II SAB/Rz 10/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. o wznowienie postępowania sądowo administracyjnego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 lipca 2007 r., sygn. akt II SAB/Rz 12/07 o odrzuceniu skargi W. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na pismo postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 lipca 2007 r., sygn. akt II SAB/Rz 12/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę W. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na pismo. Podstawą takiego rozstrzygnięcia był brak jednoznacznego określenia na czym zaskarżona bezczynność organu miała polegać. Postanowienie to stało się prawomocne w dniu 17 sierpnia 2008 r. W skardze z dnia 2 kwietnia 2008 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, przekazanej następnie, ze względu na właściwość, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, W. B. domaga się wznowienia tego postępowania, ze względu jak wskazuje na "bardzo ważny interes strony i córki ...". Zarządzeniem z dnia 29 lipca 2008 r. skarżącą, wezwano o wskazanie podstawy prawnej skargi ( podstawy wznowienia ) i o jej uzasadnienie, oraz o wskazanie okoliczności potwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, a także udzielenie odpowiedzi na pytanie czy wnosi o uchylenie czy też zmianę zaskarżonego orzeczenia. Została przy tym pouczona, że podstawy do wznowienia postępowania zostały wymienione w art. 271- 273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2004 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) a termin do wniesienia skargi w art. 277 w/w ustawy, a także o skutkach niewywiązania się z kierowanego do niej wezwania. W odpowiedzi na powyższe skarżąca wskazała, że z uwagi na to, iż obecnie przebywa na urlopie, na wsi, a poprzednio na rehabilitacji w zakładzie zamkniętym, zaś w 2007 r. na emigracji, nie miała czasu zająć się korespondencją. Żąda uchylenia poprzedniego orzeczenia na tej podstawie, że ZUS kierowany był przez dyrektora z ugrupowania SLD, a ponadto Sąd nie wziął pod uwagę innych prawomocnych orzeczeń dotyczących tej samej sprawy. W jej ocenie poprzednie orzeczenie zostało wydane " w wyniku przestępstwa z dominacją sił lewicowych". Dodała również, że złożona przez nią skarga nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 57 § 1 – 3 ponieważ nie jest fachowcem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2004 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Skarga o wznowienie postępowania powinna czynić zadość wymogom przewidzianym dla zwykłej skargi a ponadto powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Termin do wniesienia skargi wynosi trzy miesiące i liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia- art. 277 P.p.s.a. Podstawy wznowienia zostały zaś określone w art. 271-273 P.p.s.a. Można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Ponadto można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, a także na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa, pod warunkiem, że czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów, a także w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, a także w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Wśród podstaw wznowienia postępowania nie ma ważnego interesu strony, na który to powołuje się wnioskodawczyni. Pojęcie to bowiem jest zbyt szerokie, aby móc stanowić samodzielną podstawę do wznowienia postępowania. Każda z wymienionych wcześniej okoliczności mieści się w granicach ważnego interesu strony, jednak samo powołanie się na ważny interes strony nie wyczerpuje przesłanki wznowienia postępowania . Wymogu tego nie spełnia również ograniczenie się do stwierdzenia, że orzeczenie zostało wydane w wyniku "przestępstwa z dominacją sił lewicowych". Jak już była o tym mowa wcześniej żądanie wznowienia postępowania z powodu przestępstwa jest usprawiedliwione tylko w takim przypadku, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym. Na uwzględnienie nie zasługuje również okoliczność, że sąd nie wziął pod uwagę innych prawomocnych orzeczeń dotyczących tej samej sprawy. Jak już wspomniano można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy, jednak taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Skarżąca domaga się bowiem wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 5 lipca 2007 r., sygn. akt II SAB/Rz 12/07, w którym Sąd odrzucił skargę ze względu na niesprecyzowanie przez stronę przedmiotu zaskarżenia. W takim przypadku wykluczona jest możliwość wydania przez sąd orzeczenia w tej samej sprawie, gdyż wobec niesprecyzowania przedmiotu zaskarżenia nigdy nie będziemy mieli do czynienia z tożsamością przedmiotową. Wobec niewskazania przez skarżącą podstawy wznowienia postępowania niemożliwym było również ustalenie, czy został zachowany termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, który rozpoczyna swój bieg od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia postępowania. Zgodnie z treścią art. 280 P.p.s.a. odrzuceniu podlega wniosek złożony po terminie lub wniosek, w którym strona nie wskazała podstaw, niezależnie od tego czy został on złożony przez fachowego pełnomocnika czy też samodzielnie przez wnioskodawcę. Zatem twierdzenia skarżącej o tym, iż jej skarga nie odpowiada wymogom formalnym ze względu na to, że nie jest "fachowcem" pozostają bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Mając to wszystko na uwadze i na podstawie art. 280 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.