posiada fotel kierowcy, miejsce otwierania pokrywy silnika i elementy konstrukcyjne układu klimatyzacji.</p> <p>Powyższe okoliczności Sąd Rejonowy ustalił na postawie dokumentów dołączonych do pozwu i do odpowiedzi na pozew. Dokonując ustaleń faktycznych Sąd I instancji ponadto w pełni oparł się na twierdzeniach pozwanego. Zeznania powoda Sąd wykorzystał tylko o tyle, o ile znajdowały potwierdzenie w przesłuchaniu pozwanego. Ustalając stan faktyczny Sąd Rejonowy wykorzystał opinie biegłego sądowego w zakresie wyceny wartości rynkowej pojazdów i kalkulacji kosztów naprawy mgr inż. <span class="anon-block">A. N. (1)</span>, które w jego ocenie zostały sporządzone zgodnie ze zleceniem Sądu, w sposób rzetelny i przejrzysty, a tok rozumowania biegłego i jego wnioski były łatwe do zanalizowania, Dodatkowo wnioski z niej wynikające były jednoznaczne.</p> <p>Jak wskazuje Sąd Rejonowy w swoich rozważaniach obie strony toczącego się postepowania składały liczne zarzuty do opinii biegłego odnosząc się w dużym stopniu do twierdzeń nie mających wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd ten podkreślił, że powód kupił od pozwanego trzynastoletni, używany samochód, musiał się więc liczyć z tym, że niektóre jego elementy będą zużyte stosownie do jego wieku i stopnia eksploatacji. Jedyną wadą, tego pojazdu, na której istnienie powoływał się powód, było przełożenie jego układu kierowniczego i hamulcowego. Na tej okoliczności – zgodnie z zaleceniami Sądu – skoncentrował się biegły, a zdaniem Sądu jego wywody w tym zakresie były słuszne, jasne i przekonujące. Z tych względów Sąd I instancji oddalił wniosek powoda o przeprowadzenie kolejnej opinii uzupełniającej bądź dowodu z opinii kolejnego biegłego uznając, że wniosek ten został złożony ze względu na niekorzystną dla powoda opinię, zaś jej przeprowadzenie prowadziłoby jedynie do przewłoki postępowania i obciążenia stron niepotrzebnymi kosztami.</p> <p>Dokonując analizy zeznań stron pod kątem poinformowania powoda o przerobieniu spornego pojazdu Sąd Rejonowy oparł się na opinii biegłego sądowego, który wypunktował detale, w oparciu o które człowiek znający się na mechanice samochodowej zorientowałby się, że samochód wyprodukowano do ruchu lewostronnego, co w ocenie tego Sądu stanowi jeden z argumentów dla uznania prawdziwości twierdzenia pozwanego, że poinformował powoda o wszelkich właściwościach sprzedawanego pojazdu.</p> <p>Sąd Rejonowy oddalił wniosek pozwanego o ponowne przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron w związku z nieprzerejestrowaniem przez powoda samochodu na jego osobę, z uzasadnieniem, iż okoliczność ta pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.</p> <p>Apelację od tego wyroku wniósł powód, zaskarżając go w całości, zarzucając:</p> <p>1. naruszenie prawa materialnego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 556;art. 556 § 1)">art. 556 § 1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 560;art. 560 § 1)">560 § 1 k.c.</a> w brzmieniu obowiązującym do dnia 25 grudnia 2014 roku poprzez:</p> <p>a) ustalenie, iż pozwany poinformował powoda o wszelkich właściwościach sprzedawanego pojazdu i nie wprowadził powoda w błąd poprzez udzielenie powodowi informacji, że samochód nie został sprowadzony z Wielkiej Brytanii, podczas gdy pozwany nie udzielił powodowi informacji o przystosowaniu pojazdu do ruchu prawostronnego i sprowadzeniu pojazdu z Wielkiej Brytanii;</p> <p>b) ustalenie, iż przełożenie układów hamulcowego i kierowniczego nie jest wadą;</p> <p>c) ustalenie, iż powodowi nie przysługuje możliwość złożenia oświadczenia o obniżeniu ceny, gdyż samochód nie jest obciążony żadną wadą, podczas gdy biegły wskazał, że samo „przerobienie" samochodu obniża jego wartość o 2 000,00 zł brutto w porównaniu z samochodami pochodzącymi z rynku europejskiego;</p> <p>2. Naruszenie prawa procesowego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> poprzez:</p> <p>a) sprzeczność ustaleń Sądu z zebranym w sprawie materiałem dowodowym w postaci przyjęcia, że kwestia wykonania przełożenia układu hamulcowego i kierowniczego, a tym samym przystosowanie pojazdu do ruchu prawostronnego nie wpływa na jego wartość, podczas gdy biegły wskazał w opinii, że wartość przedmiotowego samochodu powinna być niższa o 2 000,00 zł brutto;</p> <p>b) ustalenie, że pozwany informował powoda o kwestii przystosowania pojazdu do ruchu prawostronnego podczas gdy pozwany zeznał, że nie uznał tej informacji jako istotnej i nie przekazał jej powodowi;</p> <p>3. Błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, a to:</p> <p>a) ustalenie, że wykonanie przełożenia układu hamulcowego i kierowniczego, a tym samym przystosowanie pojazdu do ruchu prawostronnego nie wpływa na jego wartość, podczas gdy biegły wskazał w opinii głównej, że wartość przedmiotowego samochodu powinna być niższa o 2000.00 zł brutto;</p> <p>b) ustalenie, że pozwany informował powoda o kwestii przystosowania pojazdu do ruchu prawostronnego, podczas gdy pozwany zeznał, że nie uznał tej informacji jako istotnej i nie przekazał jej powodowi;</p> <p>c) ustalenie, że pozwany poinformował powoda, że samochód został sprowadzony z Wielkiej Brytanii, podczas gdy pozwany wskazał, że samochód został sprowadzony z zagranicy;</p> <p>d) ustalenie, że pozwany wskazywał powodowi na elementy samochodu świadczące o pochodzeniu pojazdu z Wielkiej Brytanii, podczas gdy taka sytuacja nie miała miejsca;</p> <p>e) ustalenie, że osoba będąca mechanikiem samochodowym na podstawie wyglądu układu kierowniczego powinna stwierdzić wykonując oględziny zewnętrzne, że pojazd pochodzi z rynku brytyjskiego, podczas gdy biegły w opinii głównej wskazał, że nie jest możliwe takie ustalenie na podstawie jedynie oględzin zewnętrznych;</p> <p>f) ustalenie, że wartość przebiegu samochodu podana w ogłoszeniu i na liczniku samochodu była tożsama, podczas gdy w ogłoszeniu przebieg był podany w kilometrach;</p> <p>W oparciu o tak sformułowane zarzuty powód wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kwoty 2 000,00 zł wraz z kosztami postępowania za obie instancje, ewentualnie o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy sądowi I instancji, celem ponownego rozpoznania pozostawiając temu sądowi orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania odwoławczego.</p> <p>W odpowiedzi na apelację powoda, pozwany wniósł o oddalenie apelacji w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania w postępowaniu odwoławczym według norm przepisanych.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył co następuje:</p> <p>Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Okręgowy przyjmuje za własne ustalenia Sądu I instancji z wyjątkiem opisanym poniżej. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił w oparciu o opinie biegłego sądowego <span class="anon-block">A. N.</span>, że samochód nie posiadał wad związanych z przystosowaniem go do ruchu prawostronnego. Apelacja nie zawiera konkretnych zarzutów do opinii, a Sąd Okręgowy podziela ocenę tej opinii dokonaną przez Sąd Rejonowy, co czyni zbędnym powtarzanie argumentów w tym zakresie.</p> <p>Odnośnie zarzutu, że Sąd I instancji błędnie ustalił, że powód powiedział pozwanemu, że samochód jest sprowadzony z Anglii to wskazać należy, iż na k. 198 akt jest tylko ustalenie, że pozwany poinformował powoda, iż samochód został sprowadzony z zagranicy. Ustalił, też Sąd w oparciu o opinię biegłego, że osoba o wykształceniu mechanika samochodowego na podstawie wyglądu układu kierowniczego powinna stwierdzić, że pojazd pochodzi z rynku brytyjskiego. Natomiast w rozważaniach prawnych Sąd wskazał także, że ustalił, że pozwany poinformował powoda, iż samochód został wyprodukowany na rynek brytyjski i na tym stwierdzeniu Sąd oparł możność zastosowania w nin. sprawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 556)">art.556 k.c.</a> W ocenie Sądu Okręgowego takie ustalenie nie miało odzwierciedlenia w zgromadzonym materiale dowodowym albowiem nawet sam pozwany nie zeznał, że poinformował powoda o tym, że pojazd był pojazdem z rynku angielskiego i został przystosowany do ruchu prawostronnego. Nieprawidłowym zatem jest zastosowanie normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 556 k)">art.556k</a>.c. i stwierdzenie Sądu I instancji, że powód wiedział o wadzie samochodu obniżającej jego wartość. Natomiast prawidłowo wskazał Sąd I instancji, iż do zasądzenia roszczenia o obniżenie ceny z powodu wady konieczne jest wykazanie, że kupujący wiedział o wadzie, a nie, iż z łatwością mógł się o niej dowiedzieć. Z tych przyczyn Sąd Okręgowy uznał, że błędnie Sąd I instancji przyjął, że powód wiedział o sprowadzeniu samochodu z rynku angielskiego.</p> <p>Jednakże powództwo podlegało oddaleniu wobec upływu terminu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 563;art. 563 § 1)">art. 563§1 k.c.</a> w brzmieniu z dnia zawarcia umowy sprzedaży przedmiotowego samochodu. Zarzut, ze powód nie dochował terminu z tegoż przepisu został zgłoszony już w postępowaniu przed I instancją i podtrzymywany w postępowaniu odwoławczym. W ocenie Sądu odwoławczego zbadanie samochodu używanego, zakupionego od osoby, która profesjonalnie nie trudni się handlem samochodami, jest powszechnie przyjęte. Zatem powód powinien zawiadomić pozwanego o wadzie w ciągu miesiąca po upływie czasu, w którym przy zachowaniu należytej staranności mógł ją wykryć. Do umowy między stronami doszło 17 października 2012 roku. Terminem wystarczającym do umówienia się do stacji diagnostycznej jest termin 2 tygodniowy, co wynika z doświadczenia życiowego. Zatem od 2 grudnia 2012 roku należy liczyć termin miesięczny do zgłoszenia wady, natomiast powód zgłosił swe roszczenie 10 stycznia 2013 roku, co oznacza, że nastąpiła prekluzja roszczeń powoda.</p> <p>Ze względu na fakt, że samo zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 563;art. 563 § 1)">art. 563§1 k.c.</a> wskazuje na bezzasadność apelacji i powództwa, pozostałe zarzuty apelacji dotyczące oceny dowodów, ustaleń i zastosowania prawa materialnego nie mogły spowodować uwzględnienia apelacji. Niezależnie bowiem od ich trafności, czy też nie i tak spełnienia się warunków stosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 563;art. 563 § 1)">art.563§1 k.c.</a> uniemożliwia zasądzenie dochodzonej kwoty.</p> <p>Sąd Okręgowy nie rozpoznawał sprawy w kontekście <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art.471 k.c.</a> albowiem powód wyraźnie zakreślił fakty - podstawę faktyczną swego żądania oraz podstawę materialnoprawną i z tych tylko faktów i podstawy prawnej wywodził skutki prawne.</p> <p>O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391§1 k.p.c.</a> Apelacja powoda została oddalona, a zatem był on zobowiązany do zwrotu jej kosztów przeciwnikowi. Na zasądzoną kwotę 450 zł złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego obliczone na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391 § 2;art. 391 § 2 pkt. 3)">§2 pkt 3</a> zw. z § 10 ust. 1 pkt. 1 in fine rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.</p> <p> <em> <!-- -->SSO Jarosław Tyrpa SSO Anna Nowak SSR(del.) Marcin Hałgas</em> </p> </div>