II SA/Wa 2325/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. A. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na stopień służbowy postanawia - odrzucić skargę - UZASADNIENIE Przedmiotem skargi T. A. z dnia 14 września 2011 r., złożonej za pośrednictwem Szefa Służby Celnej, jest decyzja tego organu z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na stopień służbowy. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że skarżący odebrał zaskarżoną decyzję w dniu 22 sierpnia 2011 r. (dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru zaskarżonej decyzji). Skarga na to orzeczenie została wniesiona przez skarżącego za pośrednictwem organu w dniu 22 września 2011 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym [...]). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 83 § 3 cyt. ustawy stanowi natomiast, że oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W niniejszej sprawie skarga T. A. została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Zestawiając bowiem datę wniesienia skargi, tj. 22 września 2011 r. (data nadania w placówce pocztowej), z datą doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do Sądu, tj. 22 sierpnia 2011 r., należy stwierdzić, że ostatni dzień terminu określonego w art. 53 § 1 powołanej ustawy upłynął w dniu 21 września 2011 r. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu, przewidzianego do jej wniesienia. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.